Μαρίνος Κλεάνθους

(~mkleanth)

The Barnabas Code.

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Sun, 15 Feb 2009 14:42:33 EET

Ένα απίστευτο κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται (ή να τυλίγεται!) μετά την πρόσφατη ανακοίνωση της είδησης για τη σύλληψη 9 ατόμων στα κατεχόμενα που φέρονται να είχαν στην κατοχή τους το λεγόμενο "ευαγγέλιο του Αποστόλου Βαρνάβα."

Και όπως όλα τα πράγματα στην Κύπρο, το θέμα φαίνεται να έχει πολλές και διαφορετικές γωνίες, ανάλογα από την πλευρά που θέλει να βλέπει κανείς τα πράγματα.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Απόστολος Βαρνάβας θεωρείται ως "ο ιδρυτής και προστάτης Άγιος της Εκκλησίας της Κύπρου". Σύμφωνα με την ιστορία, κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ, όταν το Πατριαρχείο Αντιοχείας προσπάθησε να θέσει υπό τον έλεγχό του την Εκκλησία της Κύπρου, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Ανθέμιος είδε στο όραμά του τον ίδιο τον απόστολο να του υποδεικνύει τον τάφο του.

Πράγματι, ο τάφος του αποστόλου βρέθηκε με το λείψανο του αγίου να αγκαλιάζει ένα πιστό αντίγραφο του ευαγγελίου του Αποστόλου Ματθαίου.

Οι πηγές αναφέρουν πως ο Ανθέμιος μετέφερε το ευαγγέλιο στην Πόλη και πέτυχε έτσι, όχι μόνο την εξασφάλιση του αυτοκεφάλου καθεστώτος της κυπριακής Εκκλησίας, αλλά και την απονομή στον εκάστοτε Κύπριο Αρχιεπίσκοπο τριών αυτοκρατορικών προνομίων (δηλ. να υπογράφει με κόκκινο μελάνι, να φέρει πορφυρά μανδύα και να έχει αυτοκρατορική ράβδο) από τον τότε Αυτοκράτορα.

Και η ιστορία ξεκινά κάπου εδώ:

Κατά τον 15ο αιώνα, εμφανίστηκε ένα χειρόγραφο που χαρακτηρίστηκε ως το "Ευαγγέλιο του Βαρνάβα".Σύμφωνα με αυτό, ο αληθινός Μεσσίας είναι ο Μωάμεθ και ο Χριστός ήταν απλά πρόδρομός του. Επίσης, εμφανίζει τον Ιούδα να σταυρώνεται στη θέση του Χριστού. Το χειρόγραφο, όπως ήταν αναμενόμενο, αμφισβητήθηκε και απορρίφθηκε από την Εκκλησία ως "γνωστικό" .

Θυμίζω, πως τα 4 ιερά ευαγγέλια που αποδέχτηκε η Εκκλησία είναι αυτό του Ματθαίου, του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη. Το 1981 υπήρξαν μαρτυρίες πως βρέθηκε το αυθεντικό "ευαγγέλιο του Απ.Βαρνάβα" στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Οι Κούρδοι που το βρήκαν, ενημέρωσαν τις αρχές. Ο Veli Kucuk , o οποίος θεωρείται ένας από τους εγκεφάλους του τουρκικού σκανδάλου Εργκενεκόν,πλήρωσε τον καθηγητή Hocagil για να μεταφράσει το ευαγγέλιο.

Μια από τις συνεργάτιδες του Hocagil ήταν η εβραία Viktoria Rabin (εγγονή του Ιραηλινού ηγέτη) η οποία λέγεται πως αφού διάβασε το ευαγγέλιο, ασπάστηκε το μουσουλμανισμό. Σε μια αποστολή της, όμως,στην Αιθιοπία για τη Παλαιά Διαθήκη, η Viktoria δολοφονήθηκε.

Ακολούθως, ο Veli Kucuk προσπάθησε να πουλήσει το ευαγγέλιο σε μια ομάδα Ελλήνων. Λίγες μέρες πριν κλείσει η συμφωνία, ο μεσάζων επ' ονόματι Mario βρέθηκε νεκρός. Δεν είναι γνωστές οι λεπτομέρειες για το τι ζήτησαν οι Τούρκοι πωλητές ή για τις ακριβείς επιδιώξεις των υποψήφιων Ελλήνων αγοραστών.

Στο μεταξύ, κάποιοι σύλησαν τον τάφο του Απ. Βαρνάβα στην Κύπρο. Φαίνεται, μάλιστα, πως οι δράστες είχαν ύποπτες διασυνδέσεις με το κατεστημένο του τουρκικού στρατού. Το θέμα, τότε, άρχισε να διερευνά ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος Kutlu Adali, αλλά δολοφονήθηκε σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη των ερευνών του.

Ένα χειρόγραφο, δύο θρησκείες, ένας Απόστολος και μια σειρά ύποπτων θανάτων μπλέκονται σε μια από τις πιο αναπάντεχες αρχαιολογικές ανακαλύψεις των ημερών…!

Τα ερωτηματικά που ψάχνουν για τις απαντήσεις είναι πολλά. Η υπόθεση αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν αναλογιστεί κανείς πως μόνο 5 αντίγραφα του ευαγγελίου του Απ.Βαρνάβα κυκλοφορούν στον κόσμο, από τα οποία το ένα βρίσκεται στη βιβλιοθήκη του Βατικανού και ένα άλλο στο αρχείο του Τουρκικού Στρατού.

Κανείς μέχρι σήμερα δεν έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στα αντίγραφα αυτά, αφού χρονολογούνταν από την εποχή του Μεσαίωνα και δεν ήταν σύγχρονα της εποχής του Χριστού. Η σχετική, όμως, είδηση μιλούσε για ένα χειρόγραφο 2000 ετών. Εαν, λοιπόν, μιλούμε για την ανακάλυψη ενός αυθεντικού χειρογράφου της εποχής του Χριστού που μιλά για προφήτη Ιησού και Μεσσία Μωάμεθ, θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανακάλυψη όλων των εποχών.

Ίσως, επίσης, να μην είναι τυχαία η εμπλοκή αξιωματικών που είχαν σχέση με το Εργκένεκον: ένα από τα πιο μεγάλα σκάνδαλα που ταρακούνησαν την γείτονα. Οψόμεθα!

Προς το παρόν, το χειρόγραφο βρίσκεται στα χέρια της λεγόμενης αστυνομίας των κατεχομένων. ΥΓ.: Όλα τα πιο πάνω στην τουρκική εφημερίδα Star

Φοιτητικό SUDOKU

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Tue, 10 Feb 2009 15:09:50 EET

Ο Α.Α.(φοιτητής) στηρίζει το κόμμα ΑΛΦΑ. Είναι καλός φοιτητής, λίγο σνομπ αλλά ποτέ του δεν λογομάχησε με κανέναν. Το ΑΛΦΑ είναι υπερ του να επιτρέπεται η ευθανασία στην Κύπρο.

Ο Β.Β (φοιτητής) είναι του κόμματος ΒΗΤΑ. Είναι κοινωνικότατος, με μεγάλο κύκλο. Σχεδόν κάθε βράδυ ξενυχτά με τους κολλητούς του σε πάρτυ , τα πίνουν και μεθούν ενώ έχει όνομα για τις πολλές κοπέλες που έριξε στο κρεβάτι.

Ο Γ.Γ (φοιτητής) είναι του κόμματος ΓΑΜΜΑ. Είναι παντού "μέσα". Βοηθά φίλους και γνωστούς όπου μπορεί: για σημειώσεις στα μαθήματα, για εξεύρεση συγκατοίκων, κλπ κλπ. Το κόμμα που στηρίζει είναι υπερ της νομιμοποίησης το κυνηγιού των αμπελοπουλιών.

Ο Δ.Δ. (φοιτητής) στηρίζει το κόμμα ΔΕΛΤΑ. Ο παπάς του ήταν κάποτε υποψήφιος δημοτικός συμβουλος του κόμματος και έτσι ήταν φυσικό επόμενο "να είναι μέσα στα πράγματα". Θεωρείται διπλοπρόσωπος, αφού είναι φιλικός με όλους μόνο όταν πλησιάζουν εκλογές.

Υποθέστε ότι όλοι οι πιο πάνω φοιτητές είναι υποψήφιοι στις επερχόμενες εκλογές για ανάδειξη ενός κεντρικού φοιτητικού συμβουλίου της χώρας, και ο Ε.Ε. , που είναι επίσης φοιτητής:

1. συμφωνεί με το κόμμα ΑΛΦΑ στο θέμα της ευθανασίας, αλλά δεν συμπαθεί τον Α.Α.

2. συμφωνεί απόλυτα με όσες θέσεις του κόμματος ΒΗΤΑ άκουσε για τα φοιτητικά θέματα, αλλά θεωρεί τον Β.Β. ανίκανο να τον εκπροσωπεί

3. είναι φίλος του Γ.Γ. , θεωρεί ότι έχει όλα τα προσόντα να είναι εκπρόσωπός του, αλλά διαφωνεί με το ΓΑΜΜΑ σχετικά με την νομιμοποίηση του κυνηγιού των αμπελοπουλιών.

4. η μαμα του οφείλει τον διορισμό της στη δημόσια υπηρεσία στο κόμμα ΔΕΛΤΑ, αλλά δεν του αρέσει ο χαρακτήρας του Δ.Δ., ούτε και έχει ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του.

Για να πάει να ψηφίσει στην πόλη που θα έχει κάλπη θα πρέπει να πληρώσει το ποσό των 35,00 και δεν έχει τη δυνατότητα να το πληρώσει.Ολοι του υπόσχονται πληρωμή του εισιτηριου του, αρκεί να τους ψηφίσει.

Άρχισε να μυρίζει πόλωση στην Κύπρο...

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Fri, 06 Feb 2009 00:46:37 EET

Μετά και την αποψινή συνέντευξη Αναστασιάδη στο ΡΙΚ αλλά και την εκλογή Κυπριανού στην ηγεσία του ΑΚΕΛ, νομίζω πως άρχισε να ξετυλίγεται δειλά - δειλά η στρατηγική των κομμάτων για τις ευρωεκλογές.

Από τη μια ο ΔΗΣΥ έχει ανάγκη επιβεβαίωσης της πρωτιάς του σε μια εκλογική αναμέτρηση που θεωρεί ότι είναι η έδρα του και από την άλλη το ΑΚΕΛ θέλει να δείξει πως όχι μόνο δεν τραυματίστηκε από την αλλαγή ηγεσίας αλλά εκδικείται το ΔΗΣΥ 4 χρόνια μετά την πρωτιά - έκπληξη που τότε πέτυχε.

Μόνος δρόμος για να πετύχουν και τα δύο κόμματα τους στόχους τους είναι η δημιουργία κλίματος έντασης και πόλωσης.

Ο Αναστασιάδης το υπογράμμισε απόψε στο ΡΙΚ: "Από τους 700 ευρωβουλευτές, μόνο καμιά 40αριά είναι κομμουνιστές. Είναι όλοι βουλευτές διαμαρτυρίας. Τι διαφορά θα έχει αν αντι 40 τώρα προστεθούν ακόμα 2 ή 3 Ακελικοί;;;"

Άφησε επίσης υπονοούμενα για το τι μεσολάβησε για την αλλαγή της στάσης του Μάριου Κάρογιαν πριν το δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, επιδιώκοντας έτσι ένα ουσιαστικό άνοιγμα στους απογοητευμένους -από τη σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ- κεντρώους.

Την ίδια στιγμή στο ΑΚΕΛ άναψαν για τα καλά οι κομματικές μηχανές με στόχο την πρωτιά. Ξέρουν καλά πως αν ο λαός τους κατατάξει δεύτερους θα αρχίσει η μουρμούρα για τις ηγετικές ικανότητες του νέου Γ.Γ αλλά και θα πληγεί και η εικόνα της κυβέρνησης Χριστόφια.

Στο ίδιο κάδρο, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ φαίνεται πως είναι απλοί θεατές. Τα σχέδια ενός ενιαίου ψηφοδελτίου ενός "ισχυρού μεσαίου χώρου" έχουν ήδη γίνει ανέκδοτο.

Οι πιο μεγάλοι απόντες, όμως, θα είμαστε εμείς οι πολίτες. Με τα ψευτοδιλήμματα και τα ίδια συνθήματα θα κληθούμε να ψηφίσουμε επιλογές για διαφορετικούς -αλλά λάθος- λόγους.

Περί Φωτίσεως

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Fri, 30 Jan 2009 01:42:52 EET

Ακόμα ένα βιβλίο του βραβευμένου με Νόμπελ συγγραφέα Ζοζέ Σαραμάγκου ολοκλήρωσα πρόσφατα.

Το "Περί Φωτίσεως" , το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως η συνέχεια του "Περί Τυφλότητος" αλλά διαβάζεται άνετα και από όσους δεν έτυχε να ανατρέξουν στο πρώτο του βιβλίο, προσπαθεί να απαντήσει στην εξής ερώτηση:

τι γίνεται σε μια χώρα που οι κάτοικοι της πρωτεύουσας υπερψηφίζουν σε τοπικές εκλογές με συντριπτική διαφορά το λευκό;

Σε μια εποχή που για μέρες η Αθήνα ήταν στα χέρια των αναρχικών ως αποτέλεσμα αυτού που οι ακαδημαϊκοί αποκάλεσαν "κρίση της πολιτικής" , ενω η παγκόσμια οικονομική κρίση τερμάτισε το μοντέλο του φιλελευθερισμού όπως το ξέραμε μέχρι σήμερα, το "Περί Φωτίσεως" έχει μια ενδιαφέρουσα υπόθεση και πλοκή που μπορεί -ίσως- να δώσει απαντήσεις και λύσεις σε όσα βλέπουμε και σήμερα να διαδραματίζονται γύρω μας.

Οι εκλογές, μετά το πρώτο αποτέλεσμα επαναλαμβάνονται και τελικά επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του λευκού με ποσοστό άνω του 80%.

Η κυβέρνηση αρχίζει να παίρνει μέτρα: επιβάλλει κατάσταση πολιορκίας στην πόλη και προσπαθεί να πείσει για την αναγκαιότητα ύπαρξής της. Και όταν πια κανένα μέτρο δεν φαίνεται να είναι αποτελεσματικό, αναγκάζεται να… μετακινηθεί σε μια άλλη πόλη, να βαφτίσει μια νέα πρωτεύουσα και ουσιαστικά να απομονώσει τους κάτοικους που τόλμησαν να ψηφίσουν κάτι που μπορεί μεν να μην ήταν παράνομο, αλλά δημιούργησε αμηχανία στους θεσμούς.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί, ο στρατός και η αστυνομία έχουν άποψη για το πως πρέπει να επανέλθουν τα πράγματα σε τάξη. Και όταν διαπιστώνουν πως η εγκαταλειμμένη πόλη όχι μόνο δεν πέφτει στην αναρχία, αλλά επιβιώνει χάρη στις πρωτοβουλίες και τη δράση των κατοίκων της, αρχίζουν να ψάχνουν για το μυαλό που κρύβεται πίσω από αυτό το "λευκό κίνημα".

Ο Σαραμάγκου, ο οποίος σε όλα του τα βιβλία χρησιμοποιεί σουρεαλιστική πλοκή αλλά ρεαλιστικές αντιδράσεις των ηρώων του, καταφέρνει να περάσει το κλασικό αλλά όχι πάντα αυτονόητο μήνυμα πως η δημοκρατία προέρχεται και απευθύνεται στο λαό. Και οι θεσμοί, ως κομμάτι της κοινωνίας, οφείλουν να είναι δίπλα και όχι απέναντι στους πολίτες.

Στο "Περί Φωτίσεως", οι βασικοί πρωταγωνιστές του έργου -οι κάτοικοι που τόλμησαν να επιλέξουν το λευκό- είναι και οι κομπάρσοι μιας ιστορίας που τελικά θυματοποίησε την λιγότερο ένοχη αλλά τραγική μορφή μιας γυναίκας που έτυχε να είναι διαφορετική: η σύζυγος ενός γιατρού και ο σκύλος της δολοφονούνται στο όνομα της "εθνικής τάξης" με αβέβαιο, όμως, αποτέλεσμα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Το ΑΚΕΛ επέλεξε Πραλίνα

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Wed, 21 Jan 2009 20:04:03 EET

Ο τίτλος του άρθρου μπορεί να είναι παραπλανητικός. Θα μπορούσε να μπει κάτι σαν "Αλλαγή Εξουσίας στο ΑΚΕΛ" ή "Ο Άντρος Κυπριανού εκλέγηκε Γ.Γ στο ΑΚΕΛ".Θα μου ακουγόταν, όμως πολύ νερόβραστο. Έτσι τον έβαλα γιατί πέρα από την πλάκα των ημερών, μπορεί όντως να δείχνει και μια κατάσταση.

Αστυνομία Περιορισμένης Ευθύνης

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Tue, 06 Jan 2009 12:10:51 EET

Μετά από 25 μέρες η αστυνομία κύπρου κατάφερε να συλλάβει τον δραπέτη Κίτα - γνωστός και με το παρατσούκλι Αλ Καπόνε-. Ο κρατούμενος, ο οποίος τους τελευταίους μήνες… έκτιε την ποινή του σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Λευκωσίας λόγω μιας απλής και καθόλα αντιμετωπίσιμης ίωσης, έκανε ρεζίλι το κράτος αφού απέδειξε πόσο ανεκπαίδευτοι είναι οι αστυνομικοί, πόσο τρύπια είναι τα μέτρα ασφαλείας και το μέγεθος της διαπλοκής που υπάρχει μεταξύ πολιτείας και υποκόσμου.

Έμεινα άφωνος με την πρώτη δήλωση του Υπ.Δικαιοσύνης, ο οποίος αφού συγχάρηκε την αστυνομία που κατάφερε να τον συλλάβει (κάλιο αργά παρά ποτε δηλαδή), υποσχέθηκε πως το κράτος θα συμπεριφερθεί πολύ καλά στον δραπέτη (εδω πέφτει χειροκρότημα!)

Το μεγάλο τσουνάμι, όμως, ίσως να είναι μπροστά μας , αφού αν ο Κίτας αποφασίσει να μιλήσει και να αποκαλύψει όλα τα κομμάτια του παζλ που τελικά του επέτρεψαν την άνετη δραπέτευση, το σύστημα θα ταρακουνηθεί συνθέμελα…

Με ποιους αστυνομικούς είχε πάρε - δώσε; Πώς έστηνε τα παράνομα στοιχήματα ενώ ήταν έγκλειστος στο θάλαμο του νοσοκομείου; Πως γνώριζε για τα "σίγουρα στοιχήματα" στους αγώνες του Ιπποδρομίου; Και το πιο κρίσιμο: ήταν η πρώτη φορά που δραπέτευσε από το δωμάτιο του ή μήπως το έκανε τακτικά και απλά τη μοιραία βραδιά έγινε αντιληπτός;

Μετά από 25 μέρες θεάτρου, ίσως τελικά να είναι η ώρα των ευθυνών. Αν και η Κύπρος -δυστυχώς- τα τελευταία χρόνια αποδεικνύει πως είναι η χώρα των συμβολαίων ευθυνής α λα κάρτ

Για τον Αλέξη...

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Tue, 09 Dec 2008 00:04:23 EET

Ένας 15 χρονος δολοφονείται αναίτια από ένα αστυνομικό και για 3 μέρες η Ελλάδα παραδίδεται στο έλεος των αναρχικών.

Αναρωτιέμαι: η διεκδίκηση δικαιωμάτων, ο θυμός κατά της κατάχρησης εξουσίας, η διαμαρτυρία κατά του κατεστημένου και οι κοινωνικοί αγώνες γίνονται με αναρχία , βία και νταηλίκια;

Το κάψιμο πολυκατοικιών, η καταστροφή περιουσιών, οι τραυματισμοί πολιτών και η διάλυση των Πανεπιστημίων μπορούν να είναι η απάντηση μιας κοινωνίας στην εγκληματική πράξη ενός αστυνομικού να δολοφονήσει έναν ανήλικο που βρέθηκε στο δρόμο του;

Θα εξομολογηθώ κάτι: ζηλεύω το θάρρος ενός πολίτη που γιαουρτώνει έναν πολιτικό που ψεύδεται, που ρίχνει αυγά σε έναν βιομήχανο επειδή απέλυσε μια ανύπαντρη μητέρα ή μουντζώνει έναν δήμαρχο που "τα παίρνει".

Λυπούμαι που δεν είχα ποτέ το θάρρος να γιαουρτώσω την Καίτη Κληρίδου που είπε πως "το θέμα των εποίκων στην Κύπρο πρέπει να το δούμε ανθρωπιστικά", τον καθηγητη Καζαμία που είπε "πως στα σχολεία μας δεν πρέπει να λέμε πως το 1974 έγινε εισβολή στην Κύπρο", τον ιδιοκτήτη της "Ήλιος" αλλά και όλους τους λαϊκιστές πολιτικούς που καταθέτουν στεφάνια στους τάφους κάθε φασίστα τρομοκράτη της ΕΟΚΑ Β'. Και πολλούς άλλους, για πολλά άλλα.

Αυτό είναι η μια πλευρά των πραγμάτων. Από την άλλη,όμως, ποιος από μας έχει το δικαίωμα να κρύβεται πίσω από μια κουκούλα και με τις μολότοφ στο χέρι να καταστρέφει περιουσίες, χώρους εργασίας ανθρώπων, και να παραλύει το κράτος στο όνομα της οποιαδήποτε "ιδεολογίας";

Πόσο δικαιολογημένη μπορεί να είναι μια τέτοια αντίδραση μετά το χαμό του 15χρονου Αλέξη;

Ποιος δικαιούται να καταστρέψει αμέτρητες ζωές για να δείξει το θυμό του στη συμπεριφορά ενός άμυαλου αστυνόμου;

Πνευματικός

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Fri, 28 Nov 2008 22:36:28 EET

Με μαγικό τρόπο κατάφερε να ανταλλάξει περισσότερα από 260 οικόπεδα (!) με οικόπεδα πολύ μεγαλύτερης αξίας του ελληνικού δημοσίου.

Ανέβασε την περιουσία της Μονής του στα 95 εκ. ευρώ ενω το φιλανθρωπικό έργο της Μονής χαρακτηρίζεται ως "μηδαμινό".

Όταν κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής, αποκάλεσε με ένα ιδιότυπο χιούμορ ως "αλειτούργητο" και "αλιβάνιστο" ένα δημοσιογράφο και είπε σε ένα αστυνομικό που βρηκε στους διαδρόμους του κοινοβουλίου ότι έχει πειρασμούς.

Κατηγορήθηκε κατ' επανάληψη για τον τρόπο που προσεγγίζει νέους και τους προσηλυτίζει στο μοναχισμό ενω κατά καιρούς σκανδάλισε αρκετούς για τον τρόπο που μετακινεί ιερά κειμήλια (οστά αγίων, ιερές εικόνες , την ζώνη της Παναγίας κλπ) σε θαλαμηγούς και επαύλεις επιχειρηματιών.

Με τακτικές κινήσεις δημιούργησε επαφές με τον πολιτικό και επιχειρηματικό κύκλο της χώρας, ενώ ακόμα και ο διάδοχος του βρεττανικού θρόνου θεωρείται προσωπικός του φίλος.

Προ δεκαετίας, όταν στην Κύπρο είχε ξεσπάσει ο θόρυβος με τις κατηγορίες έναντι του Μητροπολίτη Αθανασίου, δημοσιοποιήθηκε η ανησυχία κυπρίων ιεραρχών πως ο ίδιος έβαλε στόχο του να αλώσει την κυπριακή εκκλησία.

Στις πρόσφατες αρχιεπισκοπικές εκλογές στην Κύπρο, υποστήριξε τον πνευματικό του αδελφό Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο, κάνοντας την πιο ακριβή καμπάνια με CDs , φυλλάδια, ιερές κρουαζιέρες κλπ. Τότε ήταν που ο κύκλος του χαρακτήριζε ως "μη πνευματικό" και "επιχειρηματία"τον Επίσκοπο Κύκκου Νικηφόρο, που ήταν ο βασικός ανθυποψήφιος του Λεμεσού.

Σύμπτωση ή καθαρή επιλογή, ο τότε εκπρόσωπος τύπου της προεκλογικής του Λεμεσού, είναι σήμερα ο δικηγόρος της Μονής που μέσα σε λίγες μέρες κίνησε πάνω από 10 εκ. ευρώ για τις off shore εταιρείες του Βατοπαιδίου που εδρεύουν στην Κύπρο.

Σήμερα, ο πνευματικός αυτός που εξομολογεί πολιτικούς, επιχειρηματίες και άλλους μεγάλους παράγοντες, αρνήθηκε να κάνει υπακοή στον Πατριάρχη και δεν θέλησε να παραιτηθεί με την ατάκα "θα το σκεφτώ."

Τελικά, αναρωτιέμαι: η πνευματικότητα ενός ανθρώπου φαίνεται από τον τρόπο που κοιτάζει ή μήπως από το έργο που αφήνει πίσω του;

Πόσο "κουλ" είναι ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ;

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Sat, 22 Nov 2008 01:19:18 EET

Η δημοκρατία είναι η πολιτική τέχνη της σύνθεσης. Η πολυφωνία και η διαφορετικότητα των θέσεων απαιτείται, προκειμένου οι πολίτες να έχουν το δικαίωμα ουσιαστικής επιλογής και τα κόμματα να βασίζονται σε αρχές και διαφορετικά ιδεολογικά προγράμματα.

Η πολυφωνία σε ένα κόμμα, όμως, είναι λογικό να αναμένεται να τερματιστεί μετά τη λήψη της απόφασης για ένα θέμα. Διαφορετικά, εαν κάποιοι επιμένουν στις αρχικές τους θέσεις, έχουν δύο επιλογές: είτε την δια της σιωπής τους αποδοχή των αποφάσεων, είτε την έξοδό τους από το κόμμα.

Κόμματα που λαμβάνουν αποφάσεις με πολλά τους μέλη να συνεχίζουν να διαφωνούν, δεν είναι κόμματα, αλλά πολύχρωμα κομμάτια ενός παζλ. (Εδώ έρχεται η ρήση: "αμα δεν έπεισαν τα μέλη τους, πως θα πείσουν τους πολίτες;")

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, πως την βρίσκουν οι βουλευτές και οι πολιτικοί των κομμάτων που αν και μετέχουν στην κυβέρνηση, συνέχεια αντιπολιτεύονται τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Χωρίς να θέλω να μπώ σε μια συζήτηση για την ουσία των όσων λέγουν και για την ορθότητα των επιχειρημάτων τους, αναρωτιέμαι πόσο αξιόπιστος είναι ο θυμός και η οργή τους για αποφάσεις του Προέδρου -ιδιαίτερα στο Κυπριακό- την στιγμή που τα κόμματά τους συνεχίζουν να μετέχουν ενεργά στην άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας.

Αν όντως έχουν ενστάσεις στην πορεία του εθνικού και στους χειρισμούς Χριστόφια, μήπως αντί να μετέχουν σε διαλέξεις και να εκφράζουν "προσωπικές απόψεις" σε συνεντεύξεις και συνέδρια, θα ήταν πιο έντιμο και πολιτικά ορθό να διαφοροποιηθούν δημόσια από τις κομματικές απόφασεις; (ή δημόσια να ζητήσουν την αλλαγή πλεύσης των κομμάτων τους;)

Μήπως θα ενίσχυαν ακόμη πιο πολύ τις θέσεις τους αν έλεγαν ανοικτά και δημόσια τη διαφωνία τους με το κόμμα τους και να παραιτούνταν από τις κομματικές θέσεις;

Και για να γίνω ακόμη πιο συγκεκριμένος: σέβομαι απόλυτα και τιμώ την ιστορία του επιτίμου Προέδρου της ΕΔΕΚ, αλλά ο ίδιος δεν ενοχλείται που ενώ εκφράζεται τόσο έντονα αντίθετος για την πολιτική Χριστόφια το κόμμα του συνεχίζει να στηρίζει την Κυβέρνηση; Μήπως, δηλαδή, θα αναμένετο να εκφραστεί το ίδιο έντονα και στην ΕΔΕΚιτικη παραμονή στο κυβερνητικό σχήμα; Δεν είναι λογικό κάθε πολίτης να θεωρεί πως η παραμονή της ΕΔΕΚ στην κυβέρνηση σημαίνει και συνυπευθυνότητα για κάθε κυβερνητική απόφαση;

Και ακόμα ένα παράδειγμα: χωρίς να συζητώ την ορθότητα ή όχι των απόψεων Αγγελίδη για το εθνικό θέμα, δεν είναι παράδοξο να εκφράζεται τόσο επικριτικός (ο ίδιος λέει ότι εκφράζει τις "προσωπικές του θέσεις") αλλά να μην νιώθει άβολα που το ΔΗΚΟ στηρίζει την Κυβέρνηση;

Από την άλλη, η έλλειψη επίσημης αντίδρασης από τα κομματα, μόνο σε ένα συμπέρασμα οδηγεί: ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ θέλουν να έχουν μόνο τα καλά της εξουσίας και καθαρίζουν με Dettol ό,τι κακό λεκιάζει την εικόνα τους. Επιδιώκουν να έχουν,δηλαδή, μια "α λα καρτ" ευθύνη.

Έτσι, αναλόγως των εξελίξεων προετοιμάζονται να μπορούν να δικαιολογηθούν με φράσεις του τύπου "εμείς σας τα λέγαμε, αλλά δεν μας ακούγατε", "εμείς αν και διαφωνούσαμε σας στηρίζαμε γιατί δε θέλαμε να σας κτυπήσουμε" κλπ.

Μήπως, όμως, αυτό κάθε άλλο απο σεβασμό στους πολίτες που τους υποστήριξαν είναι;

Live αποκαλύψεις κάθε βράδυ στις 20.00

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Tue, 18 Nov 2008 15:30:31 EET

Ο Γενικός Γραμματέας ενός Υπουργείου πέφτει από το μπαλκόνι του και η πιο πετυχημένη κυριακάτικη εφημερίδα τραντάζεται συνθέμελα. Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος και ο Θέμος Αναστασιάδης ανταλλάζουν βαριές ύβρεις on air και απειλούν πως “η ιστορία θα κλείσει όπως άρχισε, δηλαδή με αίμα!” . Μέσα στις αποκαλύψεις του σκανδάλου αποκαλύφτηκε πως ο Θέμος συνελλήφθη προ μηνών στα σύνορα της Ελβετίας με κάποια εκατομμύρια στην βαλίτσα του. Τελικά ο Τριανταφυλλόπουλος φεύγει από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, η εφημερίδα πωλείται στον Μπόμπολα υπό τον συντακτικό έλεγχο του Θέμου Αναστασιάδη και ο Ζαχόπουλος προσπαθεί να συνέλθει από την απόπειρα αυτοκτονίας.

Η υπόθεση της Siemens που άρχισε στην Γερμανία και αφορούσε τις μίζες της εταιρείας που έδινε για να κερδίσει διάφορες δημόσιες προσφορές, αποκάλυψε ένα -τελικά-όχι-και-τόσο-ύποπτο-αλλά-ούτε-και-τόσο-καθαρό ταξίδι του Υπουργού Πολιτισμού στην Γερμανία με τον ανήλικο γιο του για να παρακολουθήσει τα παιχνίδια της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου. Επι μέρες ζήσαμε την αγωνία των τηλεοπτικών δελτίων με τα αδίστακτα ερωτήματα “πως πήγε ο Υπουργός”, “πως μετακινήθηκε”, “που έμενε”, “ποιος τα πλήρωσε” , “λέει την αλήθεια;”, “έχει τις αποδείξεις;”

Πιο πριν το σκάνδαλο των κουμπάρων που λέκιασε το .. καθαρό πρόσωπο του Έλληνα Πρωθυπουργού με τις ύποπτες ανταλλαγές ομολόγων και όχι μόνον, με μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου να οδηγούνται σε έξοδο από την Κυβέρνηση.

Και σήμερα: το μεγάλο σκάνδαλο του Βατοπαιδίου.

Η ιστορία ξεκίνησε από την κατηγορία ότι η Μονή εκμεταλλέυτηκε τις προσβάσεις της σε Μέγαρο Μαξίμου και Υπουργεία για να ανταλλάξει εκτάσεις γης με γη πολύ μεγαλύτερης αξίας. Η πνευματική σχέση του Θεόδωρου Ρουσόπουλου με τον ηγούμενο της Μονής έβαλε στο μάτι του κυκλώνα τον Υπουργό και τελικά τον έβγαλε από το κυβερνητικό σχήμα. Προηγούμενως παραιτήθηκε ο Υπουργός Πολιτισμού Γ.Βουλγαράκης αφού ο ίδιος και η γυναίκα του φάνηκε να έχουν ύποπτο ρόλο σε κάποιες ανταλλαγές.

Μια on air κατηγορία, όμως, για το Νομάρχη Θεσσαλονίκης , ο οποίος φαίνεται να είπε πως “είναι αναρμόδιος και δεν μπορεί να τα βάλει με τον Καραμανλή” έφερε την ανατροπή στο θρίλερ. Ο κατηγορών βρέθηκε κατηγορούμενος, αφού ένα video που έπαιξε στον ΑΝΤ1 τον δείχνει να απειλεί και να ζητά ανταλλάγματα και η άλλη κατηγορούσα ηχογραφήθηκε από άλλο πρόσωπο να παραδέχεται εμπιστευτικά πως ο Νομάρχης δεν ανέφερε το όνομα του Έλληνα Πρωθυπουργού.

Τα ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα, με τα αναλυτικά τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, τις αποκαλύψεις, τις live ανατροπές και τις εκτεταμένες συζητήσεις αποτελούν επεισόδια πολιτικού θρίλερ, με Υπουργούς να παραιτούνται στα πανελ, βουλευτές να απολογούνται, Νομάρχες να ηχογραφούν τους συνομιλητές τους και τηλε-πολίτες χωρίς να προλαβαίνουν να έχουν άποψη.

Η ζωή μιας φωτογράφου

Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Sun, 16 Nov 2008 22:14:44 EET

Το National Portrait Gallery του Λονδίνου, για άλλη μια φορά φαίνεται πως βρήκε τη συνταγή επιτυχίας για να γεμίσει τις αίθουσές του: η έκθεση των πιο σημαντικών φωτογραφιών της αμερικανίδας Annie Leibovitz αποτελεί ένα από τα πιο δελεαστικά πολιτιστικά γεγονότα της Βρεττανικής πρωτεύουσας.

Η ίδια η Annie, την οποία οι Βρεττανοί "ερωτεύτηκαν" για τα εντυπωσιακά φωτογραφικά πορτραίτα της Βασίλισσας που παρουσίασε προ 2 ετών, αλλά και την "παραμυθένια" φωτογραφική έκδοση του Μπέκαμ ως πρίγκιπα -για διαφημιστικούς σκοπούς της Disney- δεν αποτελεί απλα μια απο τις πιο κορυφαίες φωτογράφους μόδας του Vanity Fair. Κάθε άλλο!

Η έκθεσή της δείχνει μια καλλιτέχνη που βιώνει έντονα την αγωνία για το θάνατο,τη λατρεία για την ζωή αλλά και τον πόνο του αποχαιρετισμού. Όταν φωτογράφιζε νεκρή την αδελφική της φίλη Susan, αφού η ίδια της το είχε ζητήσει πολύ πριν πεθάνει, ομολογεί πως ήταν σε κατάσταση "trance" . "Της φόρεσα το αγαπημένο της σακκάκι που αγοράσαμε μαζί από το Παρίσι και που φορούσε όταν πηγαίναμε μαζί θέατρο… Ήταν η πιο δύσκολη μου στιγμή.." εξομολογείται η ίδια.

Το 1991 τόλμησε να φωτογραφήσει γυμνή την -τότε- έγκυο Ντέμι Μουρ. Μια φωτογραφία που βγήκε εξώφυλλο στο Vanity Fair και προκάλεσε ποικίλα σχόλια.

Πολλές είναι και οι φωτογραφίες από την οικογένειά της. 1991: Ο πατέρας της να κάθεται στην παραλία κάτω από μια ομπρέλλα, μαζί με τη μητέρα της και να γελά. 1996: Ο πατέρας της και ο αδελφός της ημίγυμνοι στον κήπο. 1997: Η μητέρα της κοιτάζει με θλίψη τον φακό. 2000: Ο πατέρας της στο υπνοδωμάτιο μόλις έχει ξυπνήσει 2001: Ο πατέρας της κοιμάται.

Και βλέπεις τα πρόσωπα που μεγαλώνουν, γερνούν, χαίρονται, θλίβονται, αποχαιρετούν τη ζωή. Η Annie Leibovitz αποδεικνύεται και μια αντιπολεμική καλλιτέχνης. Η φωτογραφία του πεσμένου στο δρόμο ποδηλάτου με κάμποσο αίμα γύρω του που τράβηξε στο Σαράγεβο το 1993 κάνει αίσθηση.