Φωτογραφίες, καλές ή όχι??
Posted by Μαρία Στυλιανού Tue, 22 Jan 2008 19:46:00 EET
Κάθομαι στο σαλόνι, το μωρό(laptop) πάνω στα πόδια και περιμένω αγωνιωδώς να κατεβεί το Prison Break. Απέναντι μου το μεγάλο έπιπλο που είναι πάνω η τηλεόραση, τα ποτά, τα ασημικά, στολιδιά και ένα σωρό φωτογραφίες. Φωτογραφίες όταν είμουν μικρή, όταν αρραβωνιάστηκε ο αδελφός μου, όταν παντρεύτηκε ο αδελφός μου, φωτογραφίες των γονιών, των αδελφοτέκνων, των συγγενών.. Και πάει λέγοντας. Έχουμε 1,2,3,…,24 φωτογραφίες, Μην ξαφνιάζεστε! Είναι μεγάαλο το έπιπλο με 4 ράφια σε κάθε στήλη και έχουμε 3 στήλες! 24 φωτογραφίες…
Προς στιγμής φοβήθηκα. Τόοσα πολλά μάτια να σε κοιτάζουν με ένα ψεύτικο χαμογέλο - απλά για να βγει ωραία η φωτογραφία. Άσχετο αν λίγο πριν τη φωτογραφία του δημοτικού τσακωνόμουν με μια φίλη μου, άσχετο αν στη φωτογραφία με το αδελφότεκνη μου εσπάσαμε να τη κάμουμε να σταματήσει να κλαίει! Πάντα οι φωτογραφίες είναι για να απεικονίζουν τις καλές στιγμές. Τις κακές στιγμές ποτέ δεν τις φωτογραφίζουμε, απλά θέλουμε να τις αφήσουμε να ξεχαστούν.
Αν αυτό είναι σωστό δεν μπορώ να πω.. Θυμάμαι μια φωτογραφία που φαίνομαι τόσο χαρούμενη αλλά έχω περάσει τόοσο χάλια εκείνη τη μέρα. Και βλέποντας αυτή τη φωτογραφία θυμάμαι εκείνη τη κακή στιμγή. Άρα εκείνη η κακή στιμγή δεν ξεχνιέται έστω κι αν δεν τη φωτογράφησα.
Μακάρι να μπορούσα να φύγω όλες αυτές τις φωτογραφίες από το έπιπλο!! Να άφηνα μόνο τα χαμόγελα των παιδιών, εκείνα τα χαμόγελα που είναι αληθινά, αγνά και καθόλου προσποιητά! Να άφηνα μόνο τα μάτια των παιδιών που κρύβουν την αθωώτητα μέσα τους, που δεν ξέρουν τι θα πει πραγματικότητα, κόσμος, κοινωνία.
Μακάρι να μπορούσα να έβαζα τις φωτογραφίες τις σκυλίτσας μου, που ποτέ δεν έκανε κακό σε κανένα! Που είναι ένα αθώο, γλυκό σκυλάκι, έτοιμο να με προστατέψει αν μυριστεί κίνδυνο.
Μακάρι να μπορούσα να έβαζα τις φωτογραφίες από κάποιες στιγμές με τους φίλους μου, που γελάμε τόσο πολύ επειδή όντως περνάμε καλά και όχι επειδή "πρέπει" να βγάλουμε φωτογραφία.
Γιατί περισσότερη αξία έχουν οι φωτογραφίες που απεικονίζουν πραγματικά συναισθήματα, πραγματικές στιγμές και όχι φτιαγμένες και ψεύτικες. Χίλιες φορές να είχα μια φωτογραφία που θα έκλεγα, παρά μια "όμορφη" φωτογραφία που πίσω της κρύβεται η θλίψη και το δάκρυ.
Αρκετά για σήμερα. Ώρα για Prison Break :D
Reader's Comments
κατέβασε εκείνες που δεν θέλεις. Προσωπικά δεν μαρεσει να χει πολλές φωτογραφίες πάνω στο έπιπλο.
Μεχρι πριν 2 χρόνια, το δωμάτιο ήταν γεμάτο εικόνες αγίων και τις κατέβασα γιατί ήταν πολλές!
λίγες και συναισθηματικές, είναι ότι πρέπει :)
bytheway, o wentworth miller του prison break δεν παίζεται!
Αν ήταν στο χέρι μου ενα μην τις έφευγα?? Έλα μου ντε που θα γίνει ο 3ος εμφύλιος πόλεμος μέσα στο σπίτι με τη mother μου!
Όντως εν χάνει ο άνθρωπος! Κάποια στιγμή θα κάνω μια ωραία καταχωρησούλα για τον όμορφο της υπόθεσης ;)
Εγώ τις φωτογραφίες μου όλες τις έχω μέσα σε albums στο ξεχασμένο συρτάρι του κομοδίνου μου και δεν έχω ούτε μια σε ολόκληρο το διαμέρισμα όπως και πρόσεξες :p Και στο σπίτι μου το ίδιο… Γιατί όσοι θέλουν να με δουν, βλέπουν με εμένα έτσι δεν χρειάζεται να με βλέπουν και στις φωτογραφίες!! Γιατί τώρα τις βγάζω αφού δεν τις χρησιμοποιώ σε κοινή θέα?? Δεν νομίζω να είναι αυτή η χρήση τους… Μια χαρά είναι μέσα στο album ( δεν χρειάζονται ούτε ξεσκόνισμα κάθε λίγο!!! ) και κάνουν την δουλειά τους όταν χρειαστεί αφού η μνήμη μου δεν είναι και τόσο καλή για να τα θυμάται όλα… Όταν εγώ θα θέλω να αναπολήσω τα παλιά χρόνια τότε ανοίγω τα album και βυθίζομαι στις σκέψεις… Όσο αφορά τώρα το Prison Break εσπάσαν μας…. εν προχωρά και πολύ η υπόθεση…
Πριν από λίγες μέρες πήγα σε ένα σπίτι όπου όλες τις οικογενειακές φωτογραφίες τις είχαν πάνω στην πόρτα του ψυγείου! Και δεν μιλάω μόνο για μια φωτογραφία αλλά για πολλές… τόσο πολλές που ακόμα λίγο δεν θα φαινόταν το χερούλι της πόρτας του ψυγείου!
Αυτό μου άρεσε όμως πάρα πολύ… δίνει μια διαφορετική έννοια στο κολάζ..