Περι εφαρμογής του ΚΟΚ
Posted by Νέαρχος Πασπαλλής Thu, 08 Dec 2005 18:38:44 EET
Αρχικά να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένο, πόσο μάλλον κομματικοποιημένο, άτομο. Θέλω να πιστεύω όμως, ότι έχω θέσεις στα πράγματα [τουλάχιστον στα λίγα που καταλαβαίνω] παρόλο που δεν μου αρέσει να ’χρωματίζω’ την άποψη μου με το χρώμα που επιλέγει μια μικρή μερίδα ανθρώπων [aka ηγέτες].
Και μετά από το σύντομο μανιφέστο περί ξεκαθαρίσματος των ευθυνών και προθέσεων μου, ας προχωρήσουμε στο θέμα μας. Διάβαζα πρόσφατα ένα άρθρο για τις περιβόητες κάμερες (coming soon to some traffic-lights near you!).
Η άποψη μου είναι πολύ απλή, και δυστυχώς δεν τιμά καμιά από όσες κυβερνήσεις [και διοικήσεις αστυνομίας] πέρασαν από τον τόπο μας. Με αυτές τις κάμερες, οι ιθύνοντες μας λένε ουσιαστικά ’δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τον νόμο μόνοι μας [επειδή βαριόμαστε, ντρεπόμαστε, ή απλά επειδή δεν θέλουμε να χαλάσουμε το καλό κοινωνικό μας πρόσωπο]’.
Με παρόμοιο τρόπο τοποθετήθηκαν και τα μύρια ’σαμαράκια’ στους δρόμους, κυρίως όπου υπάρχουν διαβάσεις. Το μήνυμα είναι επίσης ανάλογου περιεχομένου. ’Αφού εσείς οι Κύπριοι οδηγοί δεν τηρείτε τους νόμους, θα σας βάλουμε σαμαράκια σε κάθε 2η γωνία, έτσι για να μην χαλαρώνετε. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις οδηγών που δεν παραβιάζουν τον νόμο θα δεχτούν φυσικά ότι τα λεφτά που δίνουν στο φόρο εισοδήματος κάθε χρόνο αξιοποιούνται καλύτερα σαν φυσικά εμπόδια, παρά σαν ουσιαστική εφαρμογή του κώδικα οδικής κυκλοφορίας’.
Πάντως οφείλω να παραδεχτώ, ότι τελευταία νιώθω ότι τα ’πράγματα έσφιξαν’ και ότι όντως η οδική μας συμπεριφορά πλησίασε τα [ομολογουμένως ψηλά] μου στάνταρντς. <Μικρή_Παύση /> Μπα, αποκλείεται μάλλον άρχισα [υποσυνείδητα] να συμβιβάζομαι!
Reader's Comments
Άσχετο: Νεόφυτε, μια μικρή παρατήρηση. Η αυτόματη μετατροπή των γραμμάτων του τίτλου [στην κύρια σελίδα] σε πεζά [μικρά] δεν είναι πάντοτε επιθυμητή! Για παράδειγμα σε αυτή την καταχώρηση μειώνει την αναγνωσιμότητα, αντι να την αυξάνει.
Είμαι υπέρ του μέτρου με τις κάμερες. Η αστυνόμευση στην Κύπρο πρέπει να είναι δεδομένη και αμερόλυπτη. Οι κάμερες εξασφαλίζουν τα εξής:
Πολύ πιο φτηνό κόστος ανά έλεγχο, εκτός και αν κάποιοι είναι διατεθημένοι να πληρώνουν παραπάνω φόρους για να πληρώνονται υπερωρίες σε αστυνομικούς. Η εκτός και αν προτιμούμαι τα έσοδα του κράτους να σπαταλούνται στην αστυνόμευση του κάθε παράνομου στουσ δρόμους παρά να γίνονται έργα υποδομής.
Έιναι ο μοναδικός ίσως τρόπος να περιοριστεί το φαινόμενο του χαρίσματος και τησ κουμπαροκρατίας όσον αφορά τισ παραβάσεις του ΚΟΚ. Γιατί κάθε φορά που κάποιοσ την γλυτώνει, αυξάνονται οι πιθανότητες ο καθένας μας να έχει δυστύχημα μέσα στον δρόμο.
Να αναλογιστούμε το εξής : ποιο ανεπτυγμένο κράτος ΔΕΝ έχει ισχυρή αστυνόμευση? ΚΑΝΕΝΑ… ποιο τριτοκοσμικό κράτος έχει ελλειπή χωρίς σύγχρονα μέσα? όλα ή σχεδόν όλα. Να αποφασίσουμε σε ποια πλευρά του ποταμού θέλουμε να σταθούμε και να αποκτήσουμε και την ανάλογη νοοτροπία.
Λοϊζο, επέτρεψε μου να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι εναντίον των καμερων. Συμφωνώ ότι κάθε κράτος πρέπει να έχει σοβαρή αστυνόμευση, που να κάνει ακριβώς αυτό που πληρώνεται να κάνει: ’να βεβαιώνεται ότι οι δημοκρατικά εκλεγμένοι νόμοι τηρούνται’. Διαφωνώ όμως ότι οι κάμερες είναι ο μόνος τρόπος να περιοριστεί το φαινόμενο της ’κουμπαροκρατίας’ όπως πολύ σωστά το ονομάζεις. Οι κάμερες που αναφέρεις ότι υπάρχουν στις ανεπτυγμένες χώρες μπαίνουν για να συμπληρώσουν (και όχι να αντικαταστήσουν) την αστυνόμευση. Η άποψη μου είναι ότι η αστυνόμευση στη Κύπρο έχει τα μαύρα της χάλια, και για αυτό δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος ότι οι κάμερες θα κάνουν καμία σημαντική διαφορά.
@Νέαρχος: Νομίζω οι κάμερες είναι ακόμα ένα μέτρο αύξησης της παραγωγικότητας. Το πρόβλημα είναι ότι η παραγωγικότητα της αστυνομίας μας ορίζεται από το ρυθμό μείωσης του δημοσιονομικού ελλείματος αντί του ρυθμού μείωσης των δυστυχημάτων.
@Λοΐζος: Τον αναλογισμό τον σκέφτηκες μόνος σου ή με βάση στοιχεία που ήξερες; Όταν τον σκέφτηκες έψαξες να βρεις κανένα στατιστικό που τον υποστηρίζει ή τον θεώρησες σωστό επειδή έτσι σου φάνηκε; Αν σου πω ότι είναι αυθαίρετος, παράλογος και εντελώς λανθασμένος μπορείς να τον υπερασπιστείς με κάτι άλλο από το ότι στο μυαλό σου φαίνεται σωστός; Αναμένω τεκμηριωμένη υποστήριξη της θέσης ή μια απολογία που υποστηρίζεις ανυπόστατα την αύξηση της αστυνόμευσης.
Δεν έχω χρόνο να μπω στη συζήτηση αλλά η ακόλουθη μελέτη/ανάλυση μπορεί να σας φανεί χρήσιμη:
The economic analysis of the behaviour of the traffic participants presumes an individual who acts rational towards its objective. Second assumption is the striving of the road user to maximise his profit, considering every relevant factor. The benefits that are obvious for the driver of a motor vehicle include the gain of time by the use of the vehicle, avoided care costs, the kick (of speeding). The increased risk of being involved in an accident, the increased risk of getting caught for violation of the law, the increased damage when an accident really takes place are his cost components.
…
The problem is that road users often make false considerations about their benefits and costs unconsciously. In a traffic setting a problem of information deficiency and external effects emerges. Often, people underestimate the risk they bear by being careless, called the ‘this doesn’t happen to me’ mentality. They also tend to minimise their chances of being caught by the authorities. Therefore, the driver adapts a lower level of care than he should from a general point of view. The individual imposes costs he generates on society by adapting a low personal level of care. This leads to the situation that the costs for society exceed the private costs. In other words, the individual generates external costs, which have to be carried by society21. External effects are costs or benefits connected to the consumption or production of a good or service that fall upon others than the actor, without a counterbalance. For this reason traffic participation is cheaper for the individual than it is in reality. In a traffic setting, the driver imposes risks on other traffic participants by acting careless; thus causing costs for other traffic participants because, consequently, they have to take more care to avoid an accident.
…
Social welfare is better served with a lower level of unsafe behaviour or a higher level of precaution than the level the individual practices without including all his costs. In practice, however, the calculating road user acts differently than he would do when confronted with the real cost, using a sub-optimal level of care. If the individual would be forced to consider his real costs, as he does in the social optimum, he would act more carefully.
…
Bearing this knowledge in mind, the use of measures to internalise the costs the individual generates is the only solution a government can pursue. Application of the principle of internalisation leads to the allocation of the costs towards the person who has caused them. Increasing the cost the actor is confronted with up to the real cost of traffic participation leading to the alteration of his behaviour achieves internalisation. More precaution will be applied and therefore road safety increases for other participants.
…
In order to obtain this result the government has to formulate a combination of tangible maintenance measures, leading to an incline of maintenance up to a level the individual actor considers the costs he imposes on society. Government can do so by augmenting the fines or by increasing the chances of being caught when breaking the rules. In this manner, individuals receive enough incentives to accelerate their level of care and act safer in a traffic situation. On what level government should provide these incentives, is discussed in the next paragraph.
— An international comparison of the effectiveness of traffic safety enforcement policies
Κι επειδή προς το τέλος συσχετίζει το θέμα και με τη διαφθορά, ίσως να βοηθά ο σχετικός δείκτης του Transparency International (*).
On the basis of data from sources that were used for both the 2003 and 2004 index, since last year an increase in perceived corruption can be observed for Bahrain, Belize, Cyprus, Dominican Republic, Jamaica, Kuwait, Luxembourg, Mauritius, Oman, Poland, Saudi Arabia, Senegal, and Trinidad and Tobago.
(*) Δεν έβρισκα τη σχετική δημοσίευση κι έτσι τα παραπάνω αποσπάσματα είναι από το Marginal Revolution: This year's corruption index
@straths: (apologies? mathe na sevesai kai thn antitheth gnwmh para na zhtas apologies…) ALLO pragma astynomevsh vash nomwn kai ALLO pragma astynomevsh me asydosia. 12 ekatommyria lires synoliko costos gia 140 cameres. analogei peripou 85500 lires ana kamera. Kathe kamera ypologizetai na doulevei toulaxiston 6 xronia (kai liga vazw) opote analogei peripou 1.65 lires ana wra (giati tha yparxei 24wros elegxos) ana camera. Exeis thn entypvsh oti oi astynomikoi plhronwntai ligotera apo 1.65 lires ana wra? Episis 140 shmeia eleftheronontai apo anagkh epithrishs me astynomikous pou shmainei 140x2 = 280 astynomikoi. 24 wres X 365meres x 6xronia = peripou 14.7 ekatommyria ergatowres… Dhladh agorazoume 14.7 ekatomyrria ergatowres me 12 ekatommyria lires… safws kai symferei.
"Να αναλογιστούμε το εξής : ποιο ανεπτυγμένο κράτος ΔΕΝ έχει ισχυρή αστυνόμευση? ΚΑΝΕΝΑ… ποιο τριτοκοσμικό κράτος έχει ελλειπή χωρίς σύγχρονα μέσα? όλα ή σχεδόν όλα."
Αυτό δεν είναι γνώμη, είναι δήλωση. Λογικοφανής ίσως δήλωση, αλλά απόλυτα λανθασμένη. Αντιλαμβάνεσαι ελπίζω τη διαφορά των δύο. Την άποψη την δικαιούσαι ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος μαζί της*. Η δήλωση έχει τιμή αληθείας. Αν συνάδει με την πραγματικότητα είναι αληθής, αν όχι είναι ψευδής. Η δήλωση, αντίθετα με την άποψη, δεν εξαρτάται από υποκειμενικούς παράγοντες, αλλά από αντικειμενικά, μετρήσιμα στοιχεία.
Στην περίπτωση της δήλωσης σου, τα στατιστικά αστυνομικής δύναμης και αστυνομικού προϋπολογισμού κατ' αναλογία πληθυσμού δεν δείχνουν οποιαδήποτε σχέση ένταξης της χώρας στον πρώτο ή τρίτο κόσμο και της αστυνόμευσης της. Η δήλωση σου είναι δηλαδή λάθος. Μια ματιά σε δημοσιευμένες μελέτες είναι αρκετή για να τη διαψεύσει. Οπότε ναι, η παραποίηση της αλήθειας σηκώνει και καμιά συγνώμη μέσα μέσα.
Τα μη προβληματικά κράτη δεν είναι λόγω αστυνόμευσης που δεν έχουν προβλήματα στο βαθμό που τα έχουμε εμείς.
*Ας μη συγχίζουμε και το σεβασμό του δικαιώματος σου να έχεις ότι άποψη θέλεις με το σεβασμό της ίδιας της άποψης σου. Το ένα το δικαιούσαι, το άλλο όχι.