"Αγγλικά" Προχωρημένου Επιπέδου
Posted by Νεόφυτος Δημητρίου Thu, 06 Apr 2006 13:07:45 EEST
«Προπαγάνδα είναι η ιδιοτελής, εσκεμμένη και συστηματοποιημένη επιδίωξη ενός ατόμου ή μιας ομάδας να ελέγξει τη στάση άλλων ατόμων ή ομάδων με τη χρήση κάθε δυνατού μέσου επικοινωνίας και με σκοπό την πρόκληση επιθυμητής για την πηγή συμπεριφοράς του στόχου.» Ο προπαγανδιστής πρέπει επίσης να είναι καλά ενήμερος της Ψυχολογίας των Μαζών και του Όχλου, των μαζικών επιδράσεων και επηρεασμών με τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, καθώς και των περιοριστικών παραγόντων του περιβάλλοντος. Και σ'αυτή του την επιδίωξη, σύμμαχο έχει βασικά το λόγο. Κι έτσι φτάσαμε σ'ότι είναι γνωστό στην προπαγανδιστική ορολογία σαν "double-talk" που κατα κυριολεξία σημαίνει "δισήμαντη ομιλία", ομιλία με δύο έννοιες.
[…]
Με μεγαλύτερη καθαρότητα δεν θα ήταν δυνατό να διαγραφεί η θεωρητική θεμελίωση και η μέθοδος εφαρμογής μιας τεχνικής που σήμερα έχει προωθηθεί με πολλή περίσκεψη. Η θεωρητική θεμελίωσης: οι λέξεις έχουνε κατά φύση μιαν καθιερωμένη έννοια (ειωθυίαν αξίωσιν). Συγχρόνως είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν με διπλή έννοια, αφού η σκοπιμότης (δικαίωσις) δικαιολογεί τη δεύτερη, όχι φυσική, σημασία. Ένα δεύτερο στοιχείο είναι επίσης φανερό. Υπάρχουν οι λίγοι που γνωρίζουνε καλά τη γλώσσα, στη φυσική έννοιά της και στις προεκτάσεις, που είναι δυνατό να λάβει με δικαιολογία τη σκοπιμότητα. Αυτοί οι λίγοι στη σύνταξη του προπαγανδιστικού μηνύματος έχουνε υπ'όψη την πρώτη —θεμελιακή— έννοια των λέξεων, συγχρόνως όμως γνωρίζουν την απήχηση που είναι δυνατό να έχει ένα μήνυμα όταν δοθεί μια περιστασιακή χρήση της λέξης.
[…]
Πως ο κοινός άνθρωπος θα ξεχωρίσει τι αντιπροσωπεύουν εκάστοτε αυτές οι λέξεις και θα τους δώσει την 'ειωθυίαν αξίωσιν' σε αντίθεση με την 'δικαίωσιν' — που σαν σκοπιμότης υποτάσσεται σε μια γενικότερη αρχή;
(Από κείμενα του Γ.Δημητρακόπουλου)
[…]
Με μεγαλύτερη καθαρότητα δεν θα ήταν δυνατό να διαγραφεί η θεωρητική θεμελίωση και η μέθοδος εφαρμογής μιας τεχνικής που σήμερα έχει προωθηθεί με πολλή περίσκεψη. Η θεωρητική θεμελίωσης: οι λέξεις έχουνε κατά φύση μιαν καθιερωμένη έννοια (ειωθυίαν αξίωσιν). Συγχρόνως είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν με διπλή έννοια, αφού η σκοπιμότης (δικαίωσις) δικαιολογεί τη δεύτερη, όχι φυσική, σημασία. Ένα δεύτερο στοιχείο είναι επίσης φανερό. Υπάρχουν οι λίγοι που γνωρίζουνε καλά τη γλώσσα, στη φυσική έννοιά της και στις προεκτάσεις, που είναι δυνατό να λάβει με δικαιολογία τη σκοπιμότητα. Αυτοί οι λίγοι στη σύνταξη του προπαγανδιστικού μηνύματος έχουνε υπ'όψη την πρώτη —θεμελιακή— έννοια των λέξεων, συγχρόνως όμως γνωρίζουν την απήχηση που είναι δυνατό να έχει ένα μήνυμα όταν δοθεί μια περιστασιακή χρήση της λέξης.
[…]
Πως ο κοινός άνθρωπος θα ξεχωρίσει τι αντιπροσωπεύουν εκάστοτε αυτές οι λέξεις και θα τους δώσει την 'ειωθυίαν αξίωσιν' σε αντίθεση με την 'δικαίωσιν' — που σαν σκοπιμότης υποτάσσεται σε μια γενικότερη αρχή;
(Από κείμενα του Γ.Δημητρακόπουλου)
Να θυμάσαι πως δεν μπορείς να γίνεις κριτής κανενός. Γιατί ο κριτής, προτού να κρίνει τον εγκληματία, πρέπει να ξέρει πως είναι κι αυτός εγκληματίας κι ένοχος…
— Φ. Ντοστογιέφσκυ, "Αδελφοί Καραμαζώφ"
— Φ. Ντοστογιέφσκυ, "Αδελφοί Καραμαζώφ"