Posted by Μαρία Στυλιανού Wed, 27 Jan 2010 03:08:00 EET
After-erasmus-life really sucks!
Έχει 2 μέρες που γύρισα στα πάτρια εδάφη. Χαίρομαι που βλέπω ξανά την οικογένεια μου, τους φίλους μου, τα γνώριμα μέρη. Αλλά όλα μοιάζουν τόσο διαφορετικά, έστω κι αν δεν έχει αλλάξει κάτι. Νιώθω σαν να παρακολουθώ τη μέρα να κυλά, τους χαρακτήρες να παίζουν τις ίδιες σκηνές ξανά και ξανά, αλλά εγώ να μην μπορώ να τους ακολουθήσω. Δεν τους προφτάνω, ξεφεύγω.
Σκέφτομαι άλλα… "Αυτή την ώρα θα πηγαίναμε για bowling με τα παιδκιά.. Και μετά για ποδοσφαιράκι και μετά για φαγητό γιατί θα έχουμε πεθάνει της πείνας!" Αχ.. περασμένα μεγαλεία! Τι γλυκιές αναμνήσεις!
Η χειρότερη ώρα της ημέρας είναι το βράδυ. Όταν όλοι κοιμούνται - και κοιμούνται γρήγορα - μέχρι τις 3:00 που θα πάω για ύπνο μελαγχολώ! Είναι απίστευτο το πόσο μου λείπει η Βαρκελώνη, οι φίλοι μου, το σπίτι μου, η συγκάτοικος μου!
Current favorite song: Μην το πεις πουθενά (αν και ο Σταύρος το λέει σαφώς πιο τέλεια!)
Θέλω να πάω πίσω τωρά τωρά τωρά!
2 comments
Δεν έχω πάει Βαρκελώνη αν και θα το 'θελα. Τη φαντάζομαι μεγάλη, κοσμοπολίτικη και, λίγο ζούγκλα (όπως είναι κάθε πόλη με πληθυσμό άνω του ενός εκατομμυρίου). Μια τέτοια εμπειρία αλλάζει τον άνθρωπο. Τα βλέπεις όλα διαφορετικά μετά. Ίσως αυτό σε βοηθήσει να κρατηθείς μακρυά από τις μικρότητες της ζωής στην Κύπρο. Ίσως όμως και να σου στερήσει τη ψευδαίσθηση ότι η ζωή στην Κύπρο είναι ικανοποιητική.
Ακριβώς όπως το είπες! Μεγάλη, κοσμοπολίτικη και πολλά ζούγκλα! :p Τα πάντα βλέπεις τα, όλα τα συναντάς! Στην αρχή έπαθα το σοκ της ζωής μου. Τώρα πλέον είναι όλα φυσιολογικά… Οι ντόπιοι άνθρωποι είναι πάαααρα πολύ καλοί, ευγενικοί, πρόθυμοι να σε βοηθήσουν και να ξοδέψουν ώρα για σένα. Το μόνο κακό είναι ότι υπάρχουν πολύ τσαντάκηδες νεαροί και πρέπει να έχεις έννοια συνέχεια.