Η αναμονή
Posted by Μαρία Στυλιανού Mon, 04 Feb 2008 19:39:49 EET
Μισώ την αναμονή. Η αναμονή με σκοτώνει. Δεν έμαθα να είμαι υπομονετικός άνθρωπος. Αν και μερικοί μου λένε πως αντέχω πολλά και δεν ξεσπάω εύκολα. Αυτοί όμως δεν με ξέρουν και τόσο καλά. Δεν με ξέρουν όπως με ξέρω εγώ. Και ξεσπάω, και θυμώνω, και βγάζω τα νεύρα μου εξίσου εύκολα με ένα μωρό που κλαίει επειδή πεινά!
Μια ζωή αναμένουμε κάποια πράγματα να συμβούν.. Να κατεβεί η σειρά που τόσο πολύ αγαπάς, να έρθει το φαγητό τη στιγμή που τόσο πολύ πεινάς, να βρεθείς σπίτι σου τώρα αμέσως που τόσο πολύ νυστάζεις.. Αυτά για μένα είναι τα συνηθισμένα που τα ζω καθημερινά!..
Έχει και μερικά άλλα όμως που μας τρώνε τα σωθικά μέχρι να συμβούν. Όπως, να ακούσεις από κάποιον κάποια λόγια που πέθαινες να ακούσεις εδώ και καιρό, να μάθεις περισσότερες πληροφορίες για τον ωραίο γυμναστή που βλέπεις καθημερινά (λέμε τώρα), να δεις τα όνειρα σου να παίρνουν σάρκα και οστά, τις ιδέες σου να οδηγούν σε πρωτότυπα σχέδια, τις σκέψεις σου να εμπνέουν ένα φίλο που δεν ήξερες πως να βοηθήσεις.
Και εννοείται πως αυτή η αναμονή δεν συγκρίνεται με την αναμονή που ζουν οι άνθρωποι στα νοσοκομεία. Θα γίνει καλά? Θα ξεπεράσει το κίνδυνο? Θα επιστρέψω σπίτι?
Η αναμονή είναι κακό πράγμα. Αλλά δυστυχώς είναι ένα αναγκαίο κακό. Με την αναμονή σφυρηλατείται η υπομονή μας, η αντοχή μας. Με την αναμονή, νιώθουμε πως ο χρόνος δεν κυλά, ο χρόνος παγώνει και αν το καταλάβεις εκμεταλλεύεσαι την ευκαιρία για να σκεφτείς, να συλλογιστείς για τη ζωή σου, να δεις που βρίσκεσαι. Γιατί συνήθως οι μέρες περνούν και δεν σκεφτόμαστε, "Τι γίνεται ρε γαμώτο? Που πάω?" Και το μόνο που χρειάζεται είναι να σταθούμε για ένα λεπτό και να αναρωτηθούμε τι συμβαίνει επιτέλους γύρω μας, τι πάει στραβά - επειδή πάντα , κάτι πάει στραβά.
Reader's Comments
Εδιάβασα το τελικά… (επιτέλους :p) Ήταν σαν να σε έβλεπα μπροστά μου :p Μπορεί και να μην σε ξέρω αρκετά καλά… Άλλα ξέρω ότι αργείς να ξεσπάσεις αλλά όταν ξεσπάσεις ποιος σε είδε και δεν σε φοβήθηκε :p Όντος εν μέρη συμφωνώ μαζί σου για την "κακή" επίδραση της αναμονής στην ζωή μας. Και έγραψα εν μέρη γιατί πιστεύω ότι υπάρχει και μερικές φορές "καλή" επίδραση γιατί αναμονή=καθυστέρηση. Άρα σκέφτου… να μεν έπρεπε να παραδώσεις πχ σήμερα μια εργασία αλλά μετά από μια βδομάδα!!!!! Τώρα πέρα από τα αστεία… μερικές φορές πιστεύω ωφελεί.. για σκέφτου να πρέπει να αποφασίσεις για κάτι σημαντικό στην ζωή σου και να σε πιέζει ο χρόνος έτσι ώστε να αναγκαστείς να πάρεις τελικά μια απόφαση την οποία να μετανιώσεις μετά… Και αυτό για να μην βάλεις τον άλλο στην θέση της αναμονής για ακόμη λίγο… Εννοείτε όμως να μην φτάνεις ποτέ στο άλλο άκρο και να μένει επαόριστο σε αναμονή :p Όσον αφορά τώρα την σειρά που τόσο περιμένεις να κατεβεί και για τον γυμναστή… Ουδέν σχόλιο… :p (προστοπαρόν…)
Και ποιος δεν μισά την αναμονή. Προσωπικά ερωτεύτηκα την υπομονή. Εν το πιο τέλειο συναίσθημα να ξέρεις ότι μετά την υπομονή κερδίζεις πάντα εκείνο που θέλεις(, σαν την διαφήμιση της τράπεζας ). Αξία έχει το ταξίδι, η χρονοβόρα διαδικασία , σε τελική ανάλυση.
Αν έχεις πρόβλημα με την αναμονή να μην σκέφτεσαι τον στόχο. Εν καλά να βάλλουμε στόχους δεν λέω. Αλλά επειδή βάλλουμε πολλούς και πολλά μες στο μυαλουδάκι μας πιάνει μας η υστερία της αναμονής. Ξεκούραση με ότι μας χαλαρώνει( ,μια επίσκεψη σε χειροπράκτη εν ότι πρέπει νομίζω για εσένα) και κατά νου ότι εφόσον κάναμε την αρχή για κάτι θα έρθει στον καιρό του. Τώρα με τούτα που έγραψες ε μετάδωσες μου λίγη αναμονή και έπιασε με ο πονοκέφαλος λιο. Ε ,θα πρέπει να το προσέξεις διότι η αναμονή φέρνει άγχος και το άγχος βιολογικά προβλήματα. Άρα φοβήσου και χαλαρά.
"Η αναμονή φέρνει άγχος και το άγχος βιολογικά προβλήματα." Ωραίο αυτό! Χμ… Βιολογικά προβλήματα πχ. γρίππη; Επειδή είμαι γριππωμένη πάλε (!) Ουφ! Όσο αποφεύγω το ραντεβού στο γιατρό τόσο πιο πολύ πιέζουμε να πάω!! Grrrr!