Ιστορία μου...
Posted by Μιχάλης Λαζάρου Sun, 10 Apr 2005 22:31:06 EEST
Η Ιστορία της Κίνας και της Ιαπωνίας δεν μου είναι και πολύ γνωστή. Ξέρω όμως ότι οι δυο λαοί δεν είναι ακριβώς και φίλοι. Η Ιαπωνία κατείχε την Κίνα για κάποια χρόνια. Τις τελευταίες μέρες στην Κίνα γίνονται διαδηλώσεις εναντίον των βιβλίων Ιστορίας που εκδόθηκαν πρόσφατα στην Ιαπωνία.
Προσέξτε ότι η διαμαρτυρία στην Κίνα γίνεται για τα βιβλία Ιστορίας της Ιαπωνίας, αν και -όπως λέει ο ανταποκριτής του BBC- δεν χρησιμοποιούνται ευρέως.
Στο σχολείο στην Κύπρο απο την πρώτη δημοτικού μέχρι και την αποφοίτηση μας στο Λύκειο ένα από τα κύρια μαθήματα μαζί με τα Ελληνικά, Θρησκευτικά κτλ είναι η Ιστορία. Το περιεχόμενο του μαθήματος είναι η Ιστορία της "κυρίως" Ελλάδας και ενώ μας δίνεται ένα βιβλίο "Ιστορία της Κύπρου" σπάνια το ανοίξαμε. Υπάρχουν πάρα πολλά που δεν λέγονται για την σύγχρονη Ιστορία της Κύπρου. Πολλά από τα οποία δεν ξέρω και είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί αξιόπιστη και αμερόληπτη πηγή. Αυτά έχουν σχέση με την νεότερη Ιστορία, ιδιαίτερα από το '50 μέχρι σήμερα (όχι πως τα πιο παλιά μας τα λένε ξεκάθαρα). Υπερτονίζονται οι "εθνικοί αγώνες", ο "πατριωτισμός" και η "επιβίωση του γένους". Πρέπει ναι, "να μην ξεχνάμε", αλλά μήπως ένα ισορροπημένο και ολοκληρωμένο άτομο πρέπει να μπορεί να σκέφτεται και να κρίνει; Παραδείγματα για θέματα που βολικά αφήνουμε έξω υπάρχουν πολλά και ξέρω λίγα (χωρίς να αναφερθώ στα πρόσφατα) γι' αυτό θα μείνω ως εδώ.
Η μόνη φορά που είδα αμερόληπτη Ιστορία ήταν στο πανεπιστήμιο. Φυσικά εκεί ο καθηγητής είχε Phd από το Harvard, ήταν εξαιρετικός "δάσκαλος" και (αν και Εβραίος και Αμερικάνος ο ίδιος) δεν φοβόταν να μιλήσει. Μιλήσαμε εκτεταμένα (ένα ολόκληρο μάθημα) για το τι γίνονταν κατα τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο στην ίδια την Αμερική και την συμπεριφορά της κυβέρνησης και του κόσμου, προς τους Αμερικάνους με ρίζες από την Ιαπωνία σε σχέση με αυτή προς τους Αμερικάνους με ρίζες από την Γερμανία (η μεγαλύτερη "ομάδα" στις ΗΠΑ). Τεράστιο επίσης ήταν το θέμα και η συζήτηση που ακολούθησε για την ατομική βόμβα και την απόφαση για ρίψη της ή όχι. (Προσέξτε συζήτηση). Τέλος, ο χώρος ήταν ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα με αρκετά liberal κόσμο και όχι κρατικό ίδρυμα που έχει "υποχρεώσεις".
Αμερόληπτη Ιστορία… μάλλον αδύνατο, αλλά τα γεγονότα είναι γεγονότα και διαφέρουν από τις απόψεις. Στην Κίνα λένε ότι η Ιαπωνία αφήνει πίσω ή μειώνει γεγονότα, εμάς μας δίνουν όσα γεγονότα θέλουν και μας δίνουν και μια έτοιμη άποψη.
Posted in Εκπαίδευση, Κύπρος | 3 comments
-
Πολλά από τα οποία δεν ξέρω και είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί αξιόπιστη και αμερόληπτη πηγή.
Εγώ, εδώ και πολλά χρόνια γυρεύω μια αμερόληπτη πηγή που να τα λέει όλα. Δυστυχώς δεν υπάρχει καμιά! Υπάρχουν πολλοί που παίρνουν το μέρος της αριστεράς ή της δεξιάς, υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να είναι αμερόληπτοι (στο θέμα αριστεράς-δεξιάς) αλλά μεροληπτούν προς τους τουρκοκύπριους κτλ. Παράγωγο αυτής της έλλειψης είναι μια γενιά που ξέρει λίγα για την ιστορία της, και μεροληπτεί.
-- Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου ~constandinos, April 10, 2005 -
Μα πώς να μας διδάξουν τη σύγχρονη ιστορία αφού δεν μπορούν να συμφωνήσουν στα γεγονότα; Όπως είπες τα γεγονότα διαφέρουν από τις απόψεις, αλλά πρόβλημα υπάρχει και στα ίδια τα γεγονότα. Εκτός όμως από τη σύγχρονη ιστορία (από το '50 και μετά), από την ιστορία που μας διδάσκουν στο σχολείο και για το 1821 απουσιάζουν σημαντικά γεγονότα, δεν ήταν απλώς ο "αγνός" αγώνας για αποτίναξη του τούρκικου ζυγού. Δεν μας αναφέρουν ότι και οι ίδιοι οι Έλληνες αλληλοσκοτώνονταν μεταξύ τους και πολλά άλλα που σκόπιμα δεν μας αναφέρουν.
-- Σωτήρης Δημητριάδης ~sotiris, April 11, 2005 -
Δυστυχώς για εμάς τους νεότερους, η σύγχρονη κυπριακή ιστορία είναι σαν ένα μαύρο κουτί. Συμφωνώ με εσάς παιδιά ότι δύσκολα βρίσκεις μια πηγή που να μην μεροληπτεί.
Παλιά προσπάθησα να μάθω την αλήθεια για θέματα που αφορούσαν τον απελευθερωτικό αγώνα, για τους λόγους που οδήγησαν στο κυπριακό, για τα πολιτικά κόμματα γενικότερα. Έχασα όμως πολύ εύκολα το ενδιαφέρον μου γιατί δεν έβρισκα πουθενά την αλήθεια και αν με ρωτήσετε ούτε και τώρα ξέρω ποια είναι. Το μόνο που ξέρω είναι πως γενικά δεν παρακολουθώ καθόλου τις πολιτικές εξελίξεις (εννοείται στην Κύπρο) γιατί θεωρώ γελοίους τους πολιτικούς μας (εδώ μπορεί να κατηγορηθώ ότι γενικεύω) αφού κάθε φορά που θα βρεθούν αντιμέτωποι, το μόνο που κάνουν είναι να μειώνουν ο ένας τον άλλο φραστικά ή ξέρω και 'γω τι. Δεν χρειάζεται εξάλλου να πάω πολύ μακρυά. Είχαμε πρόσφατα το δημοψήφισμα, ένα θέμα τόσο σημαντικό που θα καθόριζε (τι λέω; που καθορίζει εννοώ) το μέλλον του τόπου μας. Ποιος από όλους αυτούς, που αποκαλούν τους εαυτούς τους πολιτικούς, πολιτικούς αναλυτές κλπ, κάθισε κάτω να μας πει τι είναι ακριβώς αυτή η συμφωνία, τι περιλαμβάνει, τι έχουμε να κερδίσουμε και τι να χάσουμε ως πολίτες, ως κρατική οντότητα; Κάθε φορά που πήγαινα να παρακολουθήσω μια συζήτηση, άκουγα να εκτοξεύονται αλληλοκατηγορίες για το τι είπε ο ένας και τι ο άλλος τι έκανε και τι δεν έκανα, υποδείξεις για το τι έπρεπε να πει και δεν είπε…
Πως να μην χάσει κανείς το ενδιαφέρον του. Αυτό που μπορώ να πω τώρα με σιγουριά είναι πως είμαι ένα καθ'όλα ΜΗ πολιτικοποιημένο άτομο.
-- Χρύσω Μαυρομμάτη ~chryso, April 11, 2005