Αντωνία Λοΐζου

(~pitsi_pitsi)

ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ

Posted by Αντωνία Λοΐζου Tue, 23 Feb 2010 14:00:41 EET

Η ελληνική μυθολογία μας μιλά για μια όμορφη πριγκίπισσα

που ονομαζόταν Φυλλίς, και που ήταν θυγατέρα ενός βασιλιά

της Θράκης. Αυτή ερωτεύτηκε τον γιο του Θησέα τον Δημοφώντα.

Ο νέος αυτός βρέθηκε στα μέρη της καθώς επέστρεφε με το

καράβι του από την Τροία και ο βασιλιάς του έδωσε ένα μέρος

του βασιλείου του και την θυγατέρα του για γυναίκα. Μετά από

κάποιο διάστημα ο Δημοφών νοστάλγησε την πατρίδα του την

Αθήνα τόσο πολύ που ζήτησε να πάει εκεί για λίγο διάστημα.

Η Φυλλίς συμφώνησε αφού της υποσχέθηκε ότι θα γύριζε πίσω

σύντομα και έτσι εκείνος μπήκε στο καράβι του και απέπλευσε.

Η Φυλλίς έμεινε εγκαταλειμμένη περιμένοντας τον εκλεκτό της

καρδιάς της, στον τόπο της τελετής του γάμου της. Η Φυλλίς

περίμενε για χρόνια την επιστροφή του, αλλά τελικά πέθανε

από μαρασμό. Οι θεοί, από οίκτο, μεταμόρφωσαν την Φυλλίδα

σε δέντρο, σε αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο της ελπίδας.

Όταν ο περιπλανώμενος, γεμάτος τύψεις, Δημοφών επέστρεψε,

βρήκε τη Φυλλίδα σαν ένα γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη.

Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε

από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί

από το θάνατο. ( http://aroma.pblogs.gr/2010/02/to.html )

Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής;

Posted by Αντωνία Λοΐζου Thu, 11 Feb 2010 12:56:49 EET

Άλήθεια καθήσατε ποτέ να σκεφτείτε ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σας; Κι αν ναι τον βρήκατε όντως ζείτε με τρόπο που τελικά θα τον καταφέρετε;

Ξέρω πως ο σκοπός της ζωής (στα δικά μου πιστεύω) είναι η σωτηρία της ψυχής. Ως εδώ όλα καλά… όμως ο χρόνος κυλάει και νομίζω πως κάνω οτιδήποτε άλλο παρά αυτά που θα με οδηγήσουν στην επίτευξη του.

Δεν νιώθετε κάποιες φορές απλά μουδιασμένοι , χωρίς θέληση να κάνετε ότιδήποτε; Η λογική μπορεί να λειτουργεί ορθά αλλά το σώμα αρνείται να εκτελέσει οποιανδήποτε "εντολή"!

Νυστάζω, νυστάζω μ'ακούτε που το φωνάζω;

Posted by Αντωνία Λοΐζου Fri, 29 Jan 2010 09:36:25 EET

Πως γίνεται να εισαι πτωματοποιημένος από την κούραση και πάλι να μην κοιμάσαι; Έχω χρόνια προβλημα ύπνου και δεν λέει να λυθεί… Λέτε να πάω να με παρατηρήσουν σε καμιά κλινική ύπνου; Αλλά εγώ μόνο με την ιδέα ότι με παρακολουθούν ή οτι βρίσκομαι σε κάποιο ξένο χώρο εκεί είναι που δεν θα μπορώ να κοιμηθώ!!! Λέτε να το ρίξω στα υπνωτικά; :P

Άτιμο Κρύο!

Posted by Αντωνία Λοΐζου Mon, 25 Jan 2010 14:11:10 EET

Το τι δεν μπορώ με τίποτα, αλήθεια σας λέω, είναι το κρύο! Ειδικά όταν ξυπνάω το πρωί και πρέπει να ετοιμαστώ για τη δουλειά… η αίσθηση του κρύου με τσαντίζει (ναι ζω σε σπίτι χωρίς θέρμανση και τζάκι) και μετά όταν μπαίνω στο αυτοκίνητο ειδικά; Υποθερμία!

Προτιμώ να ζεσταίνομαι χίλιες φορές παρά να κρυώνω! Μπρρρρ :-s

Και η Κύπρος μπορεί...

Posted by Αντωνία Λοΐζου Mon, 18 Jan 2010 12:18:00 EET

Το μάθατε ότι το κυπριακό νόμισμα των 2 ευρώ θεωρείται το ομορφότερο από το αντίστοιχο νόμισμα όλων των ευρωπαϊκών χωρών και θα βραβευτούμε για αυτό; Το άκουσα το πρωί στο ραδιόφωνο! Μπράβο μας λοιπόν…

Θέλω επειγόντως διακοπές!

Posted by Αντωνία Λοΐζου Tue, 12 Jan 2010 11:32:13 EET

Αλήθεια σας λέω…μακάρι να μπορούσα απλά να πάρω ένα αεροπλάνο και να πάω κάπου όμορφα και ήσυχα! Αν δεν ήμουνα κοπέλα θα το έκανα επειδή φοβάμαι να πάω σε μια άγνωστη χώρα μόνη μου όντας κοπέλα. Νομίζω οι λόγοι των φόβων μου είναι αντιληπτοί και δικαιολογημένοι έτσι;

Θα μείνω μόνο με την επιθυμία λοιπόν… :(

To whom it may concern

Posted by Αντωνία Λοΐζου Mon, 04 Jan 2010 12:14:56 EET

Τι χρειαζόμαστε τον Χριστό όταν δεν μας λείπει τίποτα;

Γράφτηκε στις Δεκεμβρίου 30, 2009

ΤΟ SUPER DEAL ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια τα Χριστούγεννα μας θυμίζουν ένα μεγάλο παζάρι, συμφωνία, ανταλλαγή. Ανταλλάσσουμε το Χριστό με εικόνες, αγαθά, δώρα, ρεβεγιόν, διακοπές, ξεκούραση, ταξίδια, βόλτες, ταινίες, τραγούδια και ό,τι άλλο το καταναλωτικό μυαλό μας σκέφτεται. Η Εκκλησία μπορεί να φωνάζει ότι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό δεν έχουν νόημα, ωστόσο περισσότερο βλέπουμε το Χριστό της φάτνης ή τραγουδάμε το Χριστό της Άγιας Νύχτας και ελάχιστα ζούμε το Χριστό της πίστης, το Χριστό ως Σωτήρα μας.

Αναρωτιέμαι τι σημαίνει Χριστός – Σωτήρας. Δεν ξέρω αν είμαστε πολλοί αυτοί που το ψάχνουμε. Για να υπάρξει Σωτήρας, χρειάζεται να θέλουμε να σωθούμε από κάτι και να διαλέξουμε Κάποιον που να μας σώσει. Η Εκκλησία λέει ότι έχουμε ανάγκη να σωθούμε από το θάνατο, το κακό, την αμαρτία. Τίποτε από αυτά δεν βλέπω να αγγίζει τη ζωή μας.

Ο θάνατος για μας τους νέους είναι πολύ μακριά ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Άλλωστε, έχουμε όνειρα, θέλουμε να χαρούμε τη ζωή μας, μας φτάνουν τα βάσανα του σχολείου, του Πανεπιστημίου, των σχέσεων που έχουμε και μας ταλαιπωρούν διότι δε μας δίνουν και κανένα ουσιαστικό νόημα ή αυτών που θα θέλαμε να έχουμε, αλλά κανείς δε μας δίνει σημασία.

Το κακό είναι σχετικό. Ξέρουμε ότι το έχουν οι μεγάλοι, όταν καταστρέφουν το εριβάλλον, όταν κάνουν πολέμους, όταν λένε ψέματα, όταν δε ρωτάνε τη γνώμη μας, όταν είναι υποκριτές. Εμείς, άλλωστε, ικανοποιούμε τις επιθυμίες μας και όλοι όσοι μιλούν για μας, η τηλεόραση, η διαφήμιση, οι φίλοι μας, θεωρούν ότι είναι δικαίωμά μας και καλά κάνουμε. Όσο για τους γονείς μας, αυτοί μας δίνουν χρήματα για να μη μας λείψει τίποτα και μας αγοράζουν ό,τι η καταναλωτική μας κοινωνία προσφέρει, για να μη αισθανόμαστε μειονεκτικά.

Η αμαρτία είναι παλιομοδίτικη αντίληψη περί ηθικής. Άλλωστε, το βλέπουμε στην τηλεόραση και το ακούμε από κάποιους καθηγητές μας ότι αυτοί που μιλούν για ηθική, δηλαδή οι παπάδες, είναι χειρότεροι υποκριτές από όλους. Ας αφήσουν τα πλούσια άμφιά τους και ας δώσουν χρήματα στους φτωχούς πρώτα και μετά ας έρθουν να μας μιλήσουν για αμαρτία. Άλλωστε, «ουδείς αναμάρτητος» και έχουμε χρόνο γι’ αυτά, αν έχουν κάποια αξία. Από τι να σωθούμε λοιπόν, που δεν μας λείπει τίποτα;Σωτήρες υπάρχουν σήμερα πολλοί. Είναι οι ωραίες ιδέες, είναι οι ήρωες των περιπετειών στον κινηματογράφο, είναι ο φίλος που θα με βοηθήσει να αντιγράψω στο μάθημα που δεν ξέρω, είναι εκείνος που θα μ’ ακούσει στο καρδιοχτύπι μου ή όταν γευτώ το πούλημα από τον «δικό» μου ή τον «κολλητό» μου, αυτός που θα δώσει κέφι στη ζωή μου με το τραγούδι του, την ομορφιά του, που θα με κάνει μέλος στο fan club του, είναι ο πρόεδρος που θα κάνει τη μεγάλη μεταγραφή και η ομαδάρα θα πατήσει τους εχθρούς.

Άρα, γιατί να επιλέξω να με σώσει ο Χριστός; Μ’ αρέσουν τα χριστουγεννιάτικα έθιμα, όπως και οι γιορτές γενικά. Με κάνουν να αισθάνομαι πιο πολλή αγάπη, να θέλω να βοηθήσω ένα φτωχό, με φέρνουν πιο κοντά στους γονείς, τ’ αδέρφια, τους φίλους μου, μοιράζομαι δώρα, καταναλώνω. Ξεχνώ το μέσα μου κενό. Ξεχνώ όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα που με κάνουν να μελαγχολώ ή να φοβάμαι. Έστω και για λίγο. Μπορώ να επιδείξω τα ρούχα μου, τα αρώματά μου, την διάθεσή μου, τη μάσκα που κρύβει το αληθινό μου πρόσωπο. Γι’ αυτό και λυπάμαι ότανξαναγυρίζω στο πρόγραμμα, στη ρουτίνα, όταν το δέντρο ξεστολίζεται κι όταν οι μάσκες ξαναμπαίνουν στο κουτί μαζί με τα φώτα και τα στολίδια.

Τελικά, μάλλον κάτι μου λείπει. Άμα το ψάξεις, θα δεις ότι από το Super Deal των Χριστουγέννων λείπει η πραγματική αγάπη. Λείπει το νόημα που θα με κάνει να νιώθω ότι αξίζει η ζωή μου κάτι παραπάνω από μια επιθυμία, ένα αγαθό, ένα δώρο. Λείπει η δύναμη που χρειάζεται για να δω τον εαυτό μου όπως στ’ αλήθεια είναι και όχι σε σύγκριση με τους άλλους. Λείπει η χαρά που θα κρατήσει παραπάνω από μια γιορτή. Λείπει εκείνη η σχέση που δεν θα είναι για μια νύχτα ή ένα μήνα, αλλά θα με ανεχτεί για μια ζωή, θα μ’ αγαπήσει και θα μου απλώσει το χέρι ώστε να μην πέσουν τίτλοι τέλους. Λείπει εκείνη η παρέα που δεν θα την ενώνει το πρόσκαιρο του σχολείου, του Πανεπιστημίου, του έρωτα, της διασκέδασης, αλλά θα μένει ζωντανή όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Η Εκκλησία μου λέει ότι ο Χριστός είναι Εκείνος που μου τα δίνει όλα αυτά. Ο Χριστός που κοινωνώ στη λειτουργία των Χριστουγέννων αλλά και κάθε Κυριακή. Ο Χριστός που με συγχωρεί για όλες τις αμαρτίες μου, για όλα τα ελαττώματά μου, για όλες μου τις αποτυχίες. Ο Χριστός που μου μαθαίνει να συγχωρώ φίλους κι εχθρούς. Ο Χριστός που με συναντά στη λύπη και τη χαρά. Ο Χριστός που με σώζει από το να υπάρχω μόνο για να καταναλώνω και με κάνει να υπάρχω για να αγαπώ. Ο Χριστός φανερώνει το αληθινό μου πρόσωπο. Είναι το Φως που φωτίζει το μέσα μου. Είναι το νόημα που ομορφαίνει τη ζωή μου. Είναι η πίστη που με βοηθά να συνεχίσω. Είναι το Παιδί που με κρατά παιδί. Είναι Αυτός που γεννήθηκε για μένα. Το Χριστό της Εκκλησίας θα ΄θελα να συναντήσω. Όχι όμως μόνος μου. Γιατί ξέρω ότι λίγο πολύ, όλοι θα θέλαμε να Τον βρούμε. Ας Τον ψάξουμε λοιπόν στη ζωή της Εκκλησίας. Ας τολμήσουμε να Τον γνωρίσουμε. Κι ας είναι η Γέννα Του μια καινούρια αρχή στη ζωή μας. Μαζί και μαζί Του!

http://istologio.org/?p=1165&utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+istologio+%28Alive+blog%29

Απόλαυση Vs Κούρασης!

Posted by Αντωνία Λοΐζου Mon, 04 Jan 2010 11:47:59 EET

Καλημέρα, καλό νέο έτος! :)

Προσέξατε καθόλου όταν πάτε διακοπές αντί να ξεκουράζεστε να κουράζεστε; Πάντως όποτε πάω διακοπές σωματικά τουλάχιστον κουράζομαι πολύ!! Κι όμως δεν σταματάω να πηγαίνω γιατι φυσικά μπορεί να κουράζομαι σωματικά αλλά ξεκουράζομαι πνευματικά, ψυχικά κ.τ.λ!

Αυτές τις μέρες των γιορτών πέρασα πολύ ωραία όμως κουράστηκα και πολύ… Όπως λέμε λοιπόν τράβα πόνο για ομορφιά εδώ ταιριάζει τράβα κούραση για ευχαρίστηση :P

Ελπίζω να περάσατε ωραία τις μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ;)

Εις το επανιδείν! Disconnecting…

Μήπως δεν προλάβω...

Posted by Αντωνία Λοΐζου Thu, 31 Dec 2009 12:25:56 EET

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΎΜΕ ΝΕΟΦΥΤΕ ΓΙΑ ΟΛΑ!!

Σε εκτιμώ πολύ ως άνθρωπο αλλά και ας επαγγελματία. Να'σαι καλά όπου κι αν είσαι ότι κι αν κάνεις.

Μακάρι να αλλάξεις γνώμη για το κλείσιμο του Phigita….

Η αντίσταση θα ήταν μεγαλύτερη αν δεν ήταν γιορτές γιατί θα το μάθαιναν περισσότεροι…

Εις το επανιδείν.

Ήμουν κι εγώ στο Phigita!!

Disconnecting…

Phigita is the best blog!!

Posted by Αντωνία Λοΐζου Thu, 31 Dec 2009 12:06:32 EET

Μπορεί να σταμάτησα να γράφω ή να γράφω πολύ αραιά όμως δεν σταμάτησα ποτέ να επισκέπτομαι το Phigita και να διαβάζω τις καταχωρήσεις όσων έγραφαν.

Το Phigita είναι αναπόσταστο κομμάτι της ζωής μου… αν κλείσει θα δημιουργηθεί κάποιο κενό που δεν το θέλω με τίποτα!! Τώρά που αποφάσισα να ράφω πιο συχνά και να έρχομαι σε περισσότερες συναντήσεις θα κλείσει; :(

Η εισήγηση μου είναι να βρεθεί εναλλακτική λύση αν γίνεται κι αυτή μου η παράκληση απευθύνεται στο Νεόφυτο… Πρόταση μου είναι τα ενεργά μέλη και όσα μέλη θέλουν να δίδουν ένα ποσό τον μήνα, κάτι σαν συνδρομή. Κάτι αντίστοιχο γίνεται και σε άλλες περιπτώσεις γιατί όχι κι εδώ. Τα μέλη είναι καιρός να αναλάβουν ευθύνες.

Προτείνω να γίνει μια έρευνα ή ας γράψουν εδώόσα μέληθέλουν να στηρίξουν το Phigita.Προσωπικά η δική μου θέση; ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ να προσφέρω με οποιονδήποτε τρόπο χρειάζεται για να μην κλείσει το Phigita!

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Posted by Αντωνία Λοΐζου Wed, 23 Dec 2009 13:23:12 EET

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ! :)

ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΣΕ ΣΑΣ… ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΤΕ ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΕΤΕ!! :)