Μιχάλης Λαζάρου

(~mihalis)

Δεν ξέρω από που είναι το πιο πάνω (ήταν στην σελίδα ενός φίλου), αλλά σίγουρα είναι σαν μια σίκλα παγάκια στα εσώρουχα μερικών…

Ενδιαφέρον είναι πάντως (ή 'είναι ενδιαφέρον πάντως' αν προτιμάτε) η ιδέα ότι είμαστε μοναδικές οντότητες. Και όμως είμαστε απλά ένας (ή μια) στα 6 δισεκατομμύρια. Υπάρχουν ακόμα πέντε δισεκατομμύρια εννακόσια ενενήντα εννία εκατομμύρια εννακόσιες ενενήντα εννία χιλιάδες εννακόσιοι ενενήντα εννία σαν εσένα.

Είμαστε "διαφορετικοί/ες" και "μοναδικοί/ες" ή "ίδιοι/ες"; Όλοι/ες μέσα από τις ομάδες που ανήκουμε νιώθουμε ότι είμαστε διαφορετικοί/ες - πιο πιστοί/ες, πιο καλοί/ες, πιο καθαροί/ες, πιο έξυπνοι/ες, πιο… πιο…

Όλοι/ες έχουν όμως τους ίδιους φόβους, τις ίδιες ανάγκες… και στο τέλος την ίδια μοίρα…

Unity through diversity…σημαίνει κάτι; Οι διαφορές που έχουμε είναι απλά σαν τα labels του blog σου, και οι καταχωρήσεις σου είναι διαφορετικές αλλά είναι όλες καταχωρήσεις… Βάζεις την ταμπέλα όπου θέλεις - ο άπιστος, ο χωριάτης, ο πλούσιος, ο ενοχλητικός, ο αντι-κοινωνικός, ο άχρηστος, ο τεμπέλης, ο βλάκας, ο μάυρος… Properties… Instances of the same class are we…?

Ωραία τα λόγια αλλά ΚΑΝΕΝΑΣ δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται το απλό αυτό γεγονός. Τι φοβόμαστε;

Μπορεί και απλά να μιλά η νύστα…

Καλή σας νύχτα!

-σημείωση: αναλύεται και αλλιώς η πιο πάνω φράση, αλλά ας μην αναλύουμε πολλά τα πράγματα