Κυριάκος Κάρενος

(~kksocal)

Πίσω

Posted by Κυριάκος Κάρενος Mon, 22 Feb 2010 08:11:19 EET

Είχαν περάσει δεκαπέντε τόσα χρόνια όταν γύρισα στο νηπιαγωγείο που πήγα μικρός. Χαριτωμένες αναμνήσεις μια ανέμελης ζωής γέμισαν τους διαδρόμους, την τραπεζαρία, την αυλή με τις κούνιες. Σταμάτησα και κοίταξα γύρω μου… τα θρανία, τις καρεκλίτσες… και ήταν όλα τόσο, μα τόσο μικρά. Και επουσιώδη.

Windows

Posted by Κυριάκος Κάρενος Sun, 27 Dec 2009 05:50:54 EET

Αριστερά: Δεκ. 22, 2009 , New York City, διαμέρισμα 5Β

Δεξιά: Δεκ. 24, 2009 , Nassau, Bahamas, δωμάτιο 10.

Unemployment numbers

Posted by Κυριάκος Κάρενος Mon, 21 Dec 2009 05:56:19 EET

Αν και δεν συμφωνώ τελείως με τον Frank – και είμαι σίγουρος οτι και ο Spike και ο Timothy μετροφύλλησαν τη γενική θεωρία – συμφωνώ με το γεγονός οτι δεν είναι οι αριθμοί που οδηγούν στη θεωρία αλλά η θεωρία στους αριθμούς. ( note the log scale please - thanks wolfram alpha)

Φώτο, 12/20/2009 DBA, Williamsburg, Brooklyn

Poetic Justice

Posted by Κυριάκος Κάρενος Wed, 14 Oct 2009 05:41:44 EEST

Κατέβηκα ως συνήθως. Νύστα, ως συνήθως. Με το που βγαίνω απο την πόρτα, στέκομαι και κοιτάζω το αυτοκίνητο μου… Άφησα κάτω τη τσάντα με το λαπτόπι, έβγαλα το σακάκι. Όλα είναι εντάξει. Εκτός απο το γεγονός οτι το προηγούμενο βράδυ πάρκαρα πέντε δόμους και μια λεωφόρο μακρυά απο δω…

Ειρωνικά και αισιόδοξα

Posted by Κυριάκος Κάρενος Sun, 11 Oct 2009 00:13:23 EEST

Χτες τα μεσάνυχτα έτυχε να δω μια ομάδα νεαρά παιδιά να παίζει μουσική . Δίπλα τους, μπροστά από τον κόσμο που μαζεύτηκε να ακούσει, ένας τύπος έριξε τον εαυτό του στον κάλαθο σκουπιδιών, πόδια πάνω, να φωνάζει "…i'm corporate garbage…".Προφανώς υπό την επήρεια κοινωνικής αδικίας…

blue in greenpoint

Posted by Κυριάκος Κάρενος Sat, 03 Oct 2009 23:08:59 EEST

Φώτο. Greenpoint at Kent ave

Μουσική. Cat Power - New York

it's raining in yorkville...

Posted by Κυριάκος Κάρενος Mon, 28 Sep 2009 08:03:06 EEST

Φωτο. Triboro (RFK) bridge from Gracie Sq.

Μουσική. I see it all. Fink

Βρώμικοι τρείς

Posted by Κυριάκος Κάρενος Mon, 14 Sep 2009 08:58:57 EEST

Κατευθυνθήκαμε προς τo Bowery Ballroom  μετά από ένα κοκτέιλ στη Madam Geneva.

Ο Nick Cave στεκόταν στη γωνιά της Βowery και Delancy. Φορούσε ένα μαύρο κοστούμι και γραβάτα.

Άκουσα τον βιολιστή Warren Ellis πρώτη φορά στο soundtrack του Proposition και μετά στo The Assassination of Jesse James . Όταν, πρίν ξεκινήσουν ο Warren έκανε sound-check παίζοντας το βιολί σαν ηλεκτρική κιθάρα, κατάλαβα ότι αυτό θα ήταν μια διαφορετική μουσική εμπειρία.

H μουσική των Dirty Three είναι μελαγχολική και συναισθηματική. Έπαιξαν τα καλύτερα, Everything's Fucked - ωδή στην αργοπορημένη ανακάλυψη των παραισθησιογόνων - και με μοναδική τεχνική στο βιολιού στο Zither player .

Ίσως η καλύτερη συναυλία για φέτος μαζί με τους Tindersticks στο masonic temple.

"Constructive Deconstruction"

Posted by Κυριάκος Κάρενος Sun, 28 Jun 2009 20:18:03 EEST

The Lost Fingers - Touch me (Samantha Fox)

sam's mom - Master of puppets (Metallica)

adam monroe - Lateralus (Tool)

Mat Weddle (Obadiah Parker) - Hey Ya (Outkast) "

markpark2 - La Isla Bonita (Madonna)

Ανελευθερία: Το κόκκινο μελάνι και το τεράστιο άσπρο κουνέλι (Μέρος Αλφα)

Posted by Κυριάκος Κάρενος Mon, 15 Jun 2009 07:57:59 EEST

Η συζήτηση ξεκίνησε – όπως τόσες – από την κατάσταση της οικονομίας. Σε αυτή την πόλη όσο επιτυχημένος και αν είσαι (με βάση τα ασαφή κοινωνικά μας μέτρα) πάντα θα υπάρχει κάποιος πιο επιτυχημένος. Κι’όμως δεν υπάρχει κορυφή, απλά ένας μεγάλος σπειροειδής τροχός αλληλεξάρτησής

Και αυτή είναι μόνο η οικονομική διάστασή. Ίσως ο Boltzmann, ο Turing, θα μας επιβεβαίωναν ότι στη προσπάθεια του ο άνθρωπος να ξεφύγει από τα πλαίσια της νοητικής του ανελευθερίας καταντά παράφρονας…

Γι’αυτό, της είπα, δεν είμαστε ελεύθεροι. Το ξέρουμε ότι δεν είμαστε και δε χάνουμε την ευκαιρία να δικαιολογηθούμε και να κατακρίνουμε την υστέρηση «πλήρους ελεύθερης βούλησης.» Το αναφέρω αυτό διότι είναι τελείως έκτος θέματος. Εκείνο που δεν μπορούμε να καταλάβουμε είναι, αληθινά, σε πόσα επίπεδα είμαστε ανελεύθεροι…

Μοιάζει σαν σουρεαλιστική σκηνή από ταινία του Lynch: μια δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ δυο δημαγωγών στη μέση ενός τεράστιου, άδειου σταδίου που την παρακολουθούν από μια μαυρόασπρη τηλεόραση ο Slavoj Zizek και ο Robert Anton Wilson τρώγοντας ποπ κορν και πίνοντας μπύρα.

Στο τέλος μου είπε “We have all the unfreedom in the world!”

Της ζήτησα να βάλει λίγη βότκα, «τη φτηνιάρικη σε παρακαλώ.»

Die eier von Satan

Posted by Κυριάκος Κάρενος Tue, 09 Sep 2008 05:20:21 EEST

Όταν ο Edward Bernays και η παρέα του αποφάσιζαν να "προσθέσουν 1 αυγό!" στο γλύκισμα της Betty Crocker, οι ψυχαναλυτές έσπευσαν να γιόρτασουν τον θρύαμβο του Φροϋδικού "das es". Εκείνο όμως που καταλάβαμε μετά απο αρκετά χρόνια ήταν οτι ο θρύαμβος ήταν πέρα για πέρα των προπαγανδιστών ("σύμβουλων δημοσίων σχέσεων"), καθώς οι πρώτοι φρόντισαν να γυαλίσουν μόνο τη μια πλευρά του νομίσματος.

Όπως στην αγορά οι αντιμαχόμενες αξίες είναι αυτές της ελευθερίας και της ισότητας, στην ανθρώπινη επιθυμία (πόθο) υπάρχουν δύο δυνάμεις που δεν είναι, πιστεύω, συμβάλλοντες αλλά μάλλον αντιμαχόμενες: οι βαθιές υποσυνείδητες βουλήσεις του id και οι εξωτερικές υποβολές, αποτέλεσμα της κοινωνικής μας υπόστασης.

Δεν είναι ξεκάθαρο αν θέλουμε κάτι λόγω υποταγής στο id ή αν νομίζουμε οτι το θέλουμε λόγω υποταγής σε εξωτερικές υποβολές.