Νεόφυτος Δημητρίου

(~k2pts)

Όταν έχεις ανθρώπους όπως η Ελένη να γράφουν αυτά που γράφουν, δεν μπορείς παρά να νιώθεις υποχρέωση, τουλάχιστον, να μην τους απογοητεύσεις. Έφυγα από τη δουλειά μου πρόπερσι, το Δεκέμβριο, με σκοπό να επιδιώξω κάτι που το πολιτισμικό πεδίο δεν το "επιτρέπει" γιατί πίστευα, και ακόμη πιστεύω, τα "ψέματα" που μου 'μαθαν όταν ήμουν μιτσής.

Μέχρι πριν από δύο μήνες κοιμόμουν στο ίδιο δωμάτιο με τους σέρβερς που 'τρεχαν το phigita.net. Τώρα, έχουν εκείνοι το δωμάτιο τους, κι εγώ το δικό μου. Επίσης, όπως είδατε, κάποια πράγματα άλλαξαν: ξαναβγήκε ο "διαβιβαστής", το σύστημα τρέχει πάνω στον καινούριο διακομιστή κι εγώ είμαι λίγο πιο κοντά στην οικογένεια μου. Αυτό όμως είναι το πιο λίγο… Το πιο σημαντικό είναι ότι σιγά-σιγά ξαναγίνομαι εκείνος που ήμουν πριν καμιά δωδεκαριά χρόνια… και μ'αρέσει.

<άσχετο> Ο άνθρωπος ε σπουδαίο δημιούργημα… μεν τον υποτιμάται. Το δυνητικό του ε πιο μεγάλο τζιαι που τα λεφτά του πλουσιόττερου τζιαι που τα γράμματα του πιο "δκιεβαζμένου". </άσχετο>