phigita.net! Homepage
Older »
Blog Entries ( labelled Κείμενα - Ποίηση - Ρητά [clear] )

Για την ΦΙΛΙΑ...

Posted by Αντωνία Λοΐζου Tue, 13 Oct 2009 12:26:29 EEST

Αληθινός φίλος είναι μια ψυχή σε δυο σώματα.

Αριστοτέλης

Εκτιμώ το φίλο που βρίσκει ώρα για µένα στο καρνέ του, αλλά αγαπώ το φίλο που για µένα δεν συμβουλεύεται το καρνέ του.

Robert Brault

Ένα απλό τριαντάφυλλο μπορεί να είναι ο κήπος µου, ένας φίλος, ο κόσμος µου.

Leo Buscaglia

Η φιλία είναι αγάπη χωρίς φτερά.

Lord Byron

Αντί να αγαπάς τους εχθρούς σου, μεταχειρίσου τους φίλους σου καλύτερα.

Edgar Watson Howe

Η αγάπη απαιτεί λιγότερα από την φιλία.

George Jean Nathan

Κράτα έναν αληθινό φίλο µε τα δυο σου χέρια.

Νιγηριανή παροιμία (nigerialainen sanonta)

Ο εχθρός που ανακαλύπτει τα λάθη σου, είναι πιο ωφέλιμος, παρά ο φίλος που τα κρύβει.

Λ. Ντα-Βίντσι

Στις ευτυχείς περιστάσεις οι φίλοι πρέπει να εμφανίζονται μόνο ύστερα από πρόσκληση, στις στιγμές δυστυχίας, χωρίς κάλεσμα

Ισοκράτης

Αν ο κροκόδειλος έφαγε τον εχθρό σου, αυτό δεν σημαίνει πως έγινε και φίλος σου.

Γκαίτε

Η φιλιά είναι ένα δυνατό συναίσθημα ανάμεσα σε δυο άτομα, όπου το ένα φροντίζει για το καλό και την ευτυχία του άλλου.

Γιούστας Μπάτζελ

Ανάμεσα στους φίλους κυβερνά μόνο η υπόσχεση ότι θα βρίσκονται κοντά ο ένας στον άλλο όταν χρειαστεί.

Γιούργκεν Μόλτμαν

Τα μικρά δώρα συντηρούν τη φιλία.

Γαλλική παροιμία

Οι φίλοι που διαφωνούν, ακονίζουν ο ένας το μυαλό του άλλου.

Γ. Ριντλς

Η φιλία μοιάζει με τα παλιά βιβλία, που ο χρόνος έρχεται και τους προσδίδει πολύ μεγαλύτερη αξία

Β. Ουγκώ

Ο εγωισμός είναι το δηλητήριο της φιλίας

Ο. Μπαλζάκ

Φίλος είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο τολμάς να είσαι ο εαυτός σου

Π. Μπράουν

Μερικές φορές το πολυτιμότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας φίλος, είναι να σ ακούσει πρόθυμα

Σ. Ζένκελ

Η φιλία βελτιώνει την ευτυχία και μετριάζει τη δυστυχία, διπλασιάζει τη χαρά μας και κόβει στα δύο τον πόνο μας

Τζ. Αντισον

H φιλία είναι ο έρωτας χωρίς τα φτερά του

Τζωρτζ Μπάϊρον

Μόνο οι πραγματικοί φίλοι μας βοηθούν να δούμε την αλήθεια. Με χαστούκια εννοείται

Φ. Σαμπέο

Έργο του φίλου είναι να εκπληρώσει τις ανάγκες σου, αλλά όχι να γεμίσει το κενό σου

Χ. Γκιμπριάν

Οι φίλοι δε ζουν απλώς σε αρμονία, όπως λένε μερικοί, αλλά σε μελωδία

Χ. Θόροου

Φίλος: εκείνος που συμμερίζεται τα λάθη, τους φόβους και τις προκαταλήψεις σας

Χ. Μένκε

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link - Add a Comment

Υπάρχει αγάπη και... ΑΓΑΠΗ!

Posted by Αντωνία Λοΐζου Mon, 12 Oct 2009 10:09:19 EEST

  • Τι σημαίνει ν' αγαπάς;- Δεν ξέρω. Ν' αγαπάς, να σκέπτεσαι κάποιον, να βγαίνεις μαζί του έξω, να τον προτιμάς, δεν είναι αυτό;…
  • Τι θ' απαντούσατε στην ερώτηση της ηρωίδας της FRANCOISE SAGAN ; Ν' αγαπάς, για σας - μιλώντας και για τη φιλία επίσης - ν' αγαπάς είναι μόνο αυτό; Η λέξη η πιο πολύ χρησιμοποιημένη, η λιγότερο σαφής. Λέμε, αγαπώ τη θάλασσα, αγαπώ το θέατρο, αγαπώ τον άνδρα μου. Άντε τότε να μαντέψετε τι ακριβώς κρύβει αυτή η λέξη "αντικλείδι". Και όταν λέτε ότι "αγαπάτε", είτε αυτή είναι η φίλη ή ο αγαπημένος σας, δε δίνετε στους άλλους και σε σας την ίδια - και αυτό είναι σοβαρότερο - παρά μια ιδέα τελείως ανακριβή του τι αισθάνεστε. Τέτοια είναι η ηρωίδα που αναφέρεται πιο πάνω. Από την αγάπη - εγωισμό… Μπορείς ν' αγαπηθείς δια μέσου ενός άλλου. Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη περίπτωση. Αφού ο εγωισμός είναι το πιο φυσικό από τα αισθήματα, αλίμονο! Αγαπώ τον άλλο γιατί ικανοποιεί τις επιθυμίες μου. Μ' αρέσει ο τάδε ή η δείνα γιατί είναι διασκεδαστικοί ή δυναμικοί. Δεν πλήττεις ποτέ μαζί τους. Περνάς μια ευχάριστη στιγμή. Ούτε η αγάπη, ούτε η φιλία όμως έχουν σχέση μ' αυτό. Ας δούμε και πιο βαθιά. Αγαπούν τον άλλο γιατί τους βγάζει από τη μοναξιά, η οποία είναι το μεγαλύτερο άγχος της νεολαίας: "Στο σπίτι δε με καταλαβαίνουν, με βασανίζουν. Μόνο εκείνος με προσέχει. Μου δίνει τους δίσκους του. Χαίρεται να με συναντά. Αισθάνομαι δίπλα του να υπάρχω για κάποιον. Μ' ακούει…". Ο κάθε ένας βρίσκει την ευχαρίστησή του.

Άκουγα, άθελά μου, ένα νέο και μια νέα σ' ένα παγκάκι ενός πάρκου ν' ανταλλάσσουν κουβέντες. Δυο μονόλογοι: "εγώ" και η άλλη απαντούσε "εγώ". Όχι για να γνωρισθούν καλύτερα, αλλά για την εντύπωση - απολαυστική παραδέχομαι - να μην είναι πλέον μόνος του ο καθένας. Παίρνουν, δε δίνουν. Αυτή η σημασία της λέξης "ν' αγαπάς", "ανταλλαγή δυο επιθυμιών", είναι η πιο διαδεδομένη. Μάλλον δεν είναι ούτε ανταλλαγή. Ο κάθε ένας δεν εκτιμά παρά την προσωπική του ευχαρίστηση. Αυτές οι αισθησιακές και εγωιστικές απολαύσεις δεν έχουν τίποτα που ν' ανταποκρίνεται στην πραγματική αγάπη που ονειρεύεστε για αργότερα. Τι το εκπληκτικό λοιπόν ν' ακούγεται από τους ψυχολόγους ότι στην εποχή μας τα περισσότερα ζευγάρια δε γνωρίζουν την αληθινή αγάπη, αλλά μια ψευδό-αγάπη. Και να μη μας εκπλήσσει ότι αυτή "κλονίζεται" όταν η ευχαρίστηση χάνεται στην αγάπη -ανταλλαγή. Να αγαπάς - είτε μια φίλη είναι, είτε ο αγαπημένος - είναι να κάνεις κοινές τις διαφορές καθώς και τις ομοιότητες. Πρέπει να υπάρξει ένα ρεύμα, το οποίο να μην είναι μονής κατεύθυνσης. Πρέπει να καταλαβαίνεις και να δέχεσαι. Κάθε μια προσωπικότητα είναι μοναδική και πρέπει να γίνεται σεβαστή. Αν δεν την παραδέχεστε, δε θα μάθετε ποτέ να αγαπάτε. Η αγάπη, όπως και η φιλία, πρέπει ν' αποζητά τη συνεννόηση και όχι την ταυτότητα. Είναι δύσκολο να το πραγματοποιήσουμε. Το ένστικτο θέλει να "πλάσει" τους άλλους σύμφωνα με τις δικές μας τάσεις, ιδέες, να χαράξει τη ζωή τους κατά τα γούστα μας, αν και είναι η δική τους ζωή και όχι η δική μας.

Να καταλαβαίνεις τους άλλους είναι να τους παίρνεις όπως είναι. Νιώστε τη βαθιά σημασία αυτής της λέξης και πόσο αποκλείει κάθε εγωισμό. Το δέξιμο αυτό απαιτεί την ίδια τη ρήξη του εγωισμού. Όποιος είσθε μπείτε μέσα στο σπίτι μου και μέσα στην καρδιά μου με τις ατέλειές σας ασφαλώς - κάθε ανθρώπινο πλάσμα έχει ατέλειες - αλλά και τις μυστικές χάρες που κάθε ύπαρξη φέρει μαζί της. Συχνά πολύ κρυμμένες. Αλλά που περιμένουν τη ζεστασιά του δεξίματος για ν' ανθίσουν, όπως ένα μπουμπούκι στον απριλιάτικο ήλιο. Ποιος είπε: "Είναι λίγο να παίρνεις τους ανθρώπους όπως είναι. Αλλά να τους θέλεις όπως είναι, αυτή είναι η Αγάπη". Το καταλαβαίνουν καλά οι άνθρωποι, που ξέρουν ότι κάθε ύπαρξη είναι ένα "όνειρο" του Θεού. Αυτό που ο Θεός θέλησε, για ένα πλάσμα Του, θα μπορούσαμε εμείς να μη το θέλουμε; Η αγάπη καθώς και η φιλία, είναι για να βοηθήσει τον άλλο να γίνει πραγματικός προσφέροντάς του αυτή την ατμόσφαιρα τρυφερότητας που είναι αναγκαία για κάθε εξέλιξη. Έτσι καθένας δίνει και παίρνει. Με πλουτίζει και τον γεμίζω πλούτη. Ο ένας δίνει χαρά στον άλλο και μαζί την εκδηλώνουμε. Σκεφθείτε τις καλύτερες φιλίες σας. Είναι τίποτε άλλο από αυτό το διπλό ρεύμα; Αν ο σκοπός της ζωής είναι η τελείωση του εαυτού μας, η μεγαλοσύνη της τρυφερότητας είναι ακριβώς να βοηθούμε αμοιβαία σ' αυτή την πραγμάτωση. Γιατί, αν έχουμε αγαπηθεί - φίλη μου, αγάπη μου - θα έχουμε γίνει πιο αληθινοί. Ο Λε Λεζάρντ έχει δίκιο να τραγουδά: "Υπάρχουν τόσοι τρόποι ν' αγαπάς. Ένας μόνο είναι καλός αυτός που δίνει, δίνει και δίνει ακόμη χωρίς τίποτε να παίρνει, χωρίς τίποτε να περιμένει, χωρίς τίποτε να ζητά. Έτσι πρέπει ν' αγαπάς".

Η αγάπη είναι ευθύνη. Γι' αυτό και δεν είναι ένα παιχνίδι, αλλά μια θαυμάσια και σοβαρή υποχρέωση, όταν δεν είσαι πια ελεύθερος να την αθετήσεις κατά την επιθυμία σου. Για τις φίλες σας σήμερα, για τον αγαπημένο σας αύριο θα είσαστε υπεύθυνες γιατί θα "τους έχετε κάνει να σας αγαπήσουν" λέει ο Σαιντ Εξυπερύ στον "Μικρό Πρίγκιπά" του. Θα γνωρίζετε αυτό το διδακτικό παραμύθι - αν όχι βιαστείτε να το αποκτήσετε - σαν μια πρώτη μύηση στις αλήθειες της καρδιάς. Είναι σ' ένα συναρπαστικό διάλογο μεταξύ του Μικρού Πρίγκιπα και της Αλεπούς που η λέξη "εξημερώνω" παίρνει την έννοια της αγάπης. "Τι σημαίνει "εξημερώνω", ρωτά ο Μικρός Πρίγκιπας. "Είναι κάτι πολύ ξεχασμένο, είπε η Αλεπού. Σημαίνει να "δημιουργείς δεσμούς". "Να δημιουργείς δεσμούς;".

"Βεβαίως, απάντησε η Αλεπού. Δεν είσαι ακόμη για μένα παρά ένα μικρό αγόρι ολόιδιο με εκατό χιλιάδες μικρά αγόρια. Και δεν σ' έχω ανάγκη. Και ούτε εσύ μ' έχεις ανάγκη. Δεν είμαι για σένα παρά μια Αλεπού απαράλλακτη με εκατό χιλιάδες άλλες Αλεπούδες. Αλλά άμα μ' εξημερώσεις, θα έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον. Θα είσαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα είμαι για σένα μοναδική στον κόσμο". "Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο Μικρός Πρίγκιπας. Υπάρχει ένα λουλούδι, νομίζω ότι μ' έχει εξημερώσει". Αλλά η Αλεπού ξαναγυρνά στην πρώτη της σκέψη: "Αν μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα γεμίσει φως. Θα γνωρίσω ένα καινούργιο περπάτημα, που θα είναι ολότελα διαφορετικό από τα άλλα. Τα άλλα με κάνουν να χώνομαι στη γη. Το δικό σου θα με καλεί έξω από τη φωλιά μου, σα μια μουσική". Ξαναδιαβάστε αυτές τις σελίδες τις γεμάτες ποίηση και αλήθεια για την ανακάλυψη της φιλίας και της αγάπης.

Έτσι ο Μικρός Πρίγκιπας εξημέρωσε την Αλεπού. Και όταν πλησίασε η ώρα να φύγει: "Αντίο, είπε η Αλεπού. Να ένα μυστικό. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπει κανείς καλά. Η ουσία ξεφεύγει σαν ψάχνεις με τα μάτια…". "Η ουσία ξεφεύγει σαν ψάχνεις με τα μάτια", επανέλαβε ο Μικρός Πρίγκιπας για να το θυμάται. "Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτήν την αλήθεια, είπε η Αλεπού. Αλλά εσύ όμως δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Θα είσαι πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει". Τίποτε άλλο δε μου φαίνεται πιο πλούσιο σε βαθύ δίδαγμα από αυτό το τρυφερό παραμύθι. Το ν' αγαπήσεις είναι σοβαρό. Το να κάνεις κάποιον να σ' αγαπήσει, είναι σοβαρό. Το να γίνεις απαραίτητος, είναι σοβαρό. Να γιατί πρέπει να υπάρχει μέτρο στις επιπολαιότητες και στους απερίσκεπτους δεσμούς. Μη ξεχνάτε το μάθημα της Αλεπούς. Μη σπαταλάτε τα πλούτη της καρδιάς σας. Μην επιχειρήσετε να "κάνετε κάποιον να σας αγαπήσει" επιπόλαια. Είσαστε υπεύθυνοι.

(Αυτό το κείμενο το βρήκα πριν 5-6 χρόνια και το φύλαξα. Δεν θυμάμαι όμως από που. Το βρήκα τυχαία πρόσφατα όταν γύρευα κάτι άλλο. Σήμερα αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας)

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link [+ 3 comments] - Add a Comment

Γνωμικό

Posted by Αντωνία Λοΐζου Tue, 16 May 2006 11:05:05 EEST

Όταν υπάρχουν αγνά συναισθήματα σε μια σχέση οποιασδήποτε φύσεως,δε χωρούν "πρέπει" και "γιατί". Η ψυχή,δεν ξεχνά…Πονά και νοιάζεται. Χαίρεται και αγαπά. Απλά.

Τάδε έφη evelina_z13 @ PSILIKATZOY

Posted in Σκέψεις - Συναισθήματα, Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link - Add a Comment

Υπάρχει αγάπη και.......ΑΓΑΠΗ!

Posted by Αντωνία Λοΐζου Tue, 11 Apr 2006 08:50:14 EEST

(Πηγή άγνωστη)

-Τι σημαίνει ν' αγαπάς;

-Δεν ξέρω. Ν' αγαπάς, να σκέπτεσαι κάποιον, να βγαίνεις μαζί του έξω, να τον προτιμάς, δεν είναι αυτό;…

-Τι θ' απαντούσατε στην ερώτηση της ηρωϊδας της FRANCOISE SAGAN; Ν' αγαπάς, για σας - μιλώντας και για τη φιλία επίσης - ν' αγαπάς είναι μόνο αυτό; Η λέξη η πιο πολύ χρησιμοποιημένη, η λιγότερο σαφής. Λέμε, αγαπώ τη θάλασσα, αγαπώ το θέατρο, αγαπώ τον άνδρα μου. Αντε τότε να μαντέψετε τι ακριβώς κρύβει αυτή η λέξη "αντικλείδι". Και όταν λέτε ότι "αγαπάτε", είτε αυτή είναι η φίλη ή ο αγαπημένος σας, δε δίνετε στους άλλους και σε σας την ίδια - και αυτό είναι σοβαρότερο - παρά μια ιδέα τελείως ανακριβή του τι αισθάνεστε. Τέτοια είναι η ηρωϊδα που αναφέρεται πιο πάνω. Από την αγάπη - εγωϊσμό…

Μπορείς ν' αγαπηθείς δια μέσου ενός άλλου. Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη περίπτωση. Αφού ο εγωϊσμός είναι το πιο φυσικό από τα αισθήματα, αλίμονο! Αγαπώ τον άλλο γιατί ικανοποιεί τις επιθυμίες μου. Μ' αρέσει ο τάδε ή η δείνα γιατί είναι διασκεδαστικοί ή δυναμικοί. Δεν πλήττεις ποτέ μαζί τους. Περνάς μια ευχάριστη στιγμή. Ούτε η αγάπη, ούτε η φιλία όμως έχουν σχέση μ' αυτό. Ας δούμε και πιο βαθιά. Αγαπούν τον άλλο γιατί τους βγάζει από τη μοναξιά, η οποία είναι το μεγαλύτερο άγχος της νεολαίας: "Στο σπίτι δε με καταλαβαίνουν, με βασανίζουν. Μόνο εκείνος με προσέχει. Μου δίνει τους δίσκους του. Χαίρεται να με συναντά. Αισθάνομαι δίπλα του να υπάρχω για κάποιον. Μ' ακούει…". Ο κάθε ένας βρίσκει την ευχαρίστησή του.

Ακουγα, άθελά μου, ένα νέο και μια νέα σ' ένα παγκάκι ενός πάρκου ν' ανταλλάσσουν κουβέντες. Δυο μονόλογοι: "εγώ" και η άλλη απαντούσε "εγώ". Οχι για να γνωρισθούν καλύτερα, αλλά για την εντύπωση - απολαυστική παραδέχομαι - να μην είναι πλέον μόνος του ο καθένας. Παίρνουν, δε δίνουν. Αυτή η σημασία της λέξης "ν' αγαπάς", "ανταλλαγή δυο επιθυμιών", ειναι η πιο διαδεδομένη. Μάλλον δεν είναι ούτε ανταλλαγή. Ο κάθε ένας δεν εκτιμά παρά την προσωπική του ευχαρίστηση. Αυτές οι αισθησιακές και εγωϊστικές απολαύσεις δεν έχουν τίποτα που ν' ανταποκρίνεται στην πραγματική αγάπη που ονειρεύεσθε για αργότερα. Τι το εκπληκτικό λοιπόν ν' ακούγεται από τους ψυχολόγους ότι στην εποχή μας τα περισσότερα ζευγάρια δε γνωρίζουν την αληθινή αγάπη, αλλά μια ψευδο-αγάπη. Και να μη μας εκπλήσσει ότι αυτή "κλονίζεται" όταν η ευχαρίστηση χάνεται. … Στην αγάπη - ανταλλαγή.

Να αγαπάς - είτε μια φίλη είναι, είτε ο αγαπημένος - είναι να κάνεις κοινές τις διαφορές καθώς και τις ομοιότητες. Πρέπει να υπάρξει ένα ρεύμα, το οποίο να μην είναι μονής κατεύθυνσης. Πρέπει να καταλαβαίνεις και να δέχεσαι. Καθε μια προσωπικότητα είναι μοναδική και πρέπει να γίνεται σεβαστή. Αν δεν την παραδέχεστε, δε θα μάθετε ποτέ να αγαπάτε. Η αγάπη, όπως και η φιλία, πρέπει ν' αποζητά τη συνεννόηση και όχι την ταυτότητα. Ειναι δύσκολο να το πραγματοποιήσουμε. Το ένστικτο θέλει να "πλάσει" τους άλλους σύμφωνα με τις δικές μας τάσεις, ιδέες, να χαράξει τη ζωή τους κατά τα γούστα μας, αν και είναι η δική τους ζωή και όχι η δική μας.

Να καταλαβαίνεις τους άλλους είναι να τους παίρνεις όπως είναι. Νιώστε τη βαθιά σημασία αυτής της λέξης και πόσο αποκλείει κάθε εγωϊσμό. Το δέξιμο αυτό απαιτεί την ίδια τη ρήξη του εγωϊσμού. Οποιος είσθε μπείτε μέσα στο σπίτι μου και μέσα στην καρδιά μου με τις ατέλειές σας ασφαλώς - κάθε ανθρώπινο πλάσμα έχει ατέλειες - αλλά και τις μυστικές χάρες που κάθε ύπαρξη φέρει μαζί της. Συχνά πολύ κρυμμένες. Αλλά που περιμένουν τη ζεστασιά του δεξίματος για ν' ανθίσουν, όπως ένα μπουμπούκι στον απριλιάτικο ήλιο. Ποιος είπε: "Είναι λίγο να παίρνεις τους ανθρώπους όπως είναι. Αλλά να τους θέλεις όπως είναι, αυτή είναι η Αγάπη".

Το καταλαβαίνουν καλά οι άνθρωποι, που ξέρουν ότι κάθε ύπαρξη είναι ένα "όνειρο" του Θεού. Αυτό που ο Θεός θέλησε, για ένα πλάσμα Του, θα μπορούσαμε εμείς να μη το θέλουμε; Η αγάπη καθώς και η φιλία, είναι για να βοηθήσει τον άλλο να γίνει πραγματικός προσφέροντάς του αυτή την ατμόσφαιρα τρυφερότητας που είναι αναγκαία για κάθε εξέλιξη. Ετσι καθένας δίνει και παίρνει. Με πλουτίζει και τον γεμίζω πλούτη. Ο ένας δίνει χαρά στον άλλο και μαζί την εκδηλώνουμε. Σκεφθείτε τις καλύτερες φιλίες σας. Είναι τίποτε άλλο από αυτό το διπλό ρεύμα; Αν ο σκοπός της ζωής είναι η τελείωση του εαυτού μας, η μεγαλοσύνη της τρυφερότητας είναι ακριβώς να βοηθούμε αμοιβαία σ' αυτή την πραγμάτωση. Γιατί, αν έχουμε αγαπηθεί - φίλη μου, αγάπη μου - θα έχουμε γίνει πιο αληθινοί.

Ο Λε Λεζάρντ έχει δίκιο να τραγουδά: "Υπάρχουν τόσοι τρόποι ν' αγαπάς Ενας μόνο είναι καλός Αυτός που δίνει, δίνει Και δίνει ακόμη Χωρίς τίποτε να παίρνει Χωρίς τίποτε να περιμένει Χωρίς τίποτε να ζητά Ετσι πρέπει ν' αγαπάς". Η αγάπη είναι ευθύνη. Γι' αυτό και δεν είναι ένα παιχνίδι, αλλά μια θαυμάσια και σοβαρή υποχρέωση, όταν δεν είσαι πια ελεύθερος να την αθετήσεις κατά την επιθυμία σου. Για τις φίλες σας σήμερα, για τον αγαπημένο σας αύριο θα είσαστε υπεύθυνες γιατί θα "τους έχετε κάνει να σας αγαπήσουν" λέει ο Σαιντ Εξυπερύ στον "Μικρό Πρίγκιπά" του. Θα γνωρίζετε αυτό το διδακτικό παραμύθι - αν όχι βιαστείτε να το αποκτήσετε - σαν μια πρώτη μύηση στις αλήθειες της καρδιάς. Ειναι σ' ένα συναρπαστικό διάλογο μεταξύ του Μικρού Πρίγκιπα και της Αλεπούς που η λέξη "εξημερώνω" παιρνει την έννοια της αγάπης. "Τι σημαίνει "εξημερώνω", ρωτά ο Μικρός Πρίγκιπας. "Είναι κάτι πολύ ξεχασμένο, είπε η Αλεπού. Σημαίνει να "δημιουργείς δεσμούς". "Να δημιουργείς δεσμούς;".

"Βεβαίως, απάντησε η Αλεπού. Δεν είσαι ακόμη για μένα παρα ένα μικρό αγόρι ολοϊδιο με εκατό χιλιάδες μικρά αγόρια. Και δεν σ' έχω ανάγκη. Και ούτε εσύ μ' έχεις ανάγκη. Δεν είμαι για σένα παρα μια Αλεπού απαραλλαχτη με εκατό χιλιάδες άλλες Αλεπούδες. Αλλά άμα μ' εξημερώσεις, θα έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον. Θα είσαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα είμαι για σένα μοναδική στον κόσμο". "Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο Μικρός Πρίγκιπας. Υπάρχει ένα λουλούδι, νομίζω ότι μ' έχει εξημερώσει". Αλλά η Αλεπού ξαναγυρνά στην πρώτη της σκέψη: "Αν μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα γεμίσει φως. Θα γνωρίσω ένα καινούργιο περπάτημα, που θα είναι ολότελα διαφορετικό από τα άλλα. Τα άλλα με κάνουν να χώνομαι στη γη. Το δικό σου θα με καλεί έξω από τη φωλιά μου, σα μια μουσική". Ξαναδιαβάστε αυτές τις σελίδες τις γεμάτες ποίηση και αληθεια για την ανακάλυψη της φιλίας και της αγάπης.

Ετσι ο Μικρός Πρίγκιπας εξημέρωσε την Αλεπού. Και όταν πλησίασε η ώρα να φύγει: "Αντίο, είπε η Αλεπού. Να ένα μυστικό. Είναι πολύ απλό: Μονο με την καρδιά βλέπει κανείς καλά. Η ουσία ξεφεύγει σαν ψάχνεις με τα μάτια…". "Η ουσία ξεφεύγει σαν ψάχνεις με τα μάτια", επανέλαβε ο Μικρός Πρίγκιπας για να το θυμάται. "Οι άνθρωποι εχουν ξεχάσει αυτήν την αλήθεια, είπε η Αλεπού. Αλλά εσύ όμως δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Θα είσαι πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει". Τιποτε άλλο δε μου φαίνεται πιο πλούσιο σε βαθύ δίδαγμα απο αυτό το τρυφερό παραμύθι. Το ν' αγαπήσεις ειναι σοβαρό. Το να κάνεις καποιον να σ' αγαπησει, είναι σοβαρό. Το να γίνεις απαραίτητος, ειναι σοβαρό. Να γιατί πρέπει να υπάρχει μέτρο στις επιπολαιότητες και στους απερίσκεπτους δεσμούς. Μη ξεχνάτε το μάθημα της Αλεπούς. Μη σπαταλάτε τα πλούτη της καρδιάς σας. Μην επιχειρήσετε να "κάνετε καποιον να σας αγαπήσει" επιπόλαια. Είσαστε υπεύθυνοι!

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link [+ 3 comments] - Add a Comment

Καιρό να τα πούμε...

Posted by Αντωνία Λοΐζου Mon, 16 Jan 2006 14:13:11 EET

"Η ποιότητά μιας ανθρώπινης σχέσης δεν μετράται σε χρονική ποσότητά, άλλα κυρίως στην ποιότητά και στην ποσότητά των στιγμών που έχουν ζήσει μαζί, σε σχέση πάντα με τον χρόνο που γνωρίζονται".

Πολύ ωραίο!! (αν και μου θυμίζει μαθηματική εξίσωση)

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link [+ 1 comment] - Add a Comment

Κι αυτό μου άρεσε...

Posted by Αντωνία Λοΐζου Wed, 23 Nov 2005 13:49:36 EET

Ορισμένες καρδιές είναι "διαφορετικές" από τις άλλες. Σαν το κρύσταλλο σε έναν κόσμο από γυαλί. Ακόμα και ο ήχος που κάνουν καθώς θρυμματίζονται είναι όμορφος!

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment

Αυτό μου άρεσε πολύ...

Posted by Αντωνία Λοΐζου Thu, 17 Nov 2005 11:48:10 EET

Μέρες γεμάτες με όμορφα πράγματά… Μικρά, άλλα οι πιο πολλοί δεν τους δίνουν σημασία, και χάνουν πολλά…

    Γιατί εμείς πάντα κυνηγάμε τα αδύνατα
    Γιατί δεν μάθαμε να ζούμε στο σήμερα
    Γιατί αρνηθήκαμε ο,τι είχαμε αγαπήσει
    Γιατί στα όνειρά δεν βρήκαμε την λύση

    Γιατί ο κόσμος δεν ανέχεται τους ήχους μας
    Γιατί οι σκέψεις δεν χωράνε στους στίχους μας
    Γιατί τα χρώματά κρύφτηκαν στο σκοτάδι
    Γιατί γευτήκαμε τα πάντα σε ένα βράδυ

    Γιατί τα αστέρια τα βυθίσαμε στο ψέμα
    Γιατί τα μάτια μας συνήθισαν το αίμα
    Γιατί τα φώτα στην καρδία είναι κλειστά
    Γι'αυτό τα όμορφα μας γελάνε ειρωνικά…!!!

    ΜΑΚΡΙΆ ΑΠΌ ΜΑΣ…

Από: mn8 - 'mn8dk on blogspot'

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link - Add a Comment

Love is stronger than pain!

Posted by Αντωνία Λοΐζου Wed, 02 Nov 2005 14:25:30 EET

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment

Αλκυόνη Παπαδάκη

Posted by Αντωνία Λοΐζου Thu, 11 Aug 2005 12:26:54 EEST

  Τι φταις αλήθεια.
  Κανείς δε σου μαθε το δρόμο για το "εμείς".
  Και το χειρότερο, κανένας δε σε εκπαίδευσε
  να επενδύεις στο "εγώ".
  Σαν επαίτης εκλιπαρείς μπροστά στην πόρτά του "εσείς".
  Έσπασες αμέτρητες φορές τα μούτρα σου, προσπαθώντας
  ανάμεσα σε σκοτάδια ν' ανακαλύψεις το "εσύ".
  Σ' έπιανε πάντα πανικός στη θέα και στη σκέψη του "αυτοί".
  Και στην απελπισία, στο χαμό σου, φώναξες
  "Αυτός! Αυτός!"
  Κι έπιασες ένα πιστόλι, να πολεμάς.
  Τι φταις!

  Αν κάποτε καθίσεις λίγο να ξαποστάσεις από τη μάχη σου,
  θυμήσου μια λεξούλα που σου ξέφυγε.
  Θα θελα να στην κρύψω ανάμεσα στις χούφτες σου
  (θυμάσαι το "δαχτυλιδάκι" που παίζαμε παιδιά; )
  "Μαζί". "Μαζί". Τη λένε τη λεξούλα μου τη μαγική.
  Και μη βιαστείς να την πετάξεις. Μπορεί μια μέρα
  να σου χρειαστεί.

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link - Add a Comment

Κι αν είναι έτσι...

Posted by Αντωνία Λοΐζου Mon, 08 Aug 2005 13:19:53 EEST

  Tι' ναι αυτό
  που τόση γλύκα δίνει στην ανάσα;
  Αυτό που με κρατάει καρφωμένη
  κι όλο ζητάει,
  όλο ελπίζει,
  ακόμα θέλει;
  Πέρα απ' τον πόνο,
  πέρα απ' το κύμα που όλο έρχεται ανάποδα,
  πέρα απ' το τώρα που' ναι ό,τι έχω,
  Τι'  ναι αυτό
      που όλο μένει μισό
      κι όλο αναπνέει σαν να είναι η μόνη αλήθεια;

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link - Add a Comment

Μανιφέστο Φιλίας!

Posted by Αντωνία Λοΐζου Wed, 03 Aug 2005 12:09:01 EEST

  Κάποια μέρα του χρόνου το πλήρωμα,
  τον δικό  μας θα κλείσει τον κύκλο,
  της παρέας που είχε για  αξίωμα,
  σεβασμό για τον άγνωστο φίλο.

  Μέχρι τότε ας κρατάμε τα  σύμβολα,
  του σκοπού του κοινού που μας γήτεψε,
  μιας παρέας που αρνήθηκε  είδωλα,
  και αναμάρτητους λίθους δεν σμίλεψε.

  Ας κοιτάξουμε πέρα απ΄ τα σύνορα,
  να διαλύσουμε φόβους και μύθους, 
  της ψυχής μας τα στέκια τα ευρύχωρα,     
  ας φρουρούν οι  ιππότες του ήθους.

  Του μυαλού μας το όποιο απόσταγμα,
  ας  παλιώνει σε υπόγειο κελάρι,
  της ευκολίας το δούρειο απόσπασμα,
  να μη βρίσκει την γεύση να πάρει.

  Ας είναι οι στίχοι, πετράδια πολύτιμα,   
  η ηλιαχτίδα των άδουλων τόπων,
  το δικό μας το παράφορο σκίρτημα,
  ας εμπνέει  καρδιές συνανθρώπων.

  Και αυτοί που υποχθόνια κατοίκησαν,   
  στης  ψυχής μας το άπαρτο κάστρο, 
  στις καρδιές μας ποτέ δεν παροίκησαν,
  μπέρδευαν το λυκόφως με το άστρο.

  Κι όταν θα έρθει η ώρα να πάψουμε, 
  κύκνειο άσμα- μανιφέστο σε τοίχους,
  μιας παρέας αγνώστων θα γράψουμε,
  τους δεσμούς της φιλίας με στίχους.

  (www.stixoi.gr)

Posted in Κείμενα - Ποίηση - Ρητά

Permanent Link - Add a Comment


Copyright © 2000-2010 phigita. All rights reserved.
Powered by the blood, sweat, and tears of the phigita.net community.