Όταν η πολιτική και η οικονομία έρχονται κοντά, η λογική πάει μακριά
Posted by Μιχάλης Λαζάρου Sat, 01 Oct 2005 16:55:08 EEST
Ακούμε πολλά για το τέλειο οικονομικό μοντέλο που θα φέρει ανάπτυξη και συγχρόνως θα εξαλείψει την φτώχεια. Αν το βρείτε σφυράτε μου…
Οι απόψεις διαφέρουν, και καθώς οι αποφάσεις φεύγουν από τους οικονομολόγους με τις άπειρες υποθέσεις και πάνε στους πολιτικούς, τότε γυρεύεις την λογική με το μικροσκόπιο. Κάτι που είναι απόλυτα λογικό και προφανές (εν τα πάω καλά με τούτες τις ορθογραφίες) από οικονομικής άποψης, μέχρι να φτάσει και να εφαρμοστεί σε πολιτικό επίπεδο θα έχουν προστεθεί και αφαιρεθεί τόσα πολλά που απλά να φαίνεται ότι είναι οικονομικά "λογικό".
Οι μεν και οι δε έχουν στο τέλος της ημέρας τους ίδιους στόχους. Θέλουν ένα efficient (μετάφραση;) και λειτουργικό σύστημα το οποίο να δίνει σε όλους ή στην πλειοψηφία μια καλή ποιότητα ζωής. Ξέρω ότι από το ένα στρατόπεδο στο άλλο θα με κατηγορήσουν ότι λαλώ πελλάρες. Αν διαβάσετε όμως, με ανοικτό μυαλό την θεωρία και των δυο θα δείτε ότι έτσι είναι.
Τα κύρια προβλήματα είναι ο καταμερισμός του πλούτου, δηλ. το ζήτημα της ισότητας και κατά πόσο υπάρχει τρόπος να επιτευχθεί, και τα ηθικά ζητήματα. Σε αυτά περιλαμβάνονται το εάν είναι ηθικό να εξισώνεις τους πάντες απέναντι σε αυτούς που παράγουν (και έχουν την ικανότητα να παράγουν) πολύ περισσότερα ή εάν είναι ηθικό να εξισώσεις τις ευκαιρίες που έχει ο καθένας για να παράγει με βάση τις ικανότητες του. Και τα δυο είναι ελλειπή.
Στην πρώτη περίπτωση υποθέτεις ότι όλοι είναι ίσοι: παράγουν τα ίδια και ζουν το ίδιο καλά. Στην δεύτερη, υποθέτεις ότι όλοι έχουν ίσες ευκαιρίες για να μπορέσουν να ζήσουν καλά.
Διαβάστε τα assumptions του perfect competition
1. Atomicity – there are a large number of small producers and consumers on a given market, each so small that its actions have no significant impact on others, firms are price takers.
2. Homogeneity – that goods and services are perfect substitutes.
3. Perfect and complete information – all firms and consumers know the prices set by all firms.
4. Equal access – all firms have access to production technologies, and resources (including information) are perfectly mobile.
5. Free entry – any firm may enter or exit the market as it wishes.
In such a market, the price would move instantaneously to equilibrium.
και θα διαπιστώσετε ότι αυτά δεν υπάρχουν σε κανένα τόπο. Αυτά που βλέπουμε και ακούμε είναι παραλλαγές και είναι πως θα χειριστείς αυτές τις γκρίζες περιοχές και πως θα τις ράψεις στα μέτρα σου που θα σε σπρώξουν μπροστά.
Οι σκανδιναβικές χώρες είναι για χρόνια οι πιο ανταγωνιστικές, έχοντας συγχρόνως τις πιο ψηλές φορολογίες και τα περισσότερα κοινωνικά ωφελήματα. Αυτό φάνηκε και πρόσφατα. Δεν είναι ούτε καπιταλιστικές, ούτε σοσιαλιστικές. (Καλά οι πλείστοι θα τις κατέτασσαν σαν σοσιαλιστικές). Στη τελευταία αυτή έρευνα οι αναπτυσσόμενες χώρες όπως π.χ. η Βραζιλία και το Μεξικό έχουν "πέσει" στην παγκόσμια ανταγωνιστικότητα όπως και η ποιότητα των θεσμών στις χώρες αυτές.
Γι' αυτό όταν ακούω ότι θέλουμε ανταγωνισμό στην Κύπρο στις τηλεπικοινωνίες, δεν μπορώ να παρά να μην γελώ. Ναι… πληρεί η Κύπρος όλα τα κριτήρια για μια ανταγωνιστική οικονομία. Η Κύπρος πρέπει να είναι ανταγωνιστική με τις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες στο τουρισμό και με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές και Μεσανατολικές στις υπηρεσίες. Στα εσωτερικά, πρέπει και μπορεί, λόγω μεγέθους να εφαρμόσει προσαρμοσμένες πολιτικές και οικονομικά μέτρα. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι όλα είναι προσαρμοσμένα στις τσέπες κάποιων…
Posted in Οικονομικά | 4 comments
-
Λίγο πολύ μπορούμε να εντοπίσουμε τις διαφορές ενός σοσιαλιστικού συστήματος με ένα καπιταλιστικού χωρίς να ανατρέξουμε στο wikipedia (αν δεν θέλουμε να μπούμε σε λεπτομέρειες φυσικά). Προσωπικά δεν νομίζω ότι το κυπριακό οικονομικό σύστημα είναι σοσιαλιστικό αλλά ούτε και καπιταλιστικό (όχι με την αμερικάνικη καπιταλιστική εκδοχή, που είναι και οι πρώτοι διδάξαντες). Περισσότερο μου μοιάζει με ένα υβρίδιο προερχόμενο από θετικά και αρνητικά στοιχεία και των δύο σκοπιών. Δεν θέλω να γίνει ανάλυση της υπάρχουσας κατάσταση αναφορικά με τις αρχές του συστήματος, αλλά θα ήθελα να σχολιαστεί περαιτέρω η τελευταία φράση της δημοσίευσης, "Το μόνο πρόβλημα είναι ότι όλα είναι προσαρμοσμένα στις τσέπες κάποιων…". Εντοπίζετε αδικαιολόγητη ή και άδικη κατανομή πλούτου στην Κύπρο;
-- Αλέξανδρος Κουτσιμπέλας ~alexk667, October 01, 2005 -
Οι διαφορές που ήθελα να επισημάνω ήταν στην θεωρία των δυο συστημάτων και για να μην αφήσω ανοιχτό προς ερμηνεία οτιδήποτε χρησιμοποίησα μια απλή και ουδέτερη πηγή όπως το wikipedia.
Όσον αφορά τα οικονομικά συστήματα, σε καμιά χώρα δεν υπάρχει 100% το ένα ή το άλλο. Όλα είναι υβριδικά.
Τέλος, για την Κύπρο, μπορεί να μην υπάρχει φτώχεια αλλά άνετα μπορούσαμε να έχουμε περισσότερα κοινωνικά ωφελήματα. Επίσης, δεν σημαίνει ότι επειδή έτσι λέει το 'Α' σύστημα το εφαρμόζουμε. Δεν είναι one size fits all τα οικονομικά. Αν και είμαστε όλοι σχετικά άνετοι, με βάση το τι έχουμε και το μέγεθος μας έπρεπε να έχουμε την καλύτερη υγεία και παιδεία στην Ευρώπη. Έπρεπε επίσης, με βάση τις τιμές των προϊόντων, της γης, κτλ να είναι πιο ψηλοί οι μισθοί. Έπρεπε να ελέγχονται μερικώς σε κάποια πράγματα οι τιμές (π.χ. πεζίνα) καθώς το αντίθετο απλά οδηγεί σε συμφωνημένες αυξήσεις (αν δείτε καμια μείωση μου λέτε). Για αυτά δεν φταίει τόσο ο κόσμος όσο το βραχυκυκλωμένο και μισο-παραλυμένο κράτος που κινείται με ταχύτητες χελώνας. Μπορεί κάποιος άνετα να βρει παραδείγματα για το αντίθετο, δηλ. την καλή ποιότητα ζωής που έχουμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι λειτούργουμε στο μέγιστο των δυνατοτήτων μας.
-- Μιχάλης Λαζάρου ~mihalis, October 02, 2005 -
Το θέμα νομίζω δεν είναι αν στην Κύπρο έχουμε ένα υβριδικό σύστημα, ή το κατά πόσο όλα τα συστήματα ανά το κόσμο είναι υβριδικά. Πιστεύω ότι το θέμα δεν είναι καν αν υπάρχουν ζημιωμένες ομάδες από το υπάρχον σύστημα και σε ποιο βαθμό. Όλα αυτά είναι συμπτώματα, τιμές σε δείκτες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ώστε να μπορεί να καθοριστεί η μετέπειτα πορεία. Το ζήτημα είναι κατά πόσο η Κυπριακή Δημοκρατία είναι διατεθειμένη να κάνει αυτή τη πορεία προς το καλύτερο. Αν έχει το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό σθένος να αναλύσει την κατάσταση που επικρατεί σήμερα, να εντοπίσει τα κακώς κείμενα, να εισηγηθεί λύσεις και να προσπαθήσει να τις εφαρμόσει. Αυτή είναι η πρόκληση.
-- Αλέξανδρος Κουτσιμπέλας ~alexk667, October 03, 2005 -
Συμφωνούμε…
-- Μιχάλης Λαζάρου ~mihalis, October 03, 2005
Reader's Comments
- Καμπινγκ με τη Νίκη
- Μασσιέτι
- Spam me more
- Τα πάνω, κάτω;
- 25η ώρα
- Όταν η πολιτική και η οικονομία έρχονται κοντά, η λογική πάει μακριά
- Κανονικά έπρεπε..., αλλά...
- Βαλκάνια - Ιβηρική
- Η σοφία η δικιά μου δεν συμμαζεύεται, μια τσούλα είν' του δρόμου που τρελένεται
- Ταμπέλες
- The story-telling animal