Το παράδοξο του Stockdale
Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Wed, 21 Sep 2005 15:11:34 EEST
Ως συνήθως, αγοράζω πολύ περισσότερα βιβλία απ'ότι προλαβαίνω να διαβάζω. Έτσι, τις προάλλες, έδωκα πάνω σε μια καταχώρηση που μιλούσε για το "Good to Great" του Jim Collins (πρώην καθηγητής στο Στάνφορντ). Επειδή είχα το βιβλίο είπα να check-άρω τι έλεγε ο κύριος ο οποίος ισχυριζόταν ότι η σελίδα 85 είναι όλα τα λεφτά. Η σελίδα 85 λοιπόν έγραφε για τον Jim Stockdale.
Ο Stockdale ήταν ο ανώτερος αξιωματικός του αμερικανικού στρατού που πιάστηκε αιχμάλωτος στο Βιετνάμ. Στα οκτώ χρόνια της αιχμαλωσίας του (1965–1973) είχε υποστεί βασανιστήρια πάνω από είκοσι φορές. Είχε περάσει δηλαδή το πόλεμο χωρίς δικαιώματα, χωρίς ημερομηνία αποφυλάκισης και χωρίς καμιά σιγουριά ότι θα ζούσε να ξαναδεί την οικογένεια του. 8 χρόνια! Παρόλ' αυτά, λειτούργησε υπό το βάρος των ευθυνών του κάνοντας ότι μπορούσε για να δημιουργήσει συνθήκες επιβίωσης για τους άλλους αλλά και κατάφερε να αντιμετωπίσει τον ψυχολογικό πόλεμο που του ασκούσαν οι Βιετναμέζοι.
Διαβάζοντάς λοιπόν το βιβλίο του Stockdale ("In Love and War") και καθότι θα τον συναντούσε για γεύμα, ο Jim Collins έκανε εκείνο που θα 'καμνε οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του. Ερώτησε τον πως τα κατάφερε να επιβιώσει. Να τι του είπε ο Stockdale:
Ποιοι δεν επιβίωναν; Οι οπτιμιστές. Εκείνοι που έλεγαν «ως τα Χριστούγεννα θα βγούμε» και τα Χριστούγεννα περνούσαν κι ήταν ακόμα εκεί. Έπειτα έλεγαν, «θα βγούμε ως το Πάσχα» και περνούσε και το Πάσχα κι αυτοί εξακολουθούσαν να ήταν εκεί. Μετά, η μέρα των ευχαριστιών και μετά ξανά τα Χριστούγεννα. Και τότε, αφού δεν έβγαιναν, πέθαιναν με ραγισμένη την καρδιά τους.
Δεν πρέπει να συγχίζεις την πίστη ότι θα επικρατήσεις τελικά —που ποτέ δεν σε συμφέρει να την χάσεις— με την πειθαρχικότητα να αντιμετωπίζεις τις πιο αποτρόπαιες αλήθειες της πραγματικότητας σου, όποιες και να 'ναι αυτές.
Retain faith that you will prevail in the end, regardless of the difficulties.
AND
at the same time
Confront the most brutal facts of your current reality, whatever they might be.
Reader's Comments
Ένα κράμα ρεαλισμού και πραγματικής αντιμετώπισης της σκληρής πραγματικότητας με την πίστη, την πραγματική πίστη για ένα καλύτερο αύριο. Η επίγνωση της πραγματικής όψης των πραγμάτων με την πεποίθηση ότι τελικά τα πράγματα θα φτιάξουν. Ένα υβρίδιο πραγματισμού και αισιοδοξίας. Μια χρυσή τομή που αξίζει τον κόπο να εφαρμόσουμε.