Μαρίνος Κλεάνθους

(~mkleanth)

Και έσβησαν τα φώτα. Και το πρώτο ντιμπέιτ μόλις έχει τελειώσει. Και κλείσαμε την τηλεόραση.Κανένα σχόλιο.

Το ντιμπέιτ με άφησε σιωπηλό, όσο σιωπηλό με αφήνει, ας πούμε, το τέλος ενός ντοκιμαντερ του National Geographic. Βλέπεις,δε συμμετέχεις, μαθαίνεις αλλά δεν εντυπωσιάζεσαι και ιδιαίτερα. Χαζεύεις, αδιαφορείς, αλλά βαριέσαι να αλλάξεις και κανάλι. Και έτσι το είδα και εγω. Και το είδα μέχρι το τέλος.

Ήταν δυο ώρες ευχάριστων μονολόγων; Όχι. Δυο ώρες εντυπωσιακών εξαγγελιών; Σίγουρα όχι! Ένα βαρετό δίωρο χωρίς σασπένς; Ούτε…!

Ας το πούμε διαφορετικά: το πρώτο ντιμπέιτ για τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο αν ήταν ένα αντικείμενο, σίγουρα θα ήταν ένας τόμος εγκυκλοπαίδειας χωρίς εικόνες. Στενά χρονικά περιθώρια, έλλειψη άμεσου διαλόγου των συμμετεχόντων, ερωτήσεις χωρίς φαντασία και απαντήσεις χωρίς όραμα. Παρόλα αυτά, ήταν ένα πρόγραμμα με πολλά μικρά χαριτωμένα περιστατικά.

Και οι τρεις συμμετέχοντες είχαν τις καλές και τις κακές τους στιγμές. Στην αρχή και οι τρεις εμφανίστηκαν ξεκούραστοι. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος έδειξε να κουράζεται πρώτος, ενω ο Δημήτρης Χριστόφιας ξεχάσε επανειλημμένως να προσαρμόσει τις απαντήσεις του στα 3 λεπτά, με αποτέλεσμα να ακούσει τις πιο πολλές … παρατηρήσεις. Ο Ιωάννης Κασουλίδης, έκανε εντυπωσιακό μπάσιμο , αλλά έβαλε αυτογκολ με την ατάκα του πως "στην Ευρώπη δεν υπάρχουν άστεγοι… Μπορεί να υπάρχουν στην Αμερική". Αυτογκόλ που τόνισαν με τον τρόπο τους οι αντιπάλοι του.

Μέτρησα πάνω από 10 επαναλήψεις της φράσης "δίκαιη κοινωνία" από πλευράς Χριστόφια, προφανώς μετά από συστάσεις του επικοινωνιολόγου του και με ξένισε το ύφος του Τάσσου όταν ανέφερε πως "δεν υπάρχει άνθρωπος στην Κύπρο που δουλεύει περισσότερο από μενα!", κουνώντας -μάλιστα- το δάκτυλο.Χειρότερη στιγμή για τον Κασουλίδη ήταν όταν εκνευρίστηκε και δεν άφησε το Βίκτωρα Παπαδόπουλο να ολοκληρώσει την ερώτηση του σχετικά με τη μείωση της στρατιωτικής θητείας ενω με κέντρισε το τέλος του όταν κοίταξε στο φακό, έσφιξε τη γροθιά και τόνισε πως "μαζί δημιουργούμε το αύριο που μας αξίζει".

Αίσθηση, όμως, έκανε και η πρότασή του προς τους ανθυποψηφιόυς του να δεσμευτούν πως κανένας συγγενης τους δεν πρόκειται να έχει οποιαδήποτε σχέση με δουλειές του δημοσίου. Ο Χριστόφιας φάνηκε να χαμογελά ενώ η πρόταση -που στόχευε τον Τάσσο- δεν έτυχε απάντησης επί της ουσίας από τον νυν Πρόεδρο, αφού το μόνο του σχόλιο ήταν πως "δε θέλει να πέσει χαμηλά".

Ο Τάσσος , έβηχε συνέχεια, και μου δημιούργησε άγχος όταν τον έβλεπα να σκύβει προκειμένου να μπορέσει να διαβάσει τις σημειώσεις του. Κέρδισε όμως στην πρωτολογία του όταν παρουσίασε τη στεγαστική του πολιτική και την ανάγκη στήριξης των νέων ζευγαριών. Καθ όλη τη διάρκεια του ντιμπέιτ έδειχνε άριστος γνώστης των δεδομένων.Από την πλευρά του ο Χριστόφιας με κούρασε όταν για 3 λεπτά διάβαζε για τη στεγαστικη του πολιτική αλλά έδειξε πολύ άνετος στη δύσκολη ερώτηση του Κυριάκου Πομηλορίδη "καλά για όλα τα θετικά της διακυβέρνησης θέλετε να λέτε ότι είστε συμμέτοχοι, και για τα αρνητικά βγάζετε τις ευθύνες σας απ' έξω;"

Όσο για τις υποσυνείδητες επικοινωνιακές λεπτομέρειες: ο Κασουλίδης την πιο πολλή ώρα κρατούσε στυλό, θέλοντας να δείξει πως έχει θέσεις για όλα και η μπλε γραβάτα του ήταν πάντα τακτοποιημένη. Ο Χριστόφιας , φορούσε κίτρινη γραβάτα, και οι πάλαμες του ήταν συνεχώς ανοιχτές, τονίζοντας έτσι την ειλικρίνεια των λόγων του. Ενω ο Τάσσος, μπορεί να ξεχνούσε να τακτοποιήσει τη ριγέ του γραβάτα, αλλά ενίσχυσε το προφιλ του οτι "βλέπει την ουσία".

Έτσι είδα εγω το ντιμπέιτ. Και για την ιστορία: εκεί στο ΡΙΚ καλό θα ήταν μέχρι το επόμενο ντιμπέιτ να κοιτάξουν ξανά ποιές σημαίες κυματίζουν στο Προεδρικό Μέγαρο. Το σκηνικό και το κλιπ έναρξης της εκπομπής, με την ελληνική σημαία να κυματίζει στο Προεδρικό Μέγαρο, μάλλον αποτέλεσε το φάουλ που έβγαζε μάτι!