Μαρίνος Κλεάνθους

(~mkleanth)

Ανεξάρτητα από τη συζήτηση του πόσο πολύ θα αλλάξει ή όχι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, από τις αυριανές αμερικανικές εκλογές, αύριο αναμένεται να ζήσουμε την ιστορία: η διαφαινόμενη νίκη Ομπάμα, που μυρίζει έντονα “εποχή Κέννεντυ” θα αποτελεί δικαίωση για όλους εκείνους που τάχθηκαν ενάντια “σ’ εκείνο τον βρώμικο πόλεμο στο Ιρακ” (όπως τον χαρακτήρισε ο Ομπάμα) και διαφοροποιήθηκαν σε όλα τα μεγάλα θέματα με την πολιτική Μπους.

Ο Ομπάμα , έγραψε ξανά τον τρόπο που γίνονται οι προεκλογικές εκστρατείες: με εντιμότητα και ψυχραιμία, ευαισθητοποίησε τη νέα γενιά, μίλησε για τη δύναμη της μεσαίας τάξης και για πρώτη φορά ενέπνευσε τους αμερικανούς για το όραμά του για μια νέα αμερικανική εποχή.

Αν και “μαύρος” απέδειξε πως δεν κινείται με βάση τις φυλετικές του καταγωγές ούτε και έχει “θυμό για τον κοινωνικό ρατσισμό των αμερικανών λευκών”. Έδωσε πνοή σε μια νέα έκδοση του σύγχρονου αμερικανικού ονείρου. Μιας Αμερικής “χωρίς εξαρτήσεις από το πετρέλαιο”, που “θα έχει συμμάχους και όχι εχθρούς” και που θα οδηγείται από τις ίδιες αρχές που οδήγησαν στην συγγραφή του αμερικανικού συντάγματος.

Η Αμερική του Ομπάμα, είναι σχεδόν δεδομένο, πως δε θα αλλάξει τις αδικίες στον κόσμο, ούτε και θα επιβάλει το διεθνές δίκαιο στην Κύπρο ή στα ευρύτερα εθνικά θέματα.

Η εκλογή του, όμως, θα εμπνεύσει μια νέα εποχή και ίσως να βάλει τις βάσεις για μια πιο έντιμη σχέση πολιτικών και πολιτών. Μια εποχή που ο πολίτης θα έχει άμεσο ρόλο και φωνή για αυτά που συμβαίνουν. Μια εποχή που οι αλλαγές και οι καινοτομίες δεν θα γίνονται από πάνω πρς τα κάτω με πρωταγωνιστές τους διαπλεκόμενους πολιτικούς και τα συμφέροντα, αλλά από τη βάση προς τα πάνω.

4 Νοεμβρίου 2008: είναι μια ημερομηνία που θα έχουμε να λέμε.