Posted by Μαρίνος Κλεάνθους Tue, 09 Dec 2008 00:04:23 EET
Ένας 15 χρονος δολοφονείται αναίτια από ένα αστυνομικό και για 3 μέρες η Ελλάδα παραδίδεται στο έλεος των αναρχικών.
Αναρωτιέμαι: η διεκδίκηση δικαιωμάτων, ο θυμός κατά της κατάχρησης εξουσίας, η διαμαρτυρία κατά του κατεστημένου και οι κοινωνικοί αγώνες γίνονται με αναρχία , βία και νταηλίκια;
Το κάψιμο πολυκατοικιών, η καταστροφή περιουσιών, οι τραυματισμοί πολιτών και η διάλυση των Πανεπιστημίων μπορούν να είναι η απάντηση μιας κοινωνίας στην εγκληματική πράξη ενός αστυνομικού να δολοφονήσει έναν ανήλικο που βρέθηκε στο δρόμο του;
Θα εξομολογηθώ κάτι: ζηλεύω το θάρρος ενός πολίτη που γιαουρτώνει έναν πολιτικό που ψεύδεται, που ρίχνει αυγά σε έναν βιομήχανο επειδή απέλυσε μια ανύπαντρη μητέρα ή μουντζώνει έναν δήμαρχο που "τα παίρνει".
Λυπούμαι που δεν είχα ποτέ το θάρρος να γιαουρτώσω την Καίτη Κληρίδου που είπε πως "το θέμα των εποίκων στην Κύπρο πρέπει να το δούμε ανθρωπιστικά", τον καθηγητη Καζαμία που είπε "πως στα σχολεία μας δεν πρέπει να λέμε πως το 1974 έγινε εισβολή στην Κύπρο", τον ιδιοκτήτη της "Ήλιος" αλλά και όλους τους λαϊκιστές πολιτικούς που καταθέτουν στεφάνια στους τάφους κάθε φασίστα τρομοκράτη της ΕΟΚΑ Β'. Και πολλούς άλλους, για πολλά άλλα.
Αυτό είναι η μια πλευρά των πραγμάτων. Από την άλλη,όμως, ποιος από μας έχει το δικαίωμα να κρύβεται πίσω από μια κουκούλα και με τις μολότοφ στο χέρι να καταστρέφει περιουσίες, χώρους εργασίας ανθρώπων, και να παραλύει το κράτος στο όνομα της οποιαδήποτε "ιδεολογίας";
Πόσο δικαιολογημένη μπορεί να είναι μια τέτοια αντίδραση μετά το χαμό του 15χρονου Αλέξη;
Ποιος δικαιούται να καταστρέψει αμέτρητες ζωές για να δείξει το θυμό του στη συμπεριφορά ενός άμυαλου αστυνόμου;
Posted in Ελλάδα, επεισόδια, βία, διαδηλώσεις, δολοφονία, Αλέξης Γρηγορόπουλος | 5 comments
Η δολοφονία δεν ήταν η αιτία αλλά η αφορμή. Πίσω από κάθε πράξη υπάρχει και ένας στόχος. Στόχος είναι η κυβέρνηση και σύντομα νομίζω θα έχουμε εκλογές. Είναι ένα πραξικόπημα που ξεκίνησε από τους αναρχικούς και δυναμιτίζεται συνεχώς από τα media. Αυτή είναι η άποψή μου.
Η αντιδραση που βλεπουμε δεν ειναι "μετα το χαμο του Αλεξη", αρα δεν μπορουμε ουτε να την εξηγησουμε, ουτε να την δικαιολογισουμε ως ετσι. Ο θυμος εν ειναι πρως τη συμπεριφορα ενος αμυαλου αστυνομου. Οι αμετρητες ζωες εν εκαταστραφηκαν που τα παιθκια που ηταν στους δρομους. Καποιος δυστυχως τους επρολαβε τζε εσιει τζαιρο μαλιστα.
"Σ' έναν τόσο ανόητο και εξαθλιωμένο κόσμο, σ' έναν πλανήτη που είναι έτοιμος να τα τινάξει όλα στον αέρα, το να γκρινιάζεις είναι μια υγιής συμπεριφορά."
Είμαστε Έλληνες λένε, απόγονοι του Λεωνίδα, του Σοφοκλή και του Αλεξάνδρου. Ναι έχουν δίκαιο. Αλλά για να είσαι Έλληνας πρέπει σήμερα να είσαι και αδελφός όλων αυτών που σκοτώνονται σήμερα στους δρόμους. Αυτών που καίνε και λεηλατούν τους αδελφούς του. Ε όχι λοιπόν. Δεν είμαι Έλληνας….
Στην Κύπρο δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάνουν στάσεις διαμαρτηρίας οι μαθητές. 18χρόνοι "αντιεξουσιαστές"… Βλέπω τους στις ειδήσεις να λαλούν μαλακίες και κανένας δεν βγαίνει να τους πει θκιο κουβέντες. Βλέπω τους και θέλω να κάμω εμετό…
Είμαστε το ίδιο αποτυχημένοι με τους Ελλαδίτες αδελφούς μας που ακόμη μια φόρα έχουν αποτύχει στα πάντα. Αυτούς είναι που μιμούμαστε…
Θα συμφωνήσω με τον Νικόλα. Να προσθέσω επίσης ότι(από όσο είδα στις ειδήσεις του Άλφα που αναμετάδωσε το ΡΙΚ) οι διαδηλώσεις, οι καταλήψεις των σχολείων και στο σύνολο τους οι εκδηλώσεις που έγιναν για εκφραστεί η δυσανασχέτηση, ο θυμός για τον φόνο του μικρού δεν είχαν να κάνουν με σπάσιμο βιτρινών και άναμα φωτιών ( εκτός από κάποια μεμονομένα περιστατικά). Αυτό που με προβληματίζει ιδιαίτερα είναι οι "οργανωμένοι αναρχικοί".. Πώς γίνεται κάποιος ο οποίος είναι αναρχικός να ανήκει σε ένα οργανωμένο σύνολο;
Αυτοί που συλλαμβάνονται φορούν κουκούλες; Αυτοί που φορούν κουκούλες και προχωρούν και καταστρέφουν είναι στους δρόμους για τον Αλέξη, είναι στους δρόμους για την αλλαγή;;
Αυτοί που όντως είναι έξω στους δρόμους απαιτώντας δικαιοσύνη πώς αντιμετωπίζονται από την αστυνομία; Πώς χαρακτηρίζονται από τους συμπολίτες τους; Γιατί δίνεται η εντύπωση ότι είναι το ίδιο με αυτούς που καταστρέφουν; Ίσως επειδή μόνο έτσι θα υποβαθμιστεί ο αγώνας τους;