Νατάσα Λαγού

(~natasa)

Τα Λουλουδάκια είναι οι Ανθοί (έτσι τους λέγαμε με τον αδελφό μου όταν ήμασταν μικροί… μέχρι και σήμερα :p). Ήταν πολλά τέλειοι πόψε, ήταν τηγανισμένοι με αλεύρι!

Στον συνηθισμένο "Γυρό του Αδκιασερού" στην Λεμεσό, στο 1/4 της τουριστικής επικρατούσε συσκώτιση. Είχε χάζι. Clubs που επαραλύσαν, χώροι που ενώ άλλοτε ήταν φανταχτεροί παρέμειναν θεοσκότεινοι, κόσμος που περίμενε στην ουρά, καφέ με κεριά και κίνηση που συνεχώς αυξανόταν! Και φυσικά φώτα που δεν λειτουργούσαν, έτσι δεν με έκοψε ούτε ένα κόκκινο.

Νευριάζουν με 5-6 πράματα:

1) Να έχω δίκαιο και να προσπαθούν με την χρήση ηλίθιων έως πανηλίθιων επιχειρημάτων να με πείσουν για το αντίθετο.

2) Που πολύς κόσμος δεν έχει την παραμικρή ιδέα πώς να χρησιμοποιεί σωστά τα ράουντ - απάουτ. Νομίζω θα ήταν καλή ιδέα κάθε λίγο καιρό που αλλάζουν 5-6 πράματα στην οδική κυκλοφορία, να πρέπει να κάτσουν ακόμα και οι πιο δήθεν έμπηροι οδηγοί καμιάν εξέταση για να ανανεώσουν την άδεια τους. Έτσι, να κόφκουνται κάμποσοι να λυυυυυύσουν… Και να τους πιάνουν την άδεια μέχρι που να περάσουν. Παίζουν μου και τους έξυπνους.

3) Να βλέπω στο διπλανό το αυτοκίνητο οδηγό που να κρατά με το ένα χέρι το τσιγάρο έξω που το παράθυρο και με το αλλο το κινητό και να προχωρά. (χαλόου ας πούμεν, έχει κάπου μπροστά σου κάτι που το λένε τιμόνι…)

Παρένθεση: Εκείνοι που κάμνουν μουσικές εκπομπές στα ραδιόφωνα είναι μουσικοί παραγωγοί που αποκαλούνται??? Έστω ότι για τα πάρακάτω, αυτοί οι κύριοι και κυρίες αποκαλούνται έτσι.

4) Να ακούω ένα τραγούδι που είτε το συμπαθώ, είτε μου αρέσκει ή στην χειρότερη περίπτωση να είναι το αγαπημένο μου. Και ο μουσικός παραγωγός με χροιά φωνής συνηθισμένη ή κάτω του μέτριου, να πετάσσεται πριν τελειώσει το τραγούδι να τραγουδά με τον τραγουδιστή… Και αμέσως να γυρίζω το CD player λόγω νεύρων. (Η χειρότερη περίπτωση προκύπτει λόγω του πιο πάνω γεγονότος).

5) Να ακούω στο ράδιο "τραγούδια" με σκα*ά στίχους, να διερωτούμαι αν παίζει ο στιχουργός με την νοημοσύνη μου και πως στο καλό εδέχτηκε ένας τραγουδιστής να τραγουδίσει την οποιαδήποτε τσιόφτα του εδώσαν γραμμένη για να έχει 12 τραγούδια στο νέο το CD αντί για 11 (βέβαια και τα υπόλοιπα 11 μπορεί να είναι και στην ίδια ή και χειρότερη μοίρα). Και στο τέλος του τραγουδιού, μετά το σοκ λόγω "αρλούμπαντος" ακούσματος, να πετάγεται ο μουσικός παραγωγός και να λέει τα εξής κουφά: …επαναλαμβάνει ένα στίχο του τραγουδιού και λέει: "Μα τώρα τι θέλει να πει με αυτόν τον στίχο ο ποιητής??? Μα όλοι σήμερα γίνανε ποιητές!!! Αν έτσι είναι τα ποιήματα και οι στίχοι, τέτοια γράφω κι εγώ μπόλικά!" ΕΛΕΟΣ πλέον!!! Αρέσκει μου που ρίχνεις το επίπεδο της εκπομπής σου παίζοντας έτσι αηδίες και έρχεσαι να επισημάνεις στο τέλος την αθλιότητα του επιπέδου. Και εις ανώτερα.

6) Ειρωνία: Η πειρατεία σκοτώνει την μουσική. ΟΧΙ αγαπητοί μου. Η μουσική έχει εδώ και χρόνια αυτοκτονικές τάσεις, από την στιγμή που ο κάθε άσχετος γράφει κάτι στίχους "με νόημα" και κάποιοι ακόμα χειρότεροι δέχονται να τους τραγουδούν. Όσοι δεν προσπαθούν να πλασάρουν αηδίες μια χαρά πουλούν. Όσο για την επιτυχία, ε, προφανώς είναι η ανάλογη της ποιότητας της δουλειάς. Εν κι εν μαννός ο κόσμος.

Θυμίζει καλοκαίρι!!