Μαρίνος Κλεάνθους

(~mkleanth)

Είκοσι χρόνια μετά τη πτώση του Τείχους και οι Βερολινέζοι ξέγραψαν για τα καλά το χτες.Καθόμαστε με ένα φίλο στο περίφημο πύργο Fernsehturm, που ξεπερνά τα 200 μέτρα , πίνουμε τον καφέ μας και παρατηρούμε την πόλη από ψηλά: μια αναπτυγμένη, μοντέρνα , πράσινη μεγαλούπολη. Αυτό είναι σήμερα το Βερολίνο. Οι διαχωρισμοί μεταξύ του ανατολικού και του δυτικού μέρους της πόλης, ανήκουν σε αυτούς που αρέσκονται στην ιστορία.

Το Τείχος δεν υπάρχει πιά. Τα κομμάτια του πωλούνται για 4 ευρώ στα τουριστικά καταστήματα, ενώ τα λίγα μέτρα τσιμέντου που άφησαν για να το θυμούνται στο κέντρο της πόλης, κατάντησαν χοτ σποτ για φωτογραφίες. Γύρω έβαλαν θεμέλια οι εντυπωσιακοί ουρανοξύστες του Sony Centre , των λογιστικών γραφείων και των τραπεζών.

Ο μοντέρνος, γυάλινος θόλος του Γερμανικού Κοινοβουλίου εκπέμπει ελπίδα και ανακούφιση.

Η ιστορία διδάσκει: η διπλωματία των χωρών που κέρδισαν κατά το Β’ Παγκ.Πόλεμο έφερε στο Βερολίνο το Τείχος και τον διαχωρισμό, ενώ ένα λάθος (!) έφερε το 1989 τη πτώση του.

Στην Κύπρο τα πράγματα είναι αντίστροφα. Ένα λάθος έφερε την Πράσινη Γραμμή και η διπλωματία μας έχει ακόμη διαχωρισμένους.

“Έχετε Τείχος στην Κύπρο.. Κρίμα! Πρέπει να τα βρείτε κάποια στιγμή!” μου λέει με σπαστά αγγλικά ο ταξιτζής όταν του είπα ότι είμαι από Κύπρο, στο δρόμο για το ξενοδοχείο.

“Μακάρι φίλε μου! Και όταν θα έρθει η μέρα που το πρόβλημά μας θα λυθεί, σου υπόσχομαι ότι θα σου φέρω για ενθύμιο από το Λήδρα Πάλας και την Αμμόχωστο όσο συρματόπλεγμα θέλεις!”

Γέλασε.

“Θα μου κάνεις και οικονομία 4 ευρώ!” μου είπε με νόημα, αφού είδε ότι στο ένα χέρι κρατούσα ένα κομμάτι - ενθύμιο από το Τείχος.

Για να δούμε!