10 Νοεμβρίου 2004
Posted by Μάριος Παναγίδης Thu, 24 Feb 2005 23:21:44 EET
Σήμερα βλέπει κανένας πιο πολύ από άλλον καιρό, τον άνθρωπο να είναι κολλημένος στην αμαρτία και να'ναι ταραγμένος, μ΄όλο που θαρρεί πως η ευτυχία του είναι στηριγμένη γερά στα τελειοποιημένα συστήματα της ζωής του. Ποτές δεν φοβότανε τόσο πολύ ο άνθρωπος την φτώχια, την αρρώστια, και το θάνατο, όσο τα φοβάται τώρα, που δε φοβάται το Θεό.
:)
Ένα από τα αγαπημένα μου αντικείμενα είναι τα ημερολόγια της Εκκλησίας, όπου πίσω από κάθε μέρα, υπάρχει και ένα ρητό. Μ'αρέσει επίσης γιατί καταγράφει τον σεληνιακό κύκλο, καθώς επίσης την ώρα της Ανατολής και της Δύσης.
Reader's Comments
Πράγματι !
Πρέπει να τονιστεί ότι ο φόβος προς τον Θεό, δεν πρέπει να εκλαμβάνεται με την νόημα που χρησιμοποιείται στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Φόβος προς τον Θεό είναι το υπέρτατο δέος και σεβασμός προς την υπερφυσική δύναμη που δημιούργησε τον άνθρωπο, την ζωή γενικότερα και το σύμπαν.
Φόβος προς τον Θεό είναι επίσης η ίδια η αγάπη προς τον Θεό, η πίστη και η ακολούθηση των Διδαχών Του.
Συμφωνώ μαζί σου - είναι πολύ ωραία αυτά τα τύπου ημερολόγια - που έχουν την ανατολή, δύση κλπ… το δικό μου όμως από πίσω έχει ερωτικά ποιηματάκια…
Κολλημένος στην αμαρτία; Εξαρτάται τι θεωρείται αμαρτία..ή μάλλον τι θεωρείται αμαρτία για τον Χριστιανισμό.
Αν ο μοντέρνος άνθρωπος φοβάται περισσότερο τον θάνατο την φτώχεια και την αρρώστεια είναι επειδή με την πρόοδο της τεχνολογίας κατάλαβε ότι πολλά πράγματα που αφήνονταν στην διάκριση του θεού (αν θα πέθαινε κάποιος απο γρίππη ας πούμε) τελικά είναι εξαρτώμενα πέρα για πέρα απο πιο…γίηνους παράγοντες(λεφτά και…αντιβιωτικά για παράδειγμα). Λογικό είναι να φοβάται λιγότερο τον θεό αφου μειώθηκε και η φαινομένική δύναμη του πάνω στις ανθρώπινες υποθέσεις.
Οσο για το αν υπάρχει φόβος προς το Θεό εγώ θα πώ ότι βεβαίως και υπάρχει με την κανονική του έννοια (για όσους το πιστεύουν φυσικά) μιας και ο Χριστιανισμός έχει την έννοια της αμαρτίας και της επακόλουθης τιμωρίας,δηλαδή την αιώνια εξορία στην κόλαση.Και μιας και η τελική απόφαση γι'αυτό δεν εναπόκειται στον άνθρωπο αλλά στον θεό τότε αυτός είναι ένας πολύ σοβαρός λόγος για να υπάρχει φόβος.Εξ'ού και η λέξη "θεοφοβούμενος".Σήμερα φυσικά, με την εξασθένιση της οργανωμένης θρησκείας (εκκλησία) και με την μειωμένη επιρροή της πάνω στον κόσμο τα όρια της λεγόμενης αμαρτίας-με άλλα λόγια το τι ακριβώς πρέπει να κάνεις η να μήν κάνεις για να πας στη κόλαση-έχουν θολώσει ή δεν είναι πλέον τόσο σαφή όσο παλαιότερα.Γι'αυτό και είναι και πιο δύσκολο για τους πιστούς να φοβούνται τον θεό-γιατί πλέον δεν είναι σίγουροι τι λογαριάζεται κακό και τι λογαριάζεται καλό.
Μάριε, αυτό το υπέροχα ενθαρρυντικό, χαρούμενο, γεμάτο θετικότητα μήνημα έγραφεν το το ημερολόγιο σου? Και το διαβάζεις κάθε μέρα? Και κάθε μέρα τέτοια γράφει? :S Να σου κάμω εγώ δωρούιν ένα άλλο που έχει το τουίτη πρωταγωνιστή?
Δεν έχω την εντύπωση του Θεού ως τιμωρού!!! Εξάλλου, κόλαση είναι η ψυχή μακρυά από το Θεό και όχι τα καζάνια της κολάσεως με αγκινάρες και κολοκούι.
Ο Θεός είναι Αγάπη και Φως, όπως την δίδαξε ο Χριστός. Οι χριστιανοί, καλό θα ήταν να ακούν το τί είπε ο Χριστός παρά το τι έκαναν σε μεσαιωνικές εποχές. Στο τέλος θα μπορούσε κάποιος να παραλληλίσει τον χριστιανισμό με την Ιερά εξέταση. Καμία σχέση…αγαπάτε αλλήλους…ή όπως είπε ο Απ. Παύλος "αγάπα, και κάνε ότι θέλεις!!!".
Όσο αφορά τον τουίτι :)…θα αρνηθώ μια και τώρα κυκλοφορεί η γρίππη των πουλερικών. Αν έβαλε όλα τα εμβόλια του όμως θα το σκεφτώ. Θα είναι ότι πρέπει για το πασχαλινό τραπέζι! :)