Μιχάλης Λαζάρου

(~mihalis)

Διαφωνώ. Μέρος της δόξας του Παγδατή ανήκει τζιαι σε εμένα, που τόσο τζιαιρό είχα κλασμένο το αδερφίστικο άθλημα του τένις τζιαι έμαθα το μόνο πρόσφατα, λόγο της κοινής ιδιότητας μου με τον Παγδατή—είμαι Κυπραίος (οξά Έλληνας;) όπως τζιαι τζίνος—αφού κολακεύει το εγώ μου δημιουργώντας μου την ψευδαίσθηση ότι έχω τζιαι εγώ το μεγαλείο μέσα στο αίμα μου όντας συμπατριώτης του τζιαι βασικά ζω μέσα που τζίνον τζιαι τις επιτυχίες του.

Στην περίπτωση που ο ίδιος αρνηθεί ότι η επιτυχίες του είναι συλλογικές τζιαι ότι εκπροσωπούν την Κύπρο τζιαι υποστηρίξει πως είναι ατομικές και αποκλειστικά δικές του (όπως είναι στην πραγματικότητα) τότε θα βαφτιστεί προδότης, εγωιστής, αχάριστος που δεν έκαμε καν στρατό εις βάρος μας τζιαι θα απαιτήσουμε να καταταγεί για να πήξει η βάκλα του ενώ τωρά εν μας κόφτει.

Ήταν να ξεκινήσω με ένα διαφωνώ και εγώ, αλλά στην ουσία νομίζω συμφωνούμε Βαλεντίνο.

Όντως ο Παγδατής αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και επειδή φέρει την ταμπέλα Κυπραίος (και μάλιστα χωρίς πρώτο συνθετικό - αν προσέξετε φορά τα χρώματα της Κύπρου και όχι της "μητέρας πατρίδας") είναι ενισχυμένο το αίσθημα ότι "εμείς οι μικροί μπορούμε". Ασε που εννα φκουν σε λίες μέρες να μας πουν ότι όπως νίκησε τον Ρόντικ, εμείς αντιστεκόμαστε στις αμερικανοβρετανικές πιέσεις!

Δεν λέω ότι ο ίδιος πρέπει να βγει να πει ότι οι επιτυχίες του είναι ατομικές (αν και είναι), απλά οι κηδεμόνες της επιτυχίας του -που εμφανίστηκαν ξαφνικά- πρέπει να κρύψουν λίον. Δεν λέω να μην νιώθει ο οποιοσδήποτε Κυπραίος περήφανος, αλλά σήμερα επαίξαν τον εθνικό ύμνο δκυο φορές και ονομάζαν τον συνεχώς "άξιο τέκνο" της Κύπρου/Λεμεσού κτλ… (Ο παππούς με την τρίμετρη ελληνική και δυο κυπριακές σημαίες ήταν όλα τα λεφτά). Το καλό είναι ότι ο ίδιος ξέρει ποιοι είναι αυτοί που τον πήραν εκεί που είναι και ότι αναγνωρίζει τι έχει και που μπορεί να φτάσει, χωρίς να απαρνιέται την οποιαδήποτε ιδιότητα του… Έτσι φαίνεται τουλάχιστον - αν και σήμερα στην δημοσιογραφική διάσκεψη ευχαρίστησε τον πρόεδρο και την πολιτεία (για πρώτη φορά)… εν χρειάζεται Μάρκο, απαλλαγές εννα πιάννεις (έτσι κι αλλιώς εν στην Γαλλία που ζεις)… όταν έρτεις κάμνεις και εσύ 6 μήνες για να "υπηρετήσεις" (τον γύρο ντελίβερυ της γειτονίας - όπως τους υπόλοιπους μας)…

Βασικά, εννα δεχτεί τις "τιμές" και τα εύσημα… θα πει ευχαριστώ εκεί που θα πει… αλλά δεν αλλάζει το ότι οι γονείς του είναι εκείνοι που πίστεψαν και έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να του άνοιξαν τις πόρτες για να πετύχει ότι πέτυχε (και θα πετύχει) και κανένας άλλος…

Σωστός Μιχάλη. Εν επαρακολούθησα ούτε ένα λεπτό που τα παιγνίδια που έπαιξε, όσα άκουσα άκουσα τα είτε που το ράδιο είτε που άλλους που ήταν ενθουσιασμένοι. Τζίνο που με έκαμεν τζιαι εχάρηκα εμένα ήταν ότι τα κατάφερεν ένα κοπελλούι τζιαι επραγματοποίησεν το όνειρο του τζιαι μπράβο του. Με αθλητικά εν ασχολούμαι καθόλου, εννά ήταν υποκριτικό να κάτσω να θωρώ τένις λόγο του Παγδατή.

Νομίζω εν δύσκολο να φκει ο Παγδατής τζιαι να πει όσα εκατάφερα εκατάφερα τα μόνος μου τζιαι εν ατομικά τζιαι όι συλλογικά (σε περίπτωση που τον χαλά το κλήμα) κυρίως λόγο τις πίεσης που ασκείται πάνω του που το περιβάλλον του τούτο το διάστημα. Τζιαι η αλήθκεια εν ότι η αποθέωση εν πελλαμός τζιαι στην θέση του εννα σιωπούσα τζιαι να το παίξω λλίο διπλωματικά για να φκω κερδισμένος :Ρ

Υ.Γ. Το αγαπημένο μου αστείο των τελευταίων βδομάδων ήταν το "έκαμε την Κύπρο γνωστή σε ούλλο τον κόσμο". Ο εγωκεντρισμός μας φαίνεται εν μας επιτρέπει να δούμε τα πράματα σφαιρικά. Είμαστε το κέντρο του κόσμου αφού. Αγαπητοί συμπατριώτες, πέρσι εξέρατε ποιός ήταν ο πρωταθλητής Open; Πρόπερσι; Αντιπρόπερσι; Το όνομα του; Την χώρα καταγωγής του; Βασικά εν εσκεφτήκαμε λογικά για να συμπεράνουμε ότι ο Παγδατής εν έκαμε γνωστή την Κύπρο παγκόσμια αλλά μόνο στους ήδη υπαρκτούς φιλάθλους του τένις που παραδοσιακά εννεν τόσοι πολλοί (τουλάχιστο έτσι εντύπωση έχω). Επειδή εβούρησεν ούλλη η Κύπρος να δει τένις έχουμε την ψευδαίσθηση ότι εκάμαν ούλλοι το ίδιο.

Εγώ πάλι πιστεύω πως όλοι εμείς ανεβάσαμε τον Μάρκο εκεί που είναι. Πιστεύω σε μια μορφή ενέργειας , ανώτερη που κάνει την θέληση πράξη. Κάτι όπως το ευρωπαϊκό με την Ελλάδα. Έκαμε μια νίκη και γίναμε όλοι υποστηρικτές και πιστέψαμε πως θα το πάρει και το πήρε. Με τον Παγδατή έκαμε 2-3 νίκες και πάλι πιστέψαμε πως θα πάει τελικό αλλά επειδή έπαιζε με το Νο. 1 εχάσαμε την πίστη μας και γι ΄ αυτό έχασε. Πιστεύω πως κάποτε κάποιος θα αποδείξει τα όσα λέω….

Το αγαπημένο μου αστείο των τελευταίων βδομάδων ήταν το "έκαμε την Κύπρο γνωστή σε ούλλο τον κόσμο"

Μπορεί να φαίνεται αστείο αλλά είναι αλήθεια! Σε διάφορα sites που έβλεπα κατά την διάρκεια του αυστραλιανού όπεν πολλά είχαν πληροφορίες για την Κύπρο. Κάπου είχε ένα χάρτη για το πού βρίσκεται η Κύπρος, αλλού είδα πληροφορίες ότι η Κύπρος είναι ένα μικρό νησί με 600 χιλιάδες κατοίκους και λιγότερο από ένα τοις εκατόν ασχολείται με το τένις και τέτοιες πληροφορίες. Νομίζω έκανε μεγάλη εντύπωση το ότι ο Παγδατής ήταν από ένα μικρό νησί χωρίς παράδοση στο τένις. Αυτοί που παρακολουθούν τένις δεν είναι λίγοι, είναι αυτοί που έμαθαν να παίζουν και να βλέπουν από μικροί και οι χώρες τους έχουν παράδοση στο τένις (Αμερική, Αυστραλία και κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες).

Εγώ παρακολουθώ τένις μετά από την πρώτη φορά που έπαιξα (πριν 4-5 χρόνια) όπου και συνειδητοποίησα πόσο δύσκολο είναι. Στην τηλεόραση φαίνεται πολύ απλό και εύκολο παιχνίδι αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. Πέρσι είδα λίγο από τον τελικό του αυστραλιανού όπεν (το είδα στο γυμναστήριο!) και είδα και τον ημιτελικό του Σάφιν με τον Φέντερερ και αυτό ήταν ασυζητητί το καλύτερο παιχνίδι που είδα ποτέ!

Νοιώθω ότι μας έκαμε περήφανους ο Παγδατής και χαίρομαι για τις επιτυχίες του για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι πάρα πολλοί νοιώθουν ασήμαντοι, μικροί και ότι δεν μπορούν να συναγωνιστούν τους 'μεγάλους' επειδή απλά ζουν σε ένα μικρό νησί. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι έχει ένα όνειρο και αφοσιώθηκε σε αυτό και φαίνεται να πετυχαίνει. Είναι παράδειγμα προς μίμηση!

Η αγάπη που δείχνει ο κόσμος προς το πρόσωπο του Παγδατή πιστεύω του δίνει πολλή δύναμη. Η συμπαράσταση όλου του κυπριακού λαού είναι από τα καλύτερα εφόδια που μπορεί να έχει και δίκαια ευχαριστεί τον κόσμο που τον παρακολουθεί και χαίρεται μαζί του με τις νίκες του.

Κωνσταντίνε, τα sites που ήβρες τούτες τις πληροφορίες πρέπει να ήταν εξειδικευμένα, δηλαδή να ασχολούνται με τα αθλητικά, σωστά; Εν το μεταξύ εσύ έδωκες μου την εντύπωση ότι είσαι πωρωμένος με τα αθλητικά γενικά τζιαι ούλλα τα σχετικά άρα εν με εκπλήσσει που σε τραβά τζιαι το τένις.

Το point μου ήταν ότι στην Κύπρο έχουμε την λανθασμένη εντύπωση πως τα μάθκια ούλλου του κόσμου εστραφήκαν πάνω μας λόγο του Παγδατή, κάτι το οποίο σίουρα εν λάθος επειδή τα μόνα μάθκια που εστραφήκαν πάνω μας ήταν τζίνα που ήδη ασχολούνταν με το τένις. Εν ξέρω με ποσοστά πόσοι ασχολούνται με το τένις στην Ευρώπη αλλά έχω την εντύπωση ότι τουλάχιστο εν συγκρίνονται καν με τζίνους που ασχολούνται με ποδόσφαιρο (ας πούμε). Το θέμα εν ότι ο Παγδατής ετράβησε ούλλη την Κυπρο—που πριν εν την έκοφτε—να τον δει να παίζει τένις όχι όμως κόσμο που άλλες χώρες—που πριν εν τους έκοφτε—επειδή απλά σε αντίθεση με εμάς εν είχαν κανένα συμφέρον στην υπόθεση τζιαι βασικά εν τους επροκάλεσε αίσθηση.

Με λλία λόγια εν πιστεύκω ο Χ που την Γαλλία ή ο Ψ που την Γερμανία που ποττέ εν ασχοληθήκαν με τένις στην ζωή τους, ξαφνικά να αναπτύξαν ενδιαφέρον λόγο του Παγδατή τζιαι να εμάθαν την Κύπρο εξαιτίας του.</pre>

Ναι, ήταν εξειδικευμένα και ασχολούνταν με αθλητικά (ή μόνο με τένις). Η εντύπωση σου είναι απόλυτα σωστή, μου αρέσουν ΌΛΑ τα αθλητικά! Την Κυριακή είδα ένα (παλιό;) τελικό του παγκόσμιου πρωταθλήματος χόκεϊ! Έχει φάση το ice hockey! Είναι σύνθετο άθλημα. Συνδυάζει πατινάζ, κάτι σαν ποδόσφαιρο (με την μπαλίτσα) και μποξ (ή καράτε ή kickboxing ή απλά ττοππούζιν).

Ναι, τα μάτια που στράφηκαν πάνω του, ήταν αυτά που ήδη ασχολούνταν με το τένις. Στην Κύπρο δεν ασχολούμαστε ιδιαίτερα με το τένις επειδή δεν είχαμε ούτε την υποδομή ούτε τα πρότυπα. Αυτό άλλαξε ο Μάρκος, έδωσε ένα πρότυπο! Αν αποκτήσουμε την υποδομή τότε πιθανόν να αναπτυχθεί το τένις στην Κύπρο.