Posted by Νατάσα Λαγού Wed, 30 Jul 2008 22:41:20 EEST
Μας ήρθε ένας μπόμπιρας.. Κατακρίβεια, ο μελλοντικός μάστρος! Πανέξυπνο μωρό! Όπως λέμε "τραγουδιστής από κούνια", νομίζω σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να πούμε "μάστρος από κούνια".
Ενώ δούλευα, χάζεβα και το μωρό. Έχει μεγάλη άνεση με όλους! Άσχετο αν τους περισσότερους πρώτη φορά τους είδε! Εκείνο που μου άρεσε, είναι το εξής: Ενθουσιάστηκε πολύ με τις πόρτες που ανοίγουν με κάρτα. Έπαιζε συνέχεια με την πόρτα! :) Έβγαινε έξω από το γραφείο, η πόρτα κλείδωνε, χτυπούσε την κάρτα, η πόρτα άνοιγε, έμπαινε μέσα, έβγαινε πάλι έξω και φτου απ' την αρχή! Ποιο ήταν το ωραίο; Ο ενθουσιασμός του μωρού, που ακόμα και στη δέκατη φορά που άνοιγε την πόρτα, παρέμενε όσος ήταν και την πρώτη φορά.. Άσχετο αν το αποτέλεσμα ήταν πάντα ίδιο και απαράλλαχτο! Δεν βαρέθηκε να το επαναλαμβάνει δευτερόλεπτο! Φώναζε σε όποιον περνούσε έξω από την πόρτα για να του εξηγήσει πώς λειτουργεί με έναν ενθουσισμό, λες και ανακάλυψε κάτι πολύ σπουδαίο!! Και οι μεγάλοι να κάνουν πως πριν δεν το ήξεραν! Και να κάνουν προσπάθειες να δείξουν κι αυτοί έναν ενθουσισμό, αν και δεν τα πολυκατάφερναν! :) Ακόμα και στη διαδρομή γραφείου - καντίνας που έκαμε, ήθελε να πάει από το δρόμο που θα συναντούσε τις περισσότερες πόρτες για να τις ανοίξει! Πρέπει να του φαίνεται σαν κάτι μαγικό η πόρτα, έννε? Κι εμένα όταν ήμουν μωρό, με μάγευαν πολύ οι κυλυώμενες σκάλες. Στέκεσαι ακίνητος και παρόλα αυτά ανεβαίνεις..!
Δυστυχώς, μεγαλώνοντας χάνεται ο ενθουσιασμός. Πλέον τα πάντα έχουν την εξήγησή τους και η μαγεία χάνεται. Γι' αυτό είναι τέλεια τα μωρά! Όταν είσαι μωρό, ζεις την μαγεία από πρώτο χέρι..! Κι όταν μεγαλώσεις, αν έχεις την τύχη να βρεθείς με μωρό, απλά μοιράζεστε μαζί μερικές στιγμές μαγείας. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που θέλω να ασχοληθώ με μωρά μελλοντικώς.
Και φυσικά, ακολουθούν τα άσχετα, που δεν γίνεται να περιμένουν:
Θέλουμε φωτογραφία!
Είμαι περίεργος αν μοιάζεις του Snoop Dog όπως σε είχα φανταστεί παλαιότερα :Ρ