Τι βλέπετε? Τα.. βλέπετε? :P
Posted by Μαρία Στυλιανού Wed, 14 May 2008 04:18:19 EEST
Στερεογράμματα: Μαγικές εικονούες που αν τις παρατηρήσεις καλά, βλέπεις άλλες εικονούες!
Μπορείτε να δείτε τις εικόνες πιο κάτω? :)
Blog Entries
Ποιος να με σκέφτεται...?
Posted by Μαρία Στυλιανού Mon, 12 May 2008 00:55:21 EEST
Αχ… Ποιος να με σκέφτεται άραγε… Έτσι βραδιάτικα που'ναι.. Όλοι και κάποιον σκεφτόμαστε.. ή μας σκέφτονται ;) ;)
Νατάσα μου… Οι αποδείξεις που σου έλεγα :) (και που τόσο πολύ ήθελες να δημοσιεύσω :p)
Άτε πάω να μάθω γράφους.. Τα φιλιά μου! :) xx
Το σ'αγαπώ..
Posted by Μαρία Στυλιανού Mon, 05 May 2008 21:41:57 EEST
Σ'αγαπώ - Κοργιαλάς
Απόψε μοιάζει ο ουρανός γαλάζια ξένη φυλακή,
μικρό ταξίδι ο προορισμός που σε κανέναν δεν αρκεί,
αρχή και τέλος αρχή και τέλος η σιωπή.
Από πανί ψηλό πετώ και από παράθυρα κλειστά,
φτιάχνει παγίδες το παρόν και καταστρέφει το μετά,
ο χρόνος δέντρο, ο χρόνος δέντρο στη φωτιά.
Μα εγώ είμαι εδώ και σ' αγαπώ χωρίς να ξέρω το γιατί
λίγο το φως μες την καρδιά, μα αυτό το λίγο μου αρκεί
να έχω ένα λόγο για να πω, όταν γυρίσεις να σε δω
το σ' αγαπώ όπως κανείς όπως κανείς δεν στο 'χει πει..
Όπως κανείς δεν στο 'χει πει!
Σεντόνι μαύρο και σατέν είναι της νύχτας η αγκαλιά
τα χείλη σμίγοντας θα βρουν αγκάθια πάνω στα φιλιά
Μικρό το μέλλον, μικρό το μέλλον μια γουλιά.
Μα εγώ είμαι εδώ και σ' αγαπώ χωρίς να ξέρω το γιατί
λίγο το φως μες την καρδιά μα αυτό το λίγο μου αρκεί
να έχω ένα λόγο για να πω, όταν γυρίσεις να σε εδώ
το σ' αγαπώ όπως κανείς όπως κανείς δεν στο 'χει πει..
Όπως κανείς δεν στο 'χει πει!
Απόψε μοιάζει ο ουρανός γαλάζια ξένη φυλακή,
μικρό ταξίδι ο προορισμός που σε κανέναν δεν αρκεί,
αρχή και τέλος αρχή και τέλος η σιωπή.
Από πανί ψηλό πετώ και από παράθυρα κλειστά,
φτιάχνει παγίδες το παρόν και καταστρέφει το μετά,
ο χρόνος δέντρο, ο χρόνος δέντρο στη φωτιά.
Μα εγώ είμαι εδώ και σ' αγαπώ χωρίς να ξέρω το γιατί
λίγο το φως μες την καρδιά, μα αυτό το λίγο μου αρκεί
να έχω ένα λόγο για να πω, όταν γυρίσεις να σε δω
το σ' αγαπώ όπως κανείς όπως κανείς δεν στο 'χει πει..
Όπως κανείς δεν στο 'χει πει!
Σεντόνι μαύρο και σατέν είναι της νύχτας η αγκαλιά
τα χείλη σμίγοντας θα βρουν αγκάθια πάνω στα φιλιά
Μικρό το μέλλον, μικρό το μέλλον μια γουλιά.
Μα εγώ είμαι εδώ και σ' αγαπώ χωρίς να ξέρω το γιατί
λίγο το φως μες την καρδιά μα αυτό το λίγο μου αρκεί
να έχω ένα λόγο για να πω, όταν γυρίσεις να σε εδώ
το σ' αγαπώ όπως κανείς όπως κανείς δεν στο 'χει πει..
Όπως κανείς δεν στο 'χει πει!
Γιατί μερικές φορές χρειάζεται να χάσουμε κάτι για να καταλάβουμε την αξία του. Γιατί αυτή η φράση, αν και χιλιοειπωμένη, συνεχίζουμε να μην εκτιμούμε τα πάντα στη ζωή μας.
Γιατί χρειάστηκε να φάω ένα "πάτσο" στο πρόσωπο για να εκτιμήσω, για να αναζητήσω μα και για να καταλάβω πως έχασα ένα πολύ σημαντικό και πολύτιμο άτομο απ' τη ζωή μου..
Αφιερωμένο
Καλό Πάσχα με.. χιούμορ :)
Posted by Μαρία Στυλιανού Sun, 27 Apr 2008 17:01:08 EEST
Εσείς πως τα πήγατε με το τσούγκρησμα αυγών?? Εγώ… Κέρδισα :Ρ
Αχ! Αυτές οι σοκολάτες… Αχ!
Καλό Πάσχα! Χριστός Ανέστη!
Καθαρισμός του βυθού και της παραλίας!
Posted by Μαρία Στυλιανού Tue, 22 Apr 2008 21:05:34 EEST
Tο περασμένο Σαββατοκύριακο 19-20 Απριλίου 2008, μέλη του Σωματείου "Εθελοντική Ομάδα Διάσωσης Κύπρου" καθάρισαν το βυθό και τη παραλία στην περιοχή του ξενοδοχείου ΑΝΑΣΣΑ. Κατά τη διάρκεια του καθαρισμού, ανελκύστηκε αριθμός μεγάλων αντικειμένων μεταξύ άλλων, τροχοί αυτοκινήτων, ομπρέλες, κρεβατάκια και άλλα αντικείμενα.
Είναι κρίμα που πολλοί ανεύθυνοι συνεχίζουν να μολύνουν με τέτοιο τρόπο τη φύση μας. Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι που ακόμη νοιάζονται και προσπαθούν με πράξεις να δείξουν το ενδιαφέρον τους. Μπράβο και καλή συνέχεια στο έργο τους!
Το σωματείο που προανέφερα υπάγεται στο Σώμα Εθελοντών. Ο επόμενος καθαρισμός θα πραγματοποιηθεί στην περιοχή της ελεύθερης Αμμοχώστου, μεταξύ 31 Μαΐου – 1 Ιουνίου 2008. Αν κάποιος ενδιαφέρεται μπορεί να μου στείλει email. :)
Προγραμματιστικό... Φάντασμα!
Posted by Μαρία Στυλιανού Wed, 16 Apr 2008 03:06:39 EEST
Omg omg omg!
Μ'αρέσει να προγραμματίζω… Να βάζω ένα καλό κομμάτι trance και να πορόνομαι! Να κάθομαι μόνη μου με τις ώρες, να σπάζω το μυαλό μου για να φκάλω κάτι - που συνήθως ενεν και τόσο δύσκολο αλλά whatever :p!
Πριν μια βδομάδα περίπου έκαμνα το προγραμματούι μου, επροχωρούσα, όλα μέλι γάλα! Είχα να υλοποιήσω ένα μενού και έκανα όλες τις επιλογές του μενού αυτού, εχτός από μια.
Σήμερα,έπρεπε να κάνω και τη τελευταία επιλογή που μου έμεινε. Αρχίζω… Γράφω, γράφω, γράφω… και ο compiler να με γράφει κανονικότατα!
Ασπούμε… Γράφω ένα κομμάτι και βγάζει μου λάθος στις άλλες επιλογές! Και όχι μόνο τούτο, βγάζει μου λάθη που θυμάμαι πάρα πολύ καλά πως μου τα έβγαζε τη προηγούμενη βδομάδα! Και τα οποία εδιόρθωσα!
Το προηγούμενο Σάββατο επαναλαμβάνεται πόψε!! Οι ίδιες κινήσεις, τα ίδια λάθη, οι ίδιες σκέψεις.. Νιώθω σαν να υπάρχει ένα φάντασμα που μου χαλά ότι χτίζω!! Omg! :p
Αχ βρε ψαροκόκκαλο!
Posted by Μαρία Στυλιανού Tue, 25 Mar 2008 16:42:18 EET
25 Μαρτίου σήμερα. Και όπως κάθε χρόνο, φάγαμε ψάρι το μεσημέρι. Πολύ ωραία η τσιπούρα. Απολάμβανα το ψαράκι μου, σπίτι μου, με την οικογένεια μου- μιας και ποτέ δεν κάθομαι για φαγητό σπίτι.Είχε μου μείνει η τελευταία μπουκιά, έλα όμως που μου έμεινε και ένα κοκκαλάκι στο λαιμό!
Που να μείνει ευλογημένο…. Έσπασε με! Δεν έβγαινε όσο κι αν το παρακαλούσα. Έτρωγα ψωμί, έπινα νερό, έβηχα, νεκάτωνα με το χέρι μου στόμα και λαιμό…(οκ κανεί λεπτομέριες :p)Τίποτα! Δεν έλεγε να με αφήσει ήσυχη.
Ε τι ήταν να κάμω και εγώ η φτωσσιή…(Πολλά αστεία η λέξη στα κυπριακά γραμμένη) Έπρεπε να πάω νοσοκομίο.. Η μάμα, εν το συζητώ, που το άγχος της ήταν να πνιγεί στη θέση μου, δεν υπήρχε περίπτωση να την αφήσω να με πάρει νοσοκομίο! Ο παπάς μου, επήγενε πακέτο με τη μάμα.. (Μα να έρθει ο παπάς και η μάμα όχι?? Εν γίνεται!!) Πιάνω και εγώ το αυτοκίνητο μου με συνοδηγό την αδελφή μου και επήγα!!
Η γιατρός με ένα περίεργο εργαλείο που έμιαζε με ψαλίδι έβγαλε το πεισματάρικο κοκκαλάκι και εγώ είπα "Δεν πρόκειτε να ξαναφάω τσιπούρα στη ζωή μου!!" Oh no!! Never again! :p
Για ποιο λόγο;
Posted by Μαρία Στυλιανού Tue, 11 Mar 2008 21:03:15 EET
Είναι απόγευμα και ο μπάρμπας απο το ωραίο νησάκι του Αιγαίου έχει πάει για ψάρεμα στην αμμουδιά. Αφού ρίχνει την πετονιά ξαπλώνει προς τα πίσω στηριζόμενος στους αγκώνες του και αρχίζει να αγναντεύει περιμένοντας κάποιο τσίμπημα.
Σε λίγο εμφανίζεται ένας επιχειρηματίας στην αμμουδιά που είχε πάει βόλτα για να αποβάλει λίγο από το στρες που του δημιουργούσαν οι δουλειές του.Βλέποντας τον ψαρά να ψαρεύει τόσο νωχελικά, τον πλησιάζει και του λέει:
- Δεν κάνεις καλά, με αυτό τον τρόπο δεν θα πιάσεις ψάρια. Πρέπει να βρέξεις κώλο αν θέλεις να πιάσεις ψάρια.
- Για ποιο λόγο; τον ρωτάει ο ψαράς.
- Θα τα πουλάς και θα βγάζεις κέρδος.
- Για ποιο λόγο;
- Μετά από λίγο καιρό με τα κέρδη θα πάρεις δίχτυα ώστε να πιάνεις περισσότερα ψάρια.
- Για ποιο λόγο; λέει και πάλι ο ψαράς.
Λίγο ενοχλημένος, ο επιχειρηματίας αποκρίνεται:
- Πιάνοντας περισσότερα ψάρια θα μπορέσεις να πάρεις μία βάρκα και να βγάλεις περισσότερα χρήματα.
- Για ποιο λόγο; ξαναλέει ο ψαράς.
Έχει αρχίσει να του την δίνει του επιχειρηματία η μονότονη απάντηση του ψαρά, αλλά υπομονετικά του εξηγεί:
- Με τα χρήματα θα αγοράσεις ένα μεγαλύτερο πλοίο και θα προσλάβεις ανθρώπους να σε βοηθούν!
- Για ποιο λόγο; ρωτάει και πάλι ο ψαράς.Ο επιχειρηματίας είναι πλέον κατακόκκινος, γεμάτος θυμό!
-Μα δεν καταλαβαίνεις; Σε λίγα χρόνια θα έχεις έναν ολόκληρο στόλο από ψαράδικα, με πολλούς υπαλλήλους, που θα ψαρεύουν σε όλες τις θάλασσες του κόσμου, για λογαριασμό σου.
- Για ποιο λόγο;
- Έτσι, θα μπορέσεις να εισάγεις την εταιρεία σου στο χρηματιστήριο. Θα θησαυρίσεις και μετά, χωρίς να σκας, το μόνο που θα έχεις να κάνεις είναι να κάθεσαι στην αμμουδιά και να βλέπεις το ηλιοβασίλεμα!!
- Γιατί, τώρα τι κάνω;
Σε λίγο εμφανίζεται ένας επιχειρηματίας στην αμμουδιά που είχε πάει βόλτα για να αποβάλει λίγο από το στρες που του δημιουργούσαν οι δουλειές του.Βλέποντας τον ψαρά να ψαρεύει τόσο νωχελικά, τον πλησιάζει και του λέει:
- Δεν κάνεις καλά, με αυτό τον τρόπο δεν θα πιάσεις ψάρια. Πρέπει να βρέξεις κώλο αν θέλεις να πιάσεις ψάρια.
- Για ποιο λόγο; τον ρωτάει ο ψαράς.
- Θα τα πουλάς και θα βγάζεις κέρδος.
- Για ποιο λόγο;
- Μετά από λίγο καιρό με τα κέρδη θα πάρεις δίχτυα ώστε να πιάνεις περισσότερα ψάρια.
- Για ποιο λόγο; λέει και πάλι ο ψαράς.
Λίγο ενοχλημένος, ο επιχειρηματίας αποκρίνεται:
- Πιάνοντας περισσότερα ψάρια θα μπορέσεις να πάρεις μία βάρκα και να βγάλεις περισσότερα χρήματα.
- Για ποιο λόγο; ξαναλέει ο ψαράς.
Έχει αρχίσει να του την δίνει του επιχειρηματία η μονότονη απάντηση του ψαρά, αλλά υπομονετικά του εξηγεί:
- Με τα χρήματα θα αγοράσεις ένα μεγαλύτερο πλοίο και θα προσλάβεις ανθρώπους να σε βοηθούν!
- Για ποιο λόγο; ρωτάει και πάλι ο ψαράς.Ο επιχειρηματίας είναι πλέον κατακόκκινος, γεμάτος θυμό!
-Μα δεν καταλαβαίνεις; Σε λίγα χρόνια θα έχεις έναν ολόκληρο στόλο από ψαράδικα, με πολλούς υπαλλήλους, που θα ψαρεύουν σε όλες τις θάλασσες του κόσμου, για λογαριασμό σου.
- Για ποιο λόγο;
- Έτσι, θα μπορέσεις να εισάγεις την εταιρεία σου στο χρηματιστήριο. Θα θησαυρίσεις και μετά, χωρίς να σκας, το μόνο που θα έχεις να κάνεις είναι να κάθεσαι στην αμμουδιά και να βλέπεις το ηλιοβασίλεμα!!
- Γιατί, τώρα τι κάνω;
Μια ζωή τρέχουμε, να βγάλουμε χρήματα, να κάνουμε αυτά που θέλουμε, ξεχνόντας πως μπορούμε να τα απολαύσουμε και τώρα. Φτάνει να σταθούμε για μια στιγμή…και να τα δούμε! :)
Η αδελφή μου έρχεται Κύπρο!!
Posted by Μαρία Στυλιανού Sat, 08 Mar 2008 18:45:56 EET
Μετά από 10 χρόνια "ξενιτιάς" (:p) στην Αθήνα, η Στέλλα - η πολυαγαπημένη μου αδελφή - αποφάσισε να' ρθει Κύπρο! Στην Αθήνα σπούδασε δημοσιογραφία, δούλεψε για λίγα χρόνια και μετά από κάποιες προσπάθειες (τους τελευταίους μήνες) για να βρει δουλειά στη Κύπρο, τα κατάφερε!! Σήμερα, και συγκεκριμένα σε 2 ώρες έρχεται Κύπρο!! Yesss! The only thing I've ever wanted!! Είμαι πολύ happy, αν και ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει! (Η αδελφή μου…Κύπρο?? Για πάντα?? Ουάου!!)
:)
Φως/Light ---> 5 Μαρτίου 2008
Posted by Μαρία Στυλιανού Wed, 05 Mar 2008 00:01:49 EET
Πριν 10 μήνες περίπου, καθόμουν σπίτι δυο φίλων μου (αδέλφια), μιλούσαμε, χαζεύαμε, όταν μου ανακοίνωσαν πως η μαμά τους κανονίζει έκθεση ζωγραφικής.
Πάντοτε συμπαθούσα την κυρία Αθηνούλα, πολύ καλή γυναίκα, πολύ καλή μητέρα (από όσα μου λένε!) και αποδεικνύεται να είναι και πολύ καλή ζωγράφος! Μετά από αρκετή δουλειά και φαντασία, η κυρία Αθηνούλα ετοίμασε πίνακες με απόλυτο θέμα το Φως. Όπως λέει και στο βιογραφικό της "Η έρευνα γύρω από το αντικείμενο της εμπεριέχει σκηνές του σύμπαντος όπου διάχυτο το φως έρχεται αντιμέτωπο με τα σκοτεινά σημεία της σύνθεσης."
Άυριο, Τετάρτη, θα γίνουν τα εγκαίνια στις 19:30 στο Opus 39 Gallery και η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 17 Μαρτίου 2008.
Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι :)
 |  |
Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα: 17:00-20:00
Τρίτη-Παρασκευή: 10:30-12:30, 5:00-8:00
Σάββατο: 10:30-12:30
Δευτέρα: 17:00-20:00
Τρίτη-Παρασκευή: 10:30-12:30, 5:00-8:00
Σάββατο: 10:30-12:30
| |
Διεύθυνση: 21 Κίμωνος, Στρόβολος, Λευκωσία
Τηλέφωνο: 22424983
e-mail: <email protected>
Λευκά
Posted by Μαρία Στυλιανού Tue, 19 Feb 2008 02:57:49 EET
Η ώρα είναι τρείς παρά. Λίγες ώρες πριν ξημερώσει και εγώ τώρα έφτασα σπίτι. Η διαδρομή - αν και "επικίνδυνη" - ήταν άκρως απολαυστική. Τα σπίτια άσπρα, τα δέντρα, τα λουλούδια, οι ταμπέλες.. Όλα ντυμένα στο λευκό. Χαμογελώ, γελώ σαν μικρό παιδί και τρελλαίνομαι. Ενθουσιάζομαι απ'το χιόνι που βλέπω τριγύρω. Ανακουφίζομαι που αν και άργησε, άξιζε το κόπο. Μην ήταν οι συζητήσεις που είχα σήμερα, μην ήταν το απρόσμενο λευκό, ότι κι αν προκαλεί αυτό που νιώθω, το ευχαριστώ. Συμφιλιώνομαι με τα παλιά, μαθαίνω να ζω με τα καινούργια και προχωρώ. Τελικά δεν ξέρω για τι κάνω αυτή τη καταχώρηση. Για το χιόνι? Για αυτά που νιώθω? Ή και για τα δύο?
Τριγύρω λευκά, άκρως απολαυστικά και το μάτι παραμένει αχόρταγο. Θα με πείτε τρελλή. Το παραδέχομαι… Είμαι λευκά τρελλή!