Ποια να είναι άραγε η πηγή του κακού??
Posted by Νατάσα Λαγού Mon, 14 Jul 2008 20:19:05 EEST
Η χθεσινή νύχτα, άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς.
Πήγαμε σ' ένα cafe μια παρέα 7 ατόμων. Μιας που είμασταν 7, έπρεπε να περιμένουμε κανένα δεκάλεπτο για να αδειάσει τραπέζι. Ετοιμάζεται μια άλλη παρέα να φύγει, μας νεύει το γκαρσόνι να πάμε να κάτσουμε……
Και τι έκπληξη.. Ένας "πανέξυπνος" ΓΑΡΟΣ (εν ξέρω αν εν προσβολή τούτο για τα γαϊδούρια..) 30 - 40 χρονών, πάει και κάθεται.
Γκαρσόνι: Εν για τις κοπέλες το τραπέζι τούτο…!
Γάρος: Εν με κόφτει!!!
Γκαρσόνι: Sorry, αλλά οι κοπέλες ήρταν δαμέ πιο νωρις.
Γάρος: Είπα εν με κόφτει, έκατσα! (Τζι άπλωσεν πάστες καρέκλες μεν του φύει καμιά)
Το γκαρσόνι γιατί μας απολογήθηκε, δεν επολλοκατάλαβα…! Αλλά του Γάρου με έτσι αναισθησία, γαϊδουροσύνη, (…), εν καμιά καρέκλα κατακέφαλα που του έπρεπε… Αλλά είχε χάρη, μιας που η θέα του μπαρ ήταν πολλά πιο ωραία από οποιαδήποτε άλλη θέα…! Εβολευτήκαμεν εκεί πιο καλά! ;)
 |  |
Και ξαναλέω: Η χθεσινή νύχτα άρχισε με τους καλύτερους οιωνούς.. Αν διερωτάστε γιατί… Ο λόγος είναι πάρα, μα πάρα πολύ απλός:
Κατά καιρούς, συχνά πυκνά, σχεδόν κάθε μέρα, εμφανίζεται ο Γάρος και ο κάθε Γάρος, για να πει: "Μα άδε την τούντην νεολαίαν…? Εν τέλεια γέριμη ολάν.. Εχάλασεν τέλια, έτσι κοπελλούθκια, μα ποιος τα έκαμεν???? Εν τα κόφτει τίποτε! Σκατόπαιδα! Κωλόπαιδα! Εν ττοππούζιν που τους πρέπει!"
Μα έλα ντε ρε ζώο??? Ποιος τα έκαμεν τα κοπελλούθκια έτσι??? Μόνο ΖΩΑ σαν κι εσένα… Γιατί τον τζαιρόν που ο Θεός έκαμνεν τους γάρους, φαίνεται ελείψαν του οι νούροι τζι έτσι έκαμεν και κάτι τετράποδα σαν εσάς! Που εν σας κόφτει τίποτε! Μόνο πού να κάτσετε σας πιάνει η έννοια! Πού να απλώσετε και τι να αρπάξετε. Τζι αντί να βλέπετε το χάλι και την κατάντια σας, εννα φκείτε να παίξετε και τους ειδήμονες για τα προβλήματα της νεολαίας! Σαστείτε εσείς, να σάσουν και οι νέοι! Έτω σε ποιους πρέπει το ττοππούζιν! Στα "περίφημα" τα πρώτυπα της νεολαίας!
ΖΗΤΩ ΤΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΠΡΩΤΥΠΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ!!! Η αιτία της κατάντιας των νέων! Γι' αυτό χειροκροτήστε τα!
Και περιττό να πω, πως το ψεσινό με τον Γάρο, ήταν μόνο μία από τις ΠΟΛΛΕΣ παρόμοιες περιπτώσεις που βλέπουμε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ… Για να μεν πεταχτούν οι θιγμένοι Γάροι και να πουν ότι εκαταδίκασα με ένα "τυχαίο" συμβάν.
Reader's Comments
Πε τους τα. Άλλο περιστατικό που είμαι σίγουρη 10000000000000% επεράσετε το όλοι. Πάεις εκκλησίας υποτίθεται να προσευχηθείς κι έρκεται στο τέλος της λειτουργίας, η ώρα να πσορκυνήσεις και ξαφνικά νοιώθεις την πισινήν σου να σε κουντά με δύναμην. Να βλέπει πως προσκυνά ακόμα η μπροστινή σου και να σε κουντά να προχωρήσεις. Γυρίζεις πίσω ευγενικά να δεις ποια γαούρα σε κουντά και θωρείς μιαν κυρίαν, ή γριούλαν, πάντως μιτσιάν να κουντά εν θωρείς. Και ρωτώ σας, είμαι κακιά που όποια μου το κάμει μουλαρώνω και μεινίσκω παλλόυτζιν να κουντά ακόμα παραπάνω και να νευριάζει??????????? Άκομα εχει και πιο ωραίες που σαν γυρίσεις πίσω λεν σου γελώντας: εεεε αν δεν κουντήσουμεν και λιο εν θα τελειώσουμεν ποτέ. Γι'αυτό τι να σχολιάσουμεν τον γάρο στην καφετέριαν άμαν στην ίδιαν την εκκλησίας δεν κρατούν μιαν τάξην και μιαν σειρά.
Νομίζω πως με την επίθεση σου Νατάσα, δύσκολα θα βρεθεί κάποιος εκ των προαναφερθέντων άνευ ουράς τετραπόδων να δικαιολογήσει την στάση του.
Το ότι η νεολαία έχει χάσει την ουσία και το μέτρο είναι γεγονός με το οποίο κανείς δεν διαφωνεί. Πως όμως κάποιος μπορεί να κατακρίνει, όταν ο ίδιος αναμάρτητος δεν υπήρξε ποτέ; Το λαϊκό δικαστήριο που κατά καιρούς στήνεται από τις προηγούμενες γενιές λιθοβολεί ασύστολα τους νέους και καταγγέλλει. Καταγγέλλει τα περίεργα ήθη, την παράξενη εμφάνιση, την άγρια συμπεριφορά. Κατηγορεί χωρίς όμως να επικεντρώνεται στην ουσία, τον εντοπισμό δηλαδή των ενόχων. Ο λόγος εμφανέστατος. Πως να κατηγορήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό;
Οι νέοι δεν έπεσαν σε αυτόν τον κόσμο από το διάστημα, ούτε μεταφέρθηκαν από μια μελλοντική εποχή. Γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σ’ αυτήν την κοινωνία. Έμαθαν να ζουν σ’ έναν κόσμο σκληρό κι άδικο, όπου τα συμφέροντα των μεγάλων είναι σκοπός όλων. Δημιουργήθηκαν σε μια κοινωνία άστατη, με ταραχές και προδοσίες. Σ’ ένα σύμπαν που όλοι θέλουν να απλώσουν σε άδειες καρέκλες κι ας περιμένουν κάποιοι άλλοι να κάτσουν. Σ’ ένα κόσμο που θεωρεί τα πιο πάνω σαν κανόνες και περιμένει πως όλοι οι επόμενοι πρέπει σαν ποίμνιο να ακολουθούν.
Το τραγικότερο όμως σ’ αυτήν την ιστορία είναι πως αυτοί που σιγόψησαν τον κόσμο, είναι εκείνοι που κάποτε έκαναν όνειρα για έναν καλύτερο.
Ε καλα, δεν νομίζω να είναι τόσο τραγικά τα πράματα.