Τι πραγματικά αξιζει
Posted by Λέαντρος Κυριακούλλης Sun, 21 Aug 2005 02:15:38 EEST
Μετά απο καιρό αποφάσισα να κάνω ακομα ένα ποστ εδώ στο φιτζίτα. Οι σκέψεις που έχω μετά απο τόσα που έχουν συμβεί είναι τι πραγματικά αξίζει στη ζωή. Όλοι στη ζωή είμαστε περαστικοί. Αυτό πρέπει όλοι να το έχουμε στα υπόψιν. Τώρα αν με ρωτάτε εμένα θα σας πω ότι δεν χρειάζεται καν να μπούμε στη διαδικασία να το ψάξουμε, δηλαδή αν θέλουμε να έχουμε φυσιολογική ζωή πρεπει να παίρνουμε τα πράγματα όπως έχουν και να συνεχίζουμε ακάθεκτοι την ζωή μας. Μπορούμε όμως πραγματικά να το καταφέρουμε αυτο? Η απάντηση είναι δύσκολη. Όμως πρέπει. Για τον καθένα απο εμάς οι αξίες στη ζωή είναι διαφορετικές. Για άλλους είναι ένα καινούριο ΤΤ που θα τους δώσει γόητρο. Για άλλους είναι τα ακαδημαικά τους προσόντα που θα τους δώσουν γόητρο. Για άλλους είναι η η δουλειά τους που απο τη θέση που βρίσκονται εκμεταλλέυονται τις καταστασεις και τους συνανθρώπους τους. Ότι και αν κάνεις στη ζωή σου φίλε προσπάθα να το κάνεις με καλή καρδια και βάλε τα υπόλοιπα σε δεύτερη μοίρα. Κάνε την κάθε μέρα δική σου και ασε τις ενέργεις που προκαλούν μίσος. Αξίζει να ασχοληθείς όμως με τον καθε ένα και να φιλοσοφίσεις καταστάσεις ή πράγματα? Οχι φυσικά κάντο σαν παράδειγμα αποφυγης. Αξίζει να φιλοσοφάς τη ζωή? Όχι φυσικα, να περνάς την κάθε μέρα όσο καλύτερα μπορείς η φιλοσοφία είναι χάσιμο χρόνου.
Reader's Comments
Ωραία δημοσίευση Λέανδρε.
Από την δημοσίευση σου κρατώ τα ακόλουθα:
Aν δεν το έχεις καταλάβει φιλοσοφείς και εσύ, έστω και αν δεν θέλεις να το παραδεκτείς :P.
Έχει πολύ καιρό να γράψω στο φίτζιτα και είμαι αναποφάσιστη στο να σχολιάζω τις δημοσιεύσεις, τα όσα γράφεις όμως μου κίνησαν την προσοχή. Συμφωνώ με την άποψή σου:
[…] Κάνε την κάθε μέρα δική σου και ασε τις ενέργεις που προκαλούν μίσος. Αξίζει να ασχοληθείς όμως με τον καθε ένα και να φιλοσοφίσεις καταστάσεις ή πράγματα? Οχι φυσικά κάντο σαν παράδειγμα αποφυγης. […]
Όσο εύκολο ακούγεται τόσο δύσκολα γίνεται. Όταν ο ματαιόδοξος άνθρωπος που ψάχνει γόητρο και δύναμη σε περιτριγυρίζει και απλά σε "εκνευρίζει" με λίγη προσπάθεια μπορείς να τον αγνοήσεις και να περνάς καλά.
Όταν όμως περνά κάθε όριο και εγκληματεί, (ειτε αυτό είναι η εκμετάλλευση των αδυνάτων είτε η δολοφονία 121 αθώων που εμπιστεύτηκαν τη ζωή τους στα χέρια σου για ένα μάτσο ψωροδεκάρες ) τότε δεν μπορείς να το ξεχάσεις, εύχεσαι να μπορούσες να κάνεις ΚΑΤΙ… Προσπαθείς να περνάς την κάθε μέρα όσο πιο καλά γίνεται αλλά σε ανυποψίαστες στιγμές νοιώθεις ένα κόμπο στο στομάχι, και σκέφτεσαι:
"Δεν είναι δίκαιο…"
Εν μέρει συμφωνώ με τις σκέψεις σου, όμως για το κομμάτι που ακολουθεί έχω αντίθετη άποψη: "Αξίζει να ασχοληθείς όμως με τον καθε ένα και να φιλοσοφίσεις καταστάσεις ή πράγματα? Οχι φυσικά κάντο σαν παράδειγμα αποφυγης."
Νομίζω ότι πρέπει να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, απο όσο το δυνατό μεγαλύτερο μέρος της "κοινωνίας". Μόνο με αντίδραση διορθώνονται κακές νοοτροπίες και τακτικές. Γιατί όσο καλή διάθεση και να έχεις εσύ να ζήσεις "ειρηνικά", απο μερικούς υπάρχει η "δεκαπλάσια" διάθεση να εκμεταλλεύονται πράγματα και καταστάσεις για προσωπικό όφελος. Αργά ή γρήγορα θα συγκρουστείτε. Και χωρίς να "ακκάσεις", δε θα βρείς το δίκιο σου. Όχι μόνο για σένα, αλλά και για τα επόμενα "υποψήφια θύματα" του κάθε wannabe μεγαλοκαρχαρία.
Αντίδραση λοιπόν (πάντα στα πλαίσια του νόμου!) και καλή καρδιά. Γίνεται? Αν γίνεται, έχει καλώς.
Απλά να το ξεκαθαρίσω, δεν αναφέρομαι σε δικαιοσύνη αλλα σε πράγματα που κάνουν οι άλλοι που στη πραγματικότητα είναι ενάντια των πιστεύω μας αλλα πάλι ενοχλούμαστε. Όσο αφορά εκμαιτάλευση και δικαιοσύνη, συμφωνώ μαζί σας. Πρέπει να τους πατούμε στο λαιμό, όποιες συνέπειες κι αν έχουμε.
Λέανδρε, αυτά που έγραψες θύμιζαν εμένα πραγματικά. Όμως απ’ τη φιλοσοφία γεννήθηκαν τρόποι ζωής, πολιτισμός, συστήματα διοίκησης…..Θα συμφωνώ ότι φιλοσοφείς.
Μα μην ξεχνάς τον ορισμό που εμείς οι άνθρωποι δώσαμε. Φιλοσοφία λοιπόν είναι,’’ η αγάπη για τη σοφία, τη γνώση/η επιστήμη που αναζητά την αλήθεια, που εξετάζει τις πρώτες αρχές και τις αιτίες των όντων /το σύστημα των ιδεών και των δογμάτων που ανήκει σε ένα σύνολο ανθρώπων /ο τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζει κανείς τη ζωή και τα προβλήματα της.
Δε γίνετε η φιλοσοφία να είναι χάσιμο χρόνου διότι από μονή της είναι διαχρονική. Ακόμα και στις τριτοκοσμικές χώρες υπάρχει. Και θα υπάρχει, γενικός ώσπου να χαθεί το ανθρώπινο είδος. Και βιολογικά αν το δούμε ο εγκέφαλος του ανθρώπου με το πέρασμα των αιώνων μεγαλώνει.
Συμπέρασμα, πιστεύω ότι δε μπορούμε να τη αποφύγουμε με τίποτα.