Ο πρόεδρος του 2013 εκλέγεται από το 2008!
Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Tue, 15 Jan 2008 00:48:46 EET
Μπορεί ακόμη να μην έχουμε μπει στο ζενίθ της προεκλογικής των προεδρικών του Φεβράρη, αλλά άρχισαν δειλά - δειλά οι συζητήσεις για τα σενάρια… των επόμενων προεδρικών εκλογών του 2013! Κι αυτό γιατί το αποτέλεσμα της 24ης Φεβρουαρίου, και κυρίως οι διεργασίες μεταξύ της πρώτης και δεύτερης Κυριακής των εκλογών θα επαναπροσδιορίσουν το πολιτικό σκηνικό με τις κομματικές συμμαχίες που αναπόφευκτα θα γεννηθούν, αλλά και τις κινήσεις του εκλεγέντα Προέδρου της Δημοκρατίας.
Εαν από τη μια επανεκλεγεί ο νυν Πρόεδρος, είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο λεγόμενος “ενδιάμεσος χώρος” θα ενισχυθεί. ΔΗΚΟ - ΕΔΕΚ - ΕΥΡΩΚΟ θα αξιοποιήσουν τη νέα δυναμική που θα φέρει η επανεκλογή του υποψηφίου τους, και με το ανάλογο μερίδιο στην εξουσία θα επιδιώξουν να αυξήσουν τα ποσοστά τους. Σχετικά πρωτοσέλιδα εφημερίδων έγραψαν ακόμη και για ενδεχόμενη δημιουργία “κοινού μετώπου” των κομμάτων αυτών. Ένα μέτωπο που δε θα σημαίνει την ένωση και κατάργηση των κομμάτων , αλλά μια “ιδιότυπη συνομοσπονδία τους κάτω από μια ενιαία ηγεσία”. Τα ίδια σενάρια ήθελαν τον Γιώργο Λιλλήκα να τοποθετείται στο ρόλο του αρχηγού, με προφανείς προοπτικές να διαδέχεται τον Τάσσο Παπαδόπουλο στην Προεδρία της Δημοκρατίας το 2013. Την ίδια στιγμή, όμως, το σενάριο αυτό υποτιμά τις αντιδράσεις του Μάριου Κάρογιαν και του Γιαννάκη Ομήρου, οι οποίοι είναι αμφίβολο να αφήσουν “τον αλεξιπτωτιστή Λιλλήκα” να υπεσκελίσει τις φιλοδοξίες τους. Ερωτηματικό θα είναι και η στάση του Μάρκου Κυπριανού.
Στο σενάριο της ήττας του νυν Προέδρου, ανάλογα και με το πόσο οδυνειρή θα είναι η ήττα αυτή, ανάλογες πιθανολογούνται και οι εξελίξεις. Δηλαδή, αν ο Τάσσος δεν περάσει καν στο δεύτερο γύρο, από τη μια το σοκ που μπορεί να δημιουργήσει στο ΔΗΚΟ θα είναι ασήκωτο, από την άλλη όμως θα δώσει την ευκαιρία στο Μάριο Κάρογιαν να κινηθεί με τον τρόπο που και ο “πολιτικός του μέντορας” Σπύρος Κυπριανού έχει πράξει στο παρελθόν. Δηλαδή θα ζητήσει μερίδιο εξουσίας στη νέα κυβέρνηση, προκειμένου να πριμοδοτήσει ένα από τους άλλους υποψηφίους. Από την άλλη, εαν ο Τάσσος περάσει στο β γύρο αλλά αποτύχει να εκλεγεί, το ΔΗΚΟ θα μπει σε μια περίοδο αμφισβήτης και εσωστρέφειας με απρόβλεπτες συνέπειες. Ο Μάρκος Κυπριανου, του οποίου η θητεία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή λήγει εντός των επόμενων 13 μηνών, μπορεί να θεωρηθεί ως “το χελιδόνι που θα φέρει την άνοιξη” στα πράγματα του ΔΗΚΟ. Υπάρχουν όμως ερωτηματικά για το πόσο αποτελεσματικά θα μπορέσει να ελεγχθεί το σοκ μιας τέτοιας ήττας.
Ο Γιαννάκης Ομήρου, του οποίου η στρατηγική “συμμετέχω στην εξουσία για να αυξήσω τα ποσοστά της παράταξης” έχει δικαιωθεί, αναμένεται να βρεί τον τρόπο να .. τρυπώσει την ΕΔΕΚ σε μια ενδεχόμενη κυβέρνηση Χριστόφια, ακόμη και εαν στο β’ γύρο ο Παπαδόπουλος βρεθεί δεύτερος με τον ηγέτη του ΑΚΕΛ πανηγυρικό νικητή. Άνθρωποι από το επιτελείο Χριστόφια δεν αποκλείουν στο ενδεχόμενο που κερδίσει την Προεδρία , να κάνει “άνοιγμα ” στην ΕΔΕΚ, με αποτέλεσμα οι ΕΔΕΚΙΤΕΣ να έχουν εκπρόσωπό τους στο Υπουργικό Συμβούλιο.
Εαν όλα “έρθουν δεξιά ” για το ΔΗΣΥ και κερδίσει ο Ιωάννης Κασουλίδης, πιστεύεται ότι θα είναι μια χρυσή ευκαιρία στο κόμμα να μείνει στην εξουσία “για άλλα 10 χρόνια”. Ο Νίκος Αναστασιάδης θα δράξει την ευκαιρία να διαλύσει τον πονοκέφαλο του ΕΥΡΩΚΟ και θα έχει την άνεση να οδηγήσει το κόμμα σε σταδιακή συνεργασία με το “πικραμένο -από το ΑΚΕΛ- ΔΗΚΟ”. Δεν αποκλείεται να γίνει και άνοιγμα στη δεξιά πτέρυγα της ΕΔΕΚ. Στο ενδεχόμενο ήττας, κάποιοι μιλούν για “ανώδεινη σταδιακή αναχώρηση του Αναστασιάδη από το κόμμα, αλλά ταυτόχρονα για… αιματηρή σύγκρουση Αβέρωφ - Στυλιανίδη - Λευτέρη Χριστοφόρου για την προεδρία”.
Οι κραδασμοί θα είναι βεβαίως λιγότεροι, αν ο Κασουλίδης καταφέρει και βρεθεί και στις 24 Φεβρουαρίου υποψήφιος. Σίγουρο είναι επίσης, ότι ανεξάρτητα από το εκλογικό αποτέλεσμα, ο Ιωάννης Κασουλίδης έπαυσε να ενδιαφέρεται για την ηγεσία του ΔΗΣΥ.
Ενδιαφέρον, όμως, θα έχουν και οι εξελίξεις στο ΑΚΕΛ. Εαν εκλεγεί ο Χριστόφιας στη Προεδρία της Δημοκρατίας, προβλέπεται ότι εντός ενός έτους (2009) να παραδοθεί η σκυτάλη της ηγεσίας του ΑΚΕΛ “σε πρόσωπο έκπληξη” με τις συνήθεις διαδικασίες του κόμματος. Ο Δημ.Χριστόφιας δε θα ήθελε με τίποτε ταυτόχρονα με τα καθήκοντά του ως Προέδρος της Δημοκρατίας να είναι και ηγέτης του ΑΚΕΛ και -εκτός αν προκύψει κάτι πολύ απρόοπτο- θα υπάρξει ιστορική αλλαγή φρουράς. Επίσης, στο ίδιο ενδεχόμενο, το ΑΚΕΛ θα επιδιώξει να επανα-συστάσει τη συνεργασία του με τα κόμματα του ΔΗΚΟ και πρωτίστως της ΕΔΕΚ, με στόχο την επόμενη 5ετία , να εκλεγεί προσωπικότητα που να εκφράζει το χώρο. Ο Γιώργος Λιλλήκας σήμερα θεωρείται “μαύρο πανί” για το ΑΚΕΛ, και στο ενδεχόμενο συνεργασίας ΑΚΕΛ - ΔΗΚΟ - ΕΔΕΚ το 2013 ορισμένοι δείχνουν ως πιθανούς υποψήφιους τον Κύπρο Χρυσοστομίδη αλλά και το Μάρκο Κυπριανού. Στο ίδιο ενδεχόμενο, θυμίζω ότι εαν εκλεγεί ο Χριστόφιας στην Προεδρία της Δημοκρατίας, θα κενωθεί η θέση του Προέδρου της Βουλής. Ανάλογα και με τα παζάρια που θα έχουμε τις μέρες πριν τη β κυριακη, δεν αποκλείεται να δούμε είτε το Γιαννάκη Ομήρου είτε το Μάριο Κάρογιαν να πληρώνουν τη κενωθείσα θέση. Εάν το ΑΚΕΛ αποτύχει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αναμένεται να έχει κάποιες απώλειες ποσοστών, καθώς οι ψηφοφόροι του που ακολούθησαν Τάσσο Παπαδόπουλο, αναμένεται να χαθούν οριστικά. Την ίδια στιγμή, ο Δημ. Χριστόφιας θα αρχίσει αθόρυβα και μεθοδικά να οργανώνει την ιστορική του έξοδο από το κόμμα, το 2011, αφού τότε λήγει η θητεία του ως Προέδρου της Βουλής και δεν αναμένεται να είναι ξανά υποψήφιος βουλευτής. Βέβαια ακόμη είμαστε στο 2008.
Αν θυμηθούμε το σκηνικό που ζούσαμε τέτοιες μέρες το 2003, για τίποτε δε μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Το 2013 είναι μακριά. Οι εξελίξεις μπορούν να περιμένουν!
Reader's Comments
Μαρίνο,
Νομίζω ότι κατά τη συγγραφή τούτης της καταχώρησης εν έλαβες υπόψη τον ιδεολογικό χαρακτήρα τζιαι την ιστορία της ΕΔΕΚ. Αποτέλεσμα τούτου, ήταν να βάλλεις το ΔΗΚΟ τζιαι την ΕΔΕΚ στο ίδιο καζάνι. Η πολιτική του "απου δώκει παραπάνω" εν διαχρονική πολιτική του ΔΗΚΟ, το να ισχυρίζεσαι ότι γίνεται το ίδιο τζιαι στην ΕΔΕΚ νομίζω εν παρατραβημένο τζιαι άδικο.
Παράλληλα, η ΕΔΕΚ, τζιαι στην πράξη αλλά τζιαι στην ιδεολογία εν αριστερό κόμμα. Στην Κύπρο η λέξη "αριστερός" εκκοτσιανιάστηκε όμως, με αποτέλεσμα να προωθήθηκε τούτο το "κεντρόος χώρος", που ενεν τίποτε άλλο που ακόμα ένας τρόπος να λέμε "προς θεού, εν είμαστε ΑΚΕΛ".
Φιλικά, Γιώργος - http://www.iordanou.org/
Εκάμετε την ΕΔΕΚ να μοιάζει με το κόμμα του "όπου φυσάει ο άνεμος πάω". Τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η ηγεσία της, με πρώτο τον ιστορικό της ηγέτη Βάσο Λυσσαρίδη, ήταν πάντα σταθεροί στις θέσεις τους και δυστυχώς πάντα, μετά τα γεγονότα λέμε "Τελικά ο γιατρός είχε δίκαιο". Είναι καιρός οι Κύπριοι να σταματήσουν να ταυτίζονται με τα χρώματα των κομμάτων, δεν έχει κόκκινους και μπλε, δεν είμαστε Βυζάντιο, και να ξεκινήσουν να ταυτίζονται με ιδέες και οράματα και να ψηφίζουν αυτούς που τις εκπροσωπούν καλύτερα. Αν δεν σας κάμει κανένας κατεβείτε εσείς υποψήφιοι. Το λευκό, το άκυρο και το γνωμικό "Εν ούλλοι άχρηστοι" οδηγούν σε αδιέξοδα.
Δεν συμφωνώ 100% με την ανάλυση που κάνει η καταχώρηση, μάλλον περισσότερο διαφωνώ με όσους έγραψαν σχόλια. Προσωπικά θεωρώ την ΕΔΕΚ ιδιαίτερα κόμμα του "όπου φυσά πάω". Ο Αντρέας με έχει ακούσει να το λέω ξανά!
Η ΕΔΕΚ είναι ένα κόμμα το οποίο πάντοτε έχει υπουργούς στην Κυβέρνηση και πάντοτε είναι αντιπολίτευση. Δεν θεωρώ ότι η ηγεσία της διαπνέεται από οποιαδήποτε ιδεολογία όταν παίρνει αποφάσεις που αφορούν θέματα εξουσίας. Κολλούν παντού και είναι πάντα με τους νικητές.
Θα συμφωνήσω με την σταθερότητα του Γιατρού, αλλά η ΕΔΕΚ έπαψε να είναι ο Γιατρός εδώ και πολλά χρόνια. Και στου κρίσιμους καιρούς (βλέπε 2004) για τους οποίους βαυκαλίζεται συχνά πυκνά ο κ. Ομήρου, ήταν έτοιμη όλη η ηγεσία της ΕΔΕΚ καθώς και η επίσημη νεολαία να κάνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που τελικά έκανε. Και αυτό γιατί τελικά τους τράβηξε το αυτί ο Γιατρός (ο οποίος ήταν έτοιμος για πρώτη φορά να διαφοροποιηθεί εξολοκλήρου από το κόμμα που ίδρυσε).
Προσωπικά περιμένω ακόμα περισσότερες οβιδιακές αλλαγές από την ΕΔΕΚ, χρησιμοποιώντας φρασεολογία αρεστή στους ανθρώπους που πραγματικά ερεθίζονται από τα ιδεώδη της σοσιαλδημοκρατίας (την οποία προσπάθησε να οικειοποιηθεί πριν μερικά χρόνια το ΑΚΕΛ ανεπιτυχώς). Και ότι και να γίνει, να μου το θυμηθείτε ότι Η ΕΔΕΚ θα έχει και τη νέα πενταετία υπουργούς ενώ θα είναι πρακτικά αντιπολίτευση.
Έχοντας ζήσει από κοντά τους ανθρώπους που θα μας κατεβούν σαν νέο αίμα πιθανότατα στις μεθεπόμενες βουλευτικές εκλογές (από όλα τα κόμματα) μόνο αισιόδοξος δεν είμαι για το μέλλον. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι τα χρώματα. Το πρόβλημα είναι το ποίοι διαχειρίζονται τις ιδέες και τα οράματα. Και δυστυχώς εδώ και δεκαετίες στην Κύπρο οι ιδέες είναι απλά ένα εργαλείο στα χέρια των παιγνιδιών εξουσίας το οποίο μάλιστα τυγχάνει της χειρότερης χρήσης. Και τα οράματα δεν εκκολάπτονται από τους πραγματικούς πόθους του κάθε πολίτη, αλλά υποβάλλονται από έμμισθους ψηφοθήρες. Και δυστυχώς ούτε η ΕΔΕΚ έχει καταφέρει να αποτελέσει την εξαίρεση στην κατάντια.