Μαρίνος Κλεάνθους

(~mkleanth)

Ήταν Καλοκαίρι του 2006 όταν βρήκα τη συνάδελφο -αείμνηστη- Ανθή Χριστοφίδου, τότε και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λευκωσίας. Η Ανθή πάντα ήταν πρόθυμη να ακούσει εισηγήσεις και παρατηρήσεις μας για ο,τιδήποτε. Της μίλησα για την κατάσταση της προτομής του Διονύσιου Σολωμού, στην ομώνυμη πλατεία στη Λευκωσία. Κάποιοι είχαν σχεδίασει στη βάση της χυδαιότητες και ζωγράφισανστο πρόσωπό του, το μουστάκι του και τα μάτια του ώστε να φαίνεταιαλλοίθωρος.Η Ανθή έμεινε έκπληκτη και μου υποσχέθηκε πως θα ενημέρωνε την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου. Από τότε, μέχρι σήμερα -2008- το άγαλμα είναι ακριβώς στην ίδια κατάσταση! Δεν έχει σημασία αν η Ανθή ξεχάστηκε από τις πολλές της δουλειές και υποχρεώσεις και τελικά δεν το ανέφερε εκεί που έπρεπε ή αν εκείνοι που έπρεπε,πήραν το μήνυμα της Ανθής αλλάδεν έκαναν κάτι.

Σημασία έχει ότι για δυο χρόνια καμιά αρμόδια υπηρεσία και κανένας υπεύθυνος μπήκε στον κόπο να ελέγξει ένα από τα πιο κεντρικά αγάλματα της πόλης , να εξετάσει την κατάστασή του και να προσπαθήσει να σβήσει τις βρωμιές. Ίσως αυτό το μικρο περιστατικό, να επιβεβαιώνει ότι εμείς, η κοινωνία του σήμερα, δε σεβόμαστετην κληρονομιά και την ιστορία μας.

Προσέξτε τις σημαίες σε όλες τις Δημόσιες Υπηρεσίες. Η Κυπριακή σημαία είναι τις πιο πολλές φορές σκισμένη, λερωμένη ή ακόμα και ανάποδη! (για το απίστευτο αυτό συμβάν θα αναφερθώ σε άλλο μου άρθρο…)

Το πιο ιερό σύμβολο της κρατικής μας υπόστασης , το αφήνουμε να κυματίζει σαν κουρέλι, σαν ένα ξεσκονόρουχο έξω από Υπουργεία, δίπλα στους “τιμημένους” μας ήρωες, στα σχολεία. Η ίδια η κοινωνία που μιλά για τους κακούς ξένους που μας επιβουλεύονται, για τα κακά της παγκοσμιοποίησης που θα “απειλήσουν τα ιδεώδη και τις αρχές μας”,πετά την ιστορία της στα σκουπίδια και μετατρέπει το σεβασμό στο χτες σε”δραστηριότητα με ειδικές ικανότητες” (κατά το “άτομο με ειδικές ικανότητες” αφού δεν τολμούμε να μιλήσουμε για άτομα με ειδικές ανάγκες, ίσως επειδή δε μπορέσαμε ποτέ ως κοινωνία να ικανοπόιήσουμε τις ανάγκες αυτες….)

Η ίδια η κοινωνία που κατηγορεί εμάς, τους νέους του σήμερα, πως αδιαφορούμε για αυτά που συμβαίνουν και δεν μετέχουμε στα κοινά, δέχεται χωρίς αναστολές , μια πόλη των 60 χιλιάδων “να πετάξει” 200 χιλιάδες ευρώ σε μια συναυλία της -κατά τα άλλα συμπαθούς- Άννας Βίσση προκειμένου να γιορτάσει… τα 4000 χρόνια ιστορίας της![Έχει ενδιαφέρον και η οικονομική ανάλυση του θέματος: μια διαίρεση μας βγάζει πως για κάθε χρόνο ιστορίας της Λάρνακας, ο Δήμος προσέφερε 50ευρώ στην κα.Βίσση για να το γιορτάσει στην Πλατεία Ευρώπης. ]

Η ίδια κοινωνία που με επικοινωνιακή φρενοβλάβεια έχει βαφτίσειμια χούφτα Δημοτικά”Πεύκιος Γεωργιάδης”, αδιαφόρησε να δείξει την ίδια ευαισθησία και να ονοματίσει τόσα άλλαμε τοόνομα του Κώστα Μόντη, του Τεύκρου Ανθία, του Παντελή Μηχανικού και άλλων… Είναι αυτή η κοινωνια στηνοποίαζούμε και εμείς.

Πριν εφαρμόσουν λοιπόν τα σχέδια για τα νέα και τα μεγάλα μουσείακαι πριν σκεφτούν πως και πού θα αξιοποιηθούν τα αγάλματα και η αρχαία μας κληρονομιά που σήμερα βρίσκονται στα υπόγεια του Κρατικού Μουσείου, μήπως θα έπρεπε οι κρατικοί μας αξιωματούχοι να ρίξουν μια ματιά στη σημαία που κυματίζει έξω από τη δική τους Δημόσια Υπηρεσία;Ή μήπως ο προϋπολογιμόςενός Μουσείου, το άτσαλο στήσιμο ενός αγάλματοςκαιμια συναυλία για τα 4000 χρόνια ιστορίας, μας απενοχοποιείγια την ιεροσυλία μιας βεβηλωμένης προτομής;;