Posted by Μαρίνα Γελαστού Fri, 24 Aug 2007 15:56:10 EEST
και κάτω από τη μύτη μου ετοιμάζονται πράγματα και θαύματα!!! ΠαιδιάΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ για την έκπληξη και για όλες τις υπέροχες αναμνήσεις!!!!Αυτό που σίγουρα θαμου λείψει στη νέα μου δουλειά είναι το μεσημεριανό μας γεύμα… Να 'στε όλοι καλά και ελπίζω να σας βλέπω που και που!
Posted by Μαρίνα Γελαστού Wed, 25 Jul 2007 16:15:57 EEST
Είμαι εδώ, είμαι εδώ,
να σου λέω αλήθειες,
να ομορφαίνω τις νύχτες
γιατί απλά σ' αγαπώ…
(Αυτό που σ' αρέσει - Μιχάλης Εμιρλής)
 |  |
Τόσο όμορφα και απλά λόγια για την αγάπη… Γιατί δεν τα ακούμε πιο συχνά;
Posted by Μαρίνα Γελαστού Wed, 18 Apr 2007 16:10:10 EEST
Τον τελευταίο καιρό με έχει πιάσει μία μανία να τα αλλάξω όλα στη ζωή μου, να ξεφύγω από όλα αυτά που με κρατούν καθηλωμένη σε αυτό το επεισόδιο της ζωής μου και να προχωρήσω στο επόμενο βήμα:
Αχ, πότε θα έρθει επί τέλους αυτό το καλοκαίρι;
Posted by Μαρίνα Γελαστού Wed, 10 Jan 2007 19:26:06 EET
Σε 12 μέρες ξεκινά το νέο εξάμηνο και μόλις σήμερα βγήκε επιτέλους το πρόγραμμα των μαθημάτων. Τουλάχιστο έχουμε μία εβδομάδα να αποφασίσουμε ποιο μάθημα (από τις άπειρες επιλογές που έχουμε!!!) θα παρακολουθήσουμε αυτό το εξάμηνο.
Πάλι καλά…
Posted by Μαρίνα Γελαστού Mon, 08 Jan 2007 10:42:02 EET
Με την ευκαιρία της επιστροφής μου στη δουλειά (μετά το ταξιδάκι αναψυχής 15 ημερών) θέλω να ευχηθώ σε όλους η νέα χρονιά να φέρει στον καθένα αυτό που επιθυμεί…
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!
Posted by Μαρίνα Γελαστού Tue, 29 Aug 2006 18:17:11 EEST
Την προηγούμενη εβδομάδα ήμουν στην πιο παραμυθένια πόλη που έχω βρεθεί μέχρι στιγμής, την Κοπεγχάγη. Υπέροχα τοπία, σπίτια και δρομάκια σαν ζωγραφιές παραμυθιού ακόμα και σε περιοχές στο κέντρο της πόλης. Χωρίς υπερβολή, έχεις την αίσθηση ότι ξαφνικά θα βρεθείς μπροστά σε ήρωες από τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ή ότι αποτελείς ο ίδιος ήρωα ενός νέου. Και αν κάνεις ένα μικρό ταξίδι με το αυτοκίνητο στα περίχωρα της πόλης, νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ένα τελείως φανταστικό κόσμο. Τεράστιες εκτάσεις πρασίνου με χωριουδάκια ή μεμονωμένα σπιτάκια να δηλώνουν ότι υπάρχει πραγματική ζωή σε αυτές τις παραμυθένιες εικόνες!
Το ζωντανό όνειρο της Κοπεγχάγης,όμως, θαμπώνει κάτω από τον καιρό της. Μέσα του Αυγούστου και ο καιρός είναι άστατος, με ανέμους και έντονες βροχοπτώσεις σε πολλές περιπτώσεις. Ο δανέζικος Αύγουστος θυμίζει κυπριακό Μάρτη. Ο καύσωνάς τους αγγίζει τους 22 βαθμούς Κελσίου ενώ οι συνηθισμένες θερμοκρασίες απαιτούν την προμήθεια σακακιών… Και όλα αυτά όταν στην Κύπρο το θερμόμετρο αγγίζει τους 43 βαθμούς και η κίνηση παραλύει από τη ζέστη.
Ίσως λοιπόν να έχω ανακαλύψει το αντίδοτο στον κυπριακό καύσωνα: ένα ταξίδι στη Κοπεγχάγη. Έτσι κι αλλιώς είναι μία καλή ευκαιρία να ξεδιπλωθούν τα χειμερινά ρούχα από το ερμάρι και να θυμηθούμε τι εστί χειμώνας έστω και κατακαλόκαιρα… ;)
Posted by Μαρίνα Γελαστού Tue, 07 Feb 2006 12:23:26 EET
Αυτή είναι μία σελίδα που πιστεύω πως όλοι πρέπει να τη γνωρίζουμε
Posted by Μαρίνα Γελαστού Wed, 07 Dec 2005 12:11:21 EET
Τα μάτια μου έχουν κηρύξει επανάσταση σήμερα καιδεν ανοίγουν με τίποτα.Έχω δοκιμάσει την πεπατημένη μέθοδο καταστολής της επανάστασης (καφέδες) αλλά δεν φαίνεταιναστέφονται με επιτυχία οι προσπάθειές μου… Και έχω διάβασμα, μπόλικο διάβασμα… Έχεικανένας καμία ιδέα να μου προτείνει;
Posted by Μαρίνα Γελαστού Mon, 14 Nov 2005 11:29:26 EET
Πώς θα σας φαινόταν η γειτόνισσά σας να σας έκανε προξενιό ενώ εσείς έχετε ήδη μία σχέση εδώ και κάτι χρονάκια; Η υπόθεση είναι για γέλια ή τουλάχιστο έτσι μου φαινόταν εμένα στην αρχή…
Η ιστορία ξεκίνησε πριν ένα χρόνο και συγκεκριμένα ενώ ήμουν στους ολυμπιακούς αγώνες… Με παίρνει η μητέρα μου τηλέφωνο και τιμου λέει; Ότι η γειτόνισσα άκουσε γιαένα πολύ καλό παιδί, μορφωμένο, από καλήοικογένεια πλα πλα πλα και σκέφτηκε εμένα αν ενδιαφέρομαι να τον γνωρίσω. Έτσι τα λέμε τώρα τα προξένια,γνωριμίες… και όλη η οικογένεια (και γειτονιά)να έχουν εγκρίνει ήδη το γαμπρό και να περιμένουν να δουν την αντίδραση της νύφης… Και αν αυτή πειόχι…αλίμονό της… "είσαι τρελή άφησες ένα τέτοιο κελεπούρι ναφύγει μέσα από τα χέρια σου", και "πούθα βρεις άλλο τόσο όμορφο" κτλ…
Τέλoσπαντων εγώ εξήγησα στη μαμά ότι δεν ενδιαφέρομαι γιατί έχω ήδη μία σχέση (για την οποία γνωρίζει από την αρχή!!!) και ήλπιζα ότι το θέμα είχε κλείσει… Αμ δε!!! Η καλή μου η γειτόνισσα δεν ταέβαλε κάτω.. κάθε λίγο και λιγάκιρωτούσε τη μαμάαν ενδιαφέρομαι… Όπως είπα στην αρχήπήρα όλη την υπόθεση στο αστείο… Όμως τα πράγματα συνέχιζανκαιάρχισαν να γίνονται ενοχλητικά και σε μένα και στη σχέση μου…Παίρνωτη μητέρα μου και της εξηγώ ότι αυτή η ιστορία πρέπεινα σταματήσει γιατί δεν μου αρέσει… Για να μηπολυλογώ, νόμιζα ότι αυτή τη φορά είχε τελειώσει για τα καλά… Όμως και αυτή τη φορά λογάριαζα χωρίς το ξενοδόχο…
Χτες, λοιπόν, έρχεται για επίσκεψη η γειτόνισσα…Είχε δει για πρώτη (!!!) φορά το παιδί καιείναι ένας κούκλος,ένα παλικάρι2 μέτρα κτλ, πολύ καλό παιδί,κτλ και ήρθε να το πει στη μητέρα μου να με πείσει να τον δω… Εντομεταξύ να είμαι εκεί με τον Παύλο και να τολμά κιόλας να τους συγκρίνει. Φυσικά όλα αυτά να τα μαθαίνω σήμερα και να μαθαίνω επιπλέον ότι έχω και τελεσίγραφο… Η κυρία γειτόνισσα έχει ήδη πει στο παιδί ότι ξέρει κάποια πολύ καλή κοπέλα και αν ενδιαφέρεται να με συναντήσει. Φαντάζομαι από ευγένεια το παιδί της είπε ότι δεν έχει πρόβλημα… Οπότε είχε μείνει η δική μου συγκατάθεση…
Ε συγγνώμη δηλαδή… αν περίμενε είτε αυτή είτε η μητέρα μου (η οποία μεταξύ μας το έχει κρυφή ελπίδα…) ότι μετά από θα δεχόμουν να τον συναντήσωείναι πολύ γελασμένες… Με ποιοδικαίωμα κυρίες μου ανακατεύεστεστην προσωπική μου ζωή;Με ποιο κριτήριοθα μου πείτεποιος είναι καλύτερος για μένα; Σας έχω δώσει κανένα δικαίωμα να ασχολείστε με το ποιους θα κάνω παρέα, ποιους θα συναντώ, ανθα χαρτωθώ, με ποιον και πότε;;; Συγγνώμη δηλαδή…
Posted by Μαρίνα Γελαστού Fri, 14 Oct 2005 17:21:37 EEST
Την πιο κάτω ιστορία την έχω πάρει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Η πηγή της μου είναι άγνωστη.
Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον. Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά. Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποία ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί. Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.
Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά από το πεζοδρόμιο. Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε: - «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»
«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάνε και σε δέχονται στο σπίτι τους.»
Posted by Μαρίνα Γελαστού Tue, 27 Sep 2005 08:24:40 EEST
Πάντως δεν είναι η συνηθισμένη μου ώρα να έρχομαι στο γραφείο… Αλλά μιας και οι συγκυρίες τα έφεραν έτσι, είπα να πω και μια καλημέρα, έτσι για να ξυπνήσουμε. Λοιπόν
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!
Και επί τι ευκαιρία: Συγχαρητήρια στους Έλληνες καλαθοσφαιριστές για την κατάκτηση του χρυσού στο Eurobasket.