Έφαες;
Posted by Μιχάλης Λαζάρου Thu, 22 Dec 2005 17:31:30 EET
Αφού τυγχάνω αδκιασερός σήμερα, εγύριζα ποτζί ποδά στο "διαδίκτυο" δκιαβάζοντας διάφορα. Ήβρα το και τούτο. Εν ξέρω ποιός το έγραψε (ακόμα… περιμένω απάντηση όμως). Δυστυχώς, συμφωνώ μαζί του/της.
Τα "μωρά" της Κύπρου από μικρά μέχρι να παντρευτούν (μπορεί και μετά) εξαρτώνται από τους γονείς τους για τα πάντα. Ταϊζουν τα, ποτίζουν τα, παίρνουν τα σχολείο και κρατούν τους την τσάντα, αγοράζουν τους κινητό για να τα "βρίσκουν" - "εν ηξέρεις ποττέ", παίρνουν τα ιδιαίτερα για να τους "διαβάσει" κάποιος, στέλνουν τους χαλλούμια και μακαρόνια του φούρνου όταν παν να σπουδάσουν στο εξωτερικό (αν και το "εξωτερικό" είναι συνήθως η Ελλάδα), παίρνουν τους σουβλάκια στο στρατόπεδο, μεινίσκουν με τους γονείς τους μέχρι να παντρευτούν και αν δεν το κάνουν αυτό πάνε πίσω σχεδόν καθημερινά για φαγητό ή για να πλύνουν τα ρούχα τους (όπως, καλή ώρα, εγώ)…
Είμαστε στην Κύπρο φυσικά, οι αποστάσεις μικρές και οι οικογένειες πολύ δεμένες. Τα πιο πάνω δεν είναι "λάθος," απλά δεν γίνονται με κανένα μέτρο ή στόχο. Γίνονται καθημερινά και χωρίς να υπάρξει ποτέ τέλος.
Τι έφαες; Τι εννα φάεις; Που επήες; Ποιοί ήσασταν; Θέλεις να σου κάμω κάτι να φας; Που πάεις τωρά; Έφαες;
Πολλοί γονείς θέλουν να δώσουν στα παιδιά τους ό,τι αυτοί "στερήθηκαν". Άλλοι φοβούνται να τους "αφήσουν" γιατί "η κοινωνία έχει σαπίσει, έσιη ναρκωτικά τωρά…" Και άλλοι πάλι πιστεύουν ότι η πειθαρχία είναι περασμένων εποχών. (Δεν μιλώ για την πειθαρχία ως ξύλο, αλλά ως την υποβολή κάποιων όριων τουλάχιστον). Υπάρχει και ο "ανταγωνισμός," έστω έμμεσος.
Η πρόσφατη βία στα σχολεία, οι αντιδραστικοί νέοι και οι αδιάφοροι μαθητές είναι αποτελέσματα αυτής της συμπεριφοράς. Όταν όλα είναι τα βρίσκεις έτοιμα, γιατί να ενδιαφέρεσαι; Όταν ξέρεις ότι ό,τι ζητήσεις θα το πάρεις, γιατί να ενδιαφέρεσαι; Όταν δεν έμαθες ποτέ το μέτρο, θα το έχεις;
Σκοπός του γονιού είναι να σπρώξει το παιδί από την φωλιά για να πετάξει μόνο του και όχι να το φυλακίσει για πάντα στη φωλιά…
Posted in Κύπρος, Φιλοσοφίες... | 3 comments
-
Καθώς αθκιασερή, τον διάβασα κι εγώ σήμερα αυτόν το φάκελο [είχα κι εγώ την απορία για το ποιος τον έγραψε, αλλά τώρα πρόσθεσε το όνομα της ;)].
Όλα αυτά τα γράφει μέσα σε χιουμοριστικό-καυστικό πλαίσιο που δεν παύει να είναι η αλήθεια. Τις περισσότερες όμως φορές η αλήθεια σοκάρει. Βασικά το λέω γιατί διαβάζοντας το, κατέληξα σε όλα αυτά που λαλείς: η πολλή φροντίδα φέρνει καταπίεση, και μετά απειθαρχία, βία, ναρκωτικά… Η απορία μου είναι γιατί άραγε υπάρχει αυτή η νοοτροπία στην Κύπρο; Μιαν απάντηση μόνο μπορώ να σκεφτώ: είμαστεν ακόμα πολλά κλειστόμυαλοι εμείς οι Κυπραίοι… [οκ μπορείτε να με βρίσετε τωρά!] Το θέμαν είναι: εν να αλλάξουμεν ποττέ νοοτροπία; Μμμμ…
-- Χρύσω Μαυρομμάτη ~chryso, December 22, 2005 -
Πράγματι η αλήθεια πονάει. Μεγαλώνουμε κακομαθημένα, μαμμόθρεφτα, πλήρως εξαρτημένα παιδιά, των οποίων όμως έχουμε ευνουχίσει την αυτονομία.
-- Χάρης Μιλητός ~harry, December 22, 2005 -
Σκοπός του γονιού είναι να σπρώξει το παιδί από την φωλιά για να πετάξει μόνο του και όχι να το φυλακίσει για πάντα στη φωλιά…
Δυστυχώς αυτό δεν το καταλάβουν και τα παιδιά τους καταλήγουν να είναι άβουλα. Πάρα πολλοί νέοι δεν μπορούν να πάρουν αποφάσεις για τον εαυτό τους επειδή συνήθισαν να αφήνουν τους γονείς τους να παίρνουν τις αποφάσεις για αυτούς.
-- Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου ~constandinos, December 23, 2005