Κυριάκος Τζιυρκαλλής

(~kyriakita)

Όλα ξεκινήσανε εδώ και αρκετό καιρό όταν με έπιασε το συνδρομο των εκπλήξεων. Μετά από την Χρύσω, Σάββα, εμένα, ήρθε η σειρά του Κωνσταντίνου να γίνει θύμα έκπληξης.

Μετά όμως από αρκετές εκπλήξεις ο Κωνσταντίνος είχε υπόψη ότι κάτι θα κάναμε και για αυτόν, ή θα προσπαθούσαμε να κάνουμε, και μου φαίνεται ότι έκανε ότι μπορούσε για να το αποφύγει.Το τέλος σας το αποκάλυψα με τον τίτλο. Τελικά η έκπληξη δεν έγινε. Φυσικά μπορεί να μην πέτυχα να την κάνω αλλά σίγουρα προσπάθησα.

Τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως. Εδώ και αρκετές μέρες σκεφτόμουνα με το πονηρό μυαλο μου κάνοντας όμως καλοπροαιρετες σκέψεις, που και πώς να εκπλήξω τον Κωνσταντίνο. Μετα από πολλά σενάρια που περάσανε από το μυαλό μου, κατέληξα ατη σκέψη να ετοιμάσω κόσμο και να του κάνω έκπληξη στον γυμναστήριο που πηγαίνει. Μπορεί ο Κωνσταντίνος να σκεφτόταν ότι το γυμναστήριο ήταν ένας πιθανός τόπος για να κτυπήσουμε αλλά λόγω του ότι το γυμναστήριο έχει πάρα πολύ κόσμο και ιδίως αγνώστους περίμενα ότι θα σκεφτόταν ότι δεν θα το επιχειρούσαμε. Το σχέδιο αυτό ονομάστηκε σχέδιο Α.

Εναλλάκτικό σχέδιο, και που το ονόμασα σχέδιο Β, ήταν να τηλεφωνούσα στους γονείς του για να με ενημερώσουν αν ο Κωνσταντίνος θα πήγαινε εκεί, και να του κάνουμε την έκπληξη εκεί.

Φθάσαμε αισίως στην ημέρα των γενεθλίων. Έπρεπε λοιπόν να βάλω σε εφαρμογή το σχέδιο Α με απώτερο σκοπό μια επιτυχημένη έκπληξη.

Το πρώτο μου μέλημα ήταν αν ο Κωνσταντίνος θα πήγαινε γυμναστήριο. Θα ήταν πολύ αστείο να μάζευα τον κόσμο εκεί και ο εορτάζων να μην εμφανιζόταν. Έπρεπε λοιπόν με κάποιο τρόπο να μάθω αν ο Κωνσταντίνος θα πήγαινε, καθώς επίσης και τι ώρες θα ήταν εκεί. Για αυτό σκέφτηκα ότι χρειαζόμουν ένα κατάσκοπο εκ των έσω. Ο κατάσκοπος αυτός δεν ήταν άλλος απο τον παρτενέρ του Κωνσταντίνου στο γυμναστήριο, ο Κύπρος . Αυτός που τον βοηθά να κάνει τις διάφορες ασκήσεις. Συνήθως αυτοί οι δύο πάνε την ίδια ώρα για να βοηθήσει ο ένας τον άλλο.

Ο Κύπρος για μένα όμως ήταν άγνωστος. Έτσι λοιπόν χρειαζόμουν κάποιον τρίτο που να τον ξέρει. Σκεφτηκα να πάρω στο γυμναστήριο και να ζητήσω το τηλέφωνο του, αλλά αυτο ήταν κάτι απόμακρο για να επιτευχθει μιας και το γυμναστήριο δεν είναι σωστό να διανέμει προσωπικά στοιχεία στον όποιον τυχόντα και ιδίως μέσω τηλεφώνου. Σκέφτηκα λοιπόν να βρώ κάποιον άλλον για να μάθω πληροφορίες για τον Κύπρο. Μόνο ένας μπορούσε να με βοηθήσει και αυτός ήταν ένας φίλος που ήξερα ότι πήγαινε και αυτός στο γυμναστήριο που πηγαίνει ο Κωνσταντίνος. Δεν είχα όμως το τηλέφωνο του. Επρεπε λοιπόν να πάρω κάποιον άλλο για να μου το δώσει. Αισίως κατάφερα να πάρω το τηλέφωνο του πρώτου εν δυνάμη κατασκόπου.

Όταν τον πήρα όμως τηλέφωνο, με μεγάλη μου απογοήτευση πληροφορήθηκα ότι δεν μπορούσα να τον έχω ώς κατάσκοπο. Και αυτό γιατί κατα πρώτό, αυτός σταμάτησε να πήγαίνει στο γυμναστήριο εδώ και κάποιο καιρό και κατα δεύτερο, δεν ήξερε το τηλέφωνο του Κύπρου. Έβλεπα λοιπόν το σχέδιο Α να γκρεμίζεται.

Βλέποντας όμως την λίστα με τα άτομα που έχω στο msn οι ελπίδες μου αναθερμάνθηκαν. Εντόπισα ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να χρησιμέυσει στα μέγιστα. Εκείνη την στιγμή ήταν κάτι σαν ακτίνα σωτηρίας. Ο υποφαινόμενος δεν ήταν άλλος από τον συνάδελφο του Κων αλλά και συμφοιτητής και καλός μου φίλος, ο Νίκος. Ξεκίνησα λοιπόν να ξετιλυγω το σχέδιο μου στον Νίκο και ταυτοχρόνως να σκέφτουμε πως να τον χρησιμοποιήσω.

Στο τέλος της msn συνομιλίας μας καταστρώσαμε ένα μικρό σχέδιο. Ο Νίκος θα έπαιρνε τηλέφωνο τον συνάδελφο του μιας και το είχε και προγραμματισμένο να το κάνει, να του ευχηθεί χρόνια πολλά για τα γενέθλια του και μαζί να τον ρωτήσει ποία είναι τα σχέδια του για την ημέρα των γενεθλίων του. Γνωρίζοντας πως ο Κωνσταντίνος είναι φειδωλός μπορεί να μην έλεγε σε λεπτομέρεια τι θα έκανε έστω και αν μπορεί να τα είχε όλα κανονισμένα. Για αυτό προέτρεψα τον Νικό να τον ρωτήσει αν θα πήγαινε γυμναστήριο αλλά να είναι όσο διακριτικός και πιστευτός μπορεί. Δεν έπρεπε να μάθει μόνο αν θα πήγαινε, αλλά και τι ώρα θα πήγαινε, χωρίς να προδωθεί.

Έτσι λοιπόν έγινε. Ο Νίκος με ενημέρωσε ότι έχει τηλεφωνήσει στον Κωνσταντίνο λέγοντας ότι είχαμε προσυννενοηθεί να πει, και από ένα σημείο και μετά έπραξε αυτοβούλως και αυτοσχεδίασε. Ρώτησε λοιπόν τον Κων αν θα πήγαινε γυμναστήριο γιατί ενδιαφερόταν να γραφτεί στο ίδίο γυμναστήριο μαζί του. Η απάντηση του Κων με λίγα λόγια ήταν "ίσως ναι ίσως όχι". Ο Νίκος τότε τον ρώτησε και την ακριβής ώρα που θα πήγαινε. "Γύρω στις επτά" ήταν η απάντηση που πήρε. Όλα αυτά είχαν διαβιβαστεί σε μένα, που και γω με την σειρά μου συνέχισα την διαδικασία του σχεδίου.

Ξεκίνησα λοιπόν την διαδικασία ανεύρεσης υποψηφίων για να συμμετέχουν στην έκπληξη. ΟΙ υποψήφιοι ήταν αρκετοί. Αυτοί που μπορούσαν όμως ήταν από πολύ λίγοι έως ελάχιστοι. Η μία ήταν εξωτερικό, ο άλλος θα πήγαινε να δει το μάτς καλαθόσφαιρας Ελλάδας- Ρωσσίας για τα προημητελικά του Ευρωμπάσκετ(θρίαμβος- Η Ελλάδα στους τέσσερεις της Ευρώπης!!!),ο άλλος είχε μαθήματα στο πανεπιστήμιο έως τις 8.30 και μπορεί να μην μπορούσε. Η άλλη είχε μαθήματα χορού , και μόνο αν ήταν συγεκριμένες ώρες θα δήλωνε συμμετοχή.

Στο μεταξύ κάποια στιγμή,ανυποψίαστος όπως ήμουνα πέρνω ένα μήνυμα. Το μήνυμα ήταν από τον Κωνσταντίνο. Το μήνυμα έγραφε τα πιο κάτω λόγια:

Surprise @ gym= bad surprise

Ο Νίκος τελικά δεν ήταν τόσο πιστευτός. Προδωθήκαμε. Αμέσως μετά πήρα τηλέφωνο απο τον Κωνσταντίνο. Σκεφτόταν να καλέσει λίγους φίλους σε ένα μπαράκι για να πιούμε ένα ποτό και να γιορτάσουμε τα γενέθλια του. Ήθελε την γνώμη μου. Τον προέτρεψα να το κάνει και να με ενημερώσει για τα περαιτέρω. Μετά με ρώτησε ανοικτά και ίσια τι σχέδια κάνω για να τον εκπλήξω. Πήρε όμως μια ανοικτή και ίσια απάντηση. "Εσύ μπορείς να μου πείς τα σχέδια σου για σήμερα, αλλά εγώ δεν θα προδώσω τα δικά μου σχεδια που έχω για σένα."

Φυσικά μετά που μου έστειλε εκείνο το μήνυμα σταμάτησα να σκέφτομαι να του κάνω έπληξη στο γυμναστήριο.Αυτό που δεν ήξερε όμως ήταν ότι εκείνη την στιγμή είχα έλλειψη από σχέδια. Το σχέδιο Β δεν μπορούσε να υλοποιηθεί, γιατί ήταν πλέον αργά και συν τοις άλλοις δεν είχα το τηλέφωνο του στην Λακατάμια. Και αυτό γιατί εκ προ ημερών είχα χάσει το κινητό μου και μαζί είχα χάσει πολλούς αριθμούς κινητών. Μαζί και τον αριθμό του πατρικού του.

Μετά από μια ή δύο ώρες θυμήθηκα ότι δεν είπα στον Νίκο ότι είχαμε προδωθεί. Του ανακοίνωσα λοιπόν μέσω msn την αποτυχία του πρώτου σχεδίου. Καθώς επίσης του ανακοίνωνα το επόμενο σχέδιο. Επειδή πλέον ο Κωνσταντίνος είχε γίνει καχύποπτος και υποψιαζόταν όλα τα μέρη ως πιθανά μέρη για να τον εκπλήξουμε έπρεπε να βρω κάτι επιτυχημένο. Για αυτό το πάρτυ έκπληξη θα μεταφερόταν από το γυμναστήριο στην πολυκατοικία του Κωνσταντίνου και συγκεκριμένα στο σπίτι της γείτονισσας του. Στο τέλος όμως αποδείχθηκε ότι η γειτόνισσα δεν ήταν γειτόνισσα, αλλά γείτονας :D

Δεν μπορούσα να μαζέψω κόσμο και να του κάνω έκπληξη σπίτι του. Δεν θα ήταν έκπληξη μιας και θα το ανέμενε. Διάλεξα λοιπόν να το κάνω στο σπίτι του γείτονα γιατι ήμουνα σίγουρος ότι δεν θα το υποψιαζόταν.

Ζήτησα λοιπόν από τον Νίκο να τηλεφωνήσει στον Κων για να του υπενθυμίσει ότι θα πήγαιναν γυμναστήριο μαζί. Μόλις θα φέυγανε για το γυμναστήριο θα με ενημέρωνε έτσι ώστε να περάσω απο το σπίτι του γείτονα του, ενώ ο Κωνσταντίνος θα έλειπε για να του ζητήσω να μας φιλοξενήσει για λίγο, αλλά και για να χρησιμοποιήσω τον σπίτι του ως τον τόπο που θα λάμβανε χώρο η έκπληξη. Στο μεταξύ ξεκίνησα να ενημερώνω τα άτομα που θα συμεττείχαν στο πάρτυ έκπληξη και να τους μεταφέρω οδηγίες.

Η λίστα των υποψηφίων ήταν μεγάλη. Σμίκρυνε όμως πάρα πολύ. Η τελειωτική λίστα αποτελείτο από 4 άτομα και με λίγη πίεση και τύχη, τα άτομα θα γίνονταν 5.

Το σχέδιο είχε ως εξής. Ο Κωνσταντίνος θα πήγαινε στο γυμναστήριο. Εγω θα ενημέρωνα το γείτονα του την ώρα που αυτός θα έλειπε για να αποφύγω τυχόν ανεπιθύμητη συνάντηση με τον εορταζόμενο. Στη συνέχεια θα πήγαινα να αγοράσω την τούρτα. Ακολούθως θα έπαιρνα τηλέφωνο από τον Νίκο που θα με ενημέρωνε ότι τελειώσαν την γυμναστική και ότι σε λίγη ώρα θα ξεκινήσουν να επιστρέψουν. Εγω ενημερώνω τους υπόλοιπους(δεν θα μου περνε και ώρα μιας και 4 άτομα θα ταν ;-) ). Μαζευόμαστε στο σπίτι του γείτονα πριν έρθει ο Κωνσταντίνος. Ο γείτονας κτυπά το κουδούνι του Κων και του ζητά μια χάρη. Ο Κών έρχεται στο σπίτι του γείτονα και εμεις αναλαμβάνουμε από εκεί και μπρός ;-).

Όλα, από το που θα γίνουν και πως θα γίνουν, ήταν οργανωμένα και τακτοποιημένα στο μυαλό μου. Κάτι όμως δεν πήγαινε καλά.Δεν είχα τον απαραίτητο ενθουσιασμό που νόμιζα θα είχα. Ο λόγος μάλλον ήταν ότι η ομάδα που είχα προετοιμάσει δεν μοιραζόταν τον ανάλογο ενθουσιασμό μαζί μου. Ήταν διστακτικοί, είτε λόγω του ότι θα πηγαίναμε σε ξένο σπίτι είτε γιατί θα ήταν πολύ κουρασμένοι μετά από μιας ώρας εξαντλητικού μαθήματος χορού. Ένα μέλος της ομάδας ευτυχώς έδειξε κάποια σημάδια ενθουσιασμού και αυτό με χαροποιήσε.

Κάποια στιγμή όμως παίρνω ένα δεύτερο μήνυμα απο τον Κωνσταντίνο. Το μήνυμα αυτό ήταν πρόσκληση σε μπαράκι για η ώρα 9.30.

Εκείνη την στιγμή δεν σκέφτηκα τη ζημιά που μπορεί να προκαλούσε εκείνο το μήνυμα. Η ώρα πέρασε τις 6 και γω ως συνεπής υπάλληλος έπρεπε να έχω ήδη φύγει από την δουλειά μου ;-) Γρήγορα γρήγορα μάζεψα τα πράγματα μου και αναχώρησα.

Στο δρόμο καθώς επέστρεφα στο σπίτι μου και σκεφτόμουν συνέχεια διάφορα σενάρια, πέρνω τηλεφώνημα από τον Νίκο. Μου ανακοίνωνε ότι πήρε πρόσκληση από τον Κων. Με αυτά που μου έλεγε κατάλαβα ότι ήταν διστακτικός και δεν επιθυμούσε να συμετέχει στην έκπληξη. Και σε αυτό βοήθησε η πρόσκληση του Κων. Του είπα τότε ευθέως αν προτιμά να μήν κάνουμε το πάρτυ έκπληξη και μου είπε αφού θα μας καλέσει ο Κων δεν χρειάζεται να του κάνουμε. Τότε τον ενημέρωσα ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο νομίζει. Πισω από αυτή την έκπληξη υπάρχει μια κόντρα με μένα και τον Κων αλλά και μια υποχρέωση που έχω προς τον φίλο Κων. Μια υποχρέωση να τον εκπλήξω ευχάριστα, μιας και εκείνος βοήθησε να με εκπλήξει ευχάριστα λίγες μέρες πριν στα δικά μου γενεθλια. Ο Νίκος σεβάστηκε την επιθυμία μου και αποδέχθηκε να συνεργαστεί.

Όταν έφθασα σπίτι πήρα και δεύτερο τηλεφώνημα. Αυτό ήταν από την Χρύσω. Ένα από τα τέσσερα μέλη της ομάδας κρούσης. Η Χρύσω, προς μεγάλη μου λύπη, μου ανακοίνωνε ότι δεν θα μπορούσε να συμμετεχει στην αποστολή. Πήρε και αυτή μήνυμα από τον Κων και ήθελε να προετοιμαστεί εγκαίρως για να έρθει στο μπαράκι. Την δικαιολόγησα γιατί το σπίτι της είναι μακριά και θα έπρεπε να κάνει και μπάνιο μιας και μόλις θα είχε τελειώσει από το χορό. Έτσι απομείναμε τρία άτομα.

Προσπάθησα να βρω και τέταρτο άτομο αλλά χωρίς επιτυχία. Δεν ανταποκρινόταν όταν του τηλεφωνούσα. Έτσι λοιπόν με τρία άτομα και με ενθουσιασμό σχεδόν στο μηδέν άφησα το πράγμα από μόνο του να δείξει που θα οδηγήσει. Το επόμενο που περίμενα ήταν τηλεφώνημα από τον Νίκο. Η ώρα περνούσε και ο Νίκος δεν τηλεφωνούσε. Εγώ ξάπλωσα στο κρεββάτι και περίμενα τηλεφώνημα. Κάποια στιγμή με πήρε ο ύπνος.

Με ξύπνησε ένα τηλεφώνημα. Δεν ήταν ο Νικος όμως, ηταν ο Κων και με έπαιρνε απο το σπίτι του για να με ρωτήσει αν θα έρθω στο μπαράκι που κανόνισε να βρεθούμε η ώρα 9.30. Τότε όταν κοίταξα την ώρα, πρόσεξα ότι είχαν περάσει η 8.30. Εκείνη την στιγμή στο μυαλό μου ήταν σίγουρο. Η έκπληξη είχε αποτύχει. Αποδέχθηκα την πρόσκληση και στη συνέχεια του ξετύλιξα όλα τα σενάρια δράσης που είχα σκεφτεί.

Μετά όταν βρεθήκαμε στο μπαράκι ο Κων μας ενημέρωσε ποιος ήταν ο γείτονας του. Ο γείτονας του ήταν ένας πρώην συνάδελφος και πολύ καλός φίλος του Νίκου, αλλα και νύν συνάδελφος και πολύ καλός φίλος δικός μου. Δεν θα ήταν απόμακρο σενάριο αν σας έλεγα ότι μπορεί να έλεγα και σε αυτόν να συμμετέχει στην έκπληξη. Και τι να του έλεγα, ότι "σκέφομαι να κάνω έκπληξη σε ένα φίλο μου στο σπίτι σου", χωρίς να ξέρω ότι είναι δικό του σπίτ; Τελικά όπως μιλούσαμε με τα παιδιά χθες, αν κάναμε όσα είχα σχεδιάσει να κάνουμε, την έκπληξη δεν θα την πάθαινε ο Κωνσταντίνος, αλλά εγώ και ο Νίκος :-D