Πτυχίο=Αποκατάσταση (;)
Posted by Σωτήρης Δημητριάδης Sun, 27 Mar 2005 13:26:34 EEST
Σε τρεις μήνες, αν όλα πάνε καλά, παίρνω το πτυχίο. Θυμάμαι όταν ήμουν πρώτο έτος που μας έλεγαν ότι θα τελειώσετε, θα διοριστείτε, θα είσαστε εξασφαλισμένοι κτλ κτλ. Φυσικά όλα αυτά δεν ισχύουν.
Το να βρεις μια δουλειά που να σου αρέσει και να είσαι κατά κάποιον τρόπο εξασφαλισμένος είναι το ιδανικό. Αλλά πόσοι καταφέρνουν να πετύχουν αυτό το συνδυασμό;
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το τι έχει ζήτηση σήμερα, δεν έχει ζήτηση αύριο. Ο τυπικός γονιός σκέφτεται ότι θα στείλει το παιδί του στο παιδαγωγικό για να αποφοιτήσει και να διοριστεί αμέσως δάσκαλος. Φυσικά αυτό ίσχυε μέχρι χθες, γιατί λόγω της απρόβλεπτης πλέον οικονομίας δεν μπορείς να κάνεις τέτοιους προγραμματισμούς. Λείπει η νοοτροπία ότι σπουδάζει κάποιος π.χ. φιλοσοφία επειδή του αρέσει ο προβληματισμός για τα μεγάλα θέματα της ζωής και αργότερα θα σκεφτεί πως θα χρησιμοποιήσει τις σπουδές του στη πράξη. Όταν κάποιος κουβαλά την ιδέα ότι μόλις τελειώσει τις σπουδές του θα βρει αμέσως μια καλή δουλειά, απογοητεύεται οικτρά όταν έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Έχω φίλους μου που τέλειωσαν πριν 4-5 χρόνια και ακόμα ψάχνονται. Αυτό δεν είναι κακό. Το κακό είναι η νοοτροπία που υπάρχει ότι μόλις τελειώσει κάποιος τις σπουδές του μπορεί να βρει αμέσως μια καλή δουλειά.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει στις άλλες χώρες, αλλά στη Κύπρο παρατηρείται έντονα το φαινόμενο της πολιτισμικής καθυστέρησης, σύμφωνα με το οποίο οι πεποιθήσεις αλλάζουν πιο αργά από την οικονομία και τεχνολογία. Δεν ισχύει πλέον η νοοτροπία του σπουδάζω, άρα είμαι εξασφαλισμένος. Δεν ξέρω, πιο παλιά, ίσως αυτό να ίσχυε…
Reader's Comments
Οι περισσότεροι άνεργοι σήμερα είναι πτυχιούχοι.
Ξέρω φίλη μου, μου τελείωσε Πολιτικές Επιστήμες στο ΠανΚυπ, και τώρα εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού ως έκτακτος γραφέας στην κλίμακα Α1 !
Μάλλον δεν θα εκτιμηθεί μια τέτοια άποψη, αλλά πιστεύω ότι έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο λόγω του συνδιασμού δυο παραγόντων. Από τη μια έχουμε την επιμονή να σπουδάσουν όλοι (ασχέτως αν έχουν ή όχι τις νοητικές δυνατότητες) και αυτό συνεπικουρεί στην δημιουργία τεράστιων αριθμών πτυχιούχων (εκ των οποίων η πλειοψηφία έχει πτυχία που ούτε για προσάναμμα δεν αξίζουν). Από την άλλη έχουμε την έλλειψη πολιτικής ευθύνης και οράματος από πλευράς διοικούντων, οι οποίοι για χάρην ψήφων έχουν εξισώσει σχεδόν τα πάντα (χαρτί να 'ναι κι ότι να 'ναι). Για μένα είναι λοιπόν λογικό, όταν δεν υπάρχει σωστό μέτρο αξιολόγησης και ο αριθμός των "πτυχιούχων" είναι τεράστιος, να υπάρχουν και προβλήματα εξεύρεσης εργασίας.
Συμφωνώ μαζί σου Γιώργο, αλλά δεν κατάλαβα τι εννοείς λέγοντας ότι " Μάλλον δεν θα εκτιμηθεί μια τέτοια άποψη, […] ".
Δεν είναι μόνο θέμα επιμονής (λόγω προσωπικών φιλοδοξιών ή/και οικογενειακών πιέσεων), αλλά και θέμα ανικανότητας του συστήματος εκπαιδευτικής αξιολόγησης να "φιλτράρει" αυτά τα άτομα.
Νομίζω φταιν και οι εργοδότες που δεν εκτιμούν τις "μεταφερόμενες" ικανότητες που αποκτά κάποιος άσχετα με το θέμα το σπουδών του. Π.χ ένας φιλόλογος θα μπορούσε κάλλιστα να εργάζεται σαν web developer αν είχε βασικές γνώσεις html και λίγη επιπλέον κατάρτιση από τον εργοδότη.
Τέλος φταίν όλες οι προηγούμενες, τωρασινές και επόμενες κυβερνήσεις που έκαμαν τριάντα χρόνια να ιδρύσουν Πανεπιστήμιο, έκαμαν ακόμα δέκα να ιδρύσουν πολυτεχνική σχολή, θα κάμουν ακόμα δέκα να ιδρύσουν τεχνολογικά πάρκα, και μέχρι τότε το πουλί του outsourcing θα έχει πετάξει οριστικά προς ανατολάς.
Στέλιο, μου φαίνεται πως αν συνέβαινε το πρώτο που λες, αντίθετα το πρόβλημα θα οξύνετω. Διότι τότε θα συναγωνίζονται όλους όσοι έχουν ένα πτυχίο στη πληροφορική (ή σε κάτι παρεμφερές) και άλλοι, ουσιαστικά άσχετοι. Δεν νομίζω ότι με μια υποτυπώδης εκπαίδευση μπορεί — ούτε πρέπει — κάποιος να θεωρείται αυτόματα και ειδήμονας σε κάτι.
Χρίστο, εγώ θα συμφωνήσω με τον Στέλιο. Το πιο καλό(κατά την άποψη μου), ο κάθε άνθρωπος να ασχολείται με το αντικείμενο, στο οποίο έχει ταλέντο, να είναι έτοιμος να αλλάξει, στο μεταπτυχιακό του να ασχοληθεί με ένα άλλο είδος, να γίνει κοινωνός στη δια βίου μάθηση.
Απ' ότι καταλαβαίνω στην Ελλάδα είναι πολύ χειρότερη η κατάσταση και η νοοτροπία, όχι πως Κύπρο πάμε πίσω.
Στην Κύπρο επιλέγουμε τις σπουδές όχι με κριτήριο το τι μας αρέσει και με τι θέλουμε να ασχοληθούμε, αλλά με το κύρος του επαγγέλματος, τις προοπτικές ανέλιξης (βλ. θέλω να δίνω διαταγές και να υπακούν) και τον μισθό. Παράδειγμα, όσοι συμμαθητές μου που το λύκειο επιλέξανε παιδαγωγικά ο λόγος ήταν ο μισθός και οι διακοπές. Δεν άκουσα κανένα να λέει—έστω ψέματα—ότι διάλεξε τον κλάδο απλά επειδή του αρέσει η ιδέα να συναναστρέφεται με παιδιά και να τα διδάσκει. Όσοι επιλέξανε ιατρική ξέρετε τι είχαν υπόψη. Επίσης θυμάμαι πολλούς που επέλεγαν computer science επειδή είχε προοπτικές για εργασία κλπ και όχι επειδή ήταν πωρωμένοι. Νομίζω ξέρουμε όλοι πολλά παρόμοια παραδείγματα.
Στην Ελλάδα είναι το άλλο άκρο απ' ότι αντιλαμβάνομαι. Πάρα πολλοί μαθητές δεν τους πειράζει τι θα σπουδάσουν, φτάνει απλά να έχουν ένα πτυχίο στα χέρια τους για να το παρουσιάσουν στον υποψήφιο εργοδότη τους σαν απόδειξη ότι μπορούν να μάθουν και είναι δραστήριοι (τουλάχιστο αυτή την εντύπωση σχημάτισα απ' αυτά που ακούω).
Επίσης για τα περισσότερα επαγγέλματα σκεφτόμαστε με εξισώσεις π.χ φυσικός=καθηγητής, πληροφορικάριος= προγραμματιστής, ηλεκτρονικός μηχανικός = δουλειά στη CYTA ή την ηλεκτρική κλπ.
Ενώ ένας φυσικός θα μπορούσε να ανοίξει μια εταιρία που ειδικεύεται π.χ σε μετρήσεις θορύβου κοντά σε αεροδρόμια, βοηθώντας τον πελάτη να τηρήσει τους σχετικούς κανονισμους, με πιθανούς πελάτες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. (αν το κάμει κανένας θέλω ποσοστά από τα κέρδη, έγραψα σας ολόκληρο business plan).
Σωτήρη καλή η δια βίου εκπαίδευση αλλά μερικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη σπρώχνουν τα πράγματα στο άλλο άκρο, π.χ είμαι άνεργος, υπάρχουν θέσεις εργασίας στα καπαρέ, να πάω να δουλέψω γιατί θα μου κόψουν το επίδομα κλπ
Σωτήρη, αυτό που λες είναι ίσως το πιο ιδανικό. Δηλαδή το να είσαι έτοιμος να αλλάξεις σπουδή εκεί που βλέπεις ότι δεν τα πολυκαταφέρνεις κάπου.
Άλλα η δια βίου εκπαίδευση, δεν νομίζω να είναι και τόσο υποσχόμενη. Ειδικά τώρα που μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και αρχίζει να ρέει στη Κύπρο επαγγελματισμός από εξώ, νομίζω πως θα γίνουν πολύ δύσκολα τα πράγματα για τους ερασιτέχνες/ημιμαθείς. Ο συναγωνισμός αυξάνεται. Οι απαιτήσεις σιγά-σιγά θα αυξάνονται και αυτές, και θα πρέπει, έτσι, να εξυψωθεί ανάλογα και το επίπεδο της υπηρεσίας. Πιστεύω πως όσοι δεν έχουν καλή κατάρτιση σε κάτι, πολύ δύσκολα θα τα βγάλουν πέρα.
Βέβαια, για να μη γενικεύω, αν κάποιος έχει πραγματικό ταλέντο σε κάτι (και είναι και ανοικτομάτης), δεν αποκλείεται να καταφέρει και κάτι καλό ακόμη και αν η κατάρτισή του δεν είναι και τόσο καλή.
Χρίστο, δεν εννοώ να αλλάξει κάποιος σπουδή. Εννοώ να μπορεί να ασχοληθεί και με κάτι άλλο. Για την κατάρτιση συμφωνούμε. Αλλά πως μετριέται η κατάρτιση κάποιου;
Εγώ πάλι σκοπεύω όταν τελειώσω με το καλό αυτές τις σπουδές να πάω για σπουδές Ιταλία αφού δε με αφήνουν οι γονείς μου να πάω τώρα. Φοβούνται μήπως το μετανιώσω…και μου λένε:" παρά να χάσεις αυτό που αποφάσισες τελικά να ακολουθήσεις, καλύτερα να το παλέψεις αυτό και μετά βλέπεις και αποφασίζεις". Οπότε αν ακόμη επιθυμώ και έχω τη δυνατότητα μόλις τελειώσω να πάω για αρχιτεκτονική, θα το κάνω. Συμπέρασμα Για μένα σημασία έχει να κάνω κάτι που μου αρέσει και που πραγματικά θέλω να ασχοληθώ μαζί του. Όσο για το τι μου αρέσει και μου άρεσε είναι δύο πράγματα. Η αρχιτεκτονική και η πληροφορική. Τώρα κάνω το δεύτερο και ομολογώ ότι έχασα τον ενθουσιασμό που είχα παλαιότερα! Εύχομαι και περιμένω τη στιγμή που θα ερωτευτώ και πάλι αυτό που κάνω τώρα! Μέχρι τότε…, ο Θεός βοηθός.
Που θα ψάχνεις όμως και δεν θα βρίσκεις δουλεία ή ακόμα χειρότερα όταν θα βρεις την δουλεία που θα σου ταιριάζει και θα σου την "φάει" κάποιος με λιγότερα προσόντα λόγω μέσου, τότε θα καταλάβεις πως στους καιρούς που ζούμε μάλλον η θεωρία που περίγραψες μένει απλά θεωρία και την αντικαθιστά η πρακτική και ωμή αλήθεια που είναι ότι, αγαπάς δεν αγαπάς αυτό που σπουδάζει στο τέλος της ημέρας τα λεφτά που έρχονται στην τζέπη σου μετρούν !!!! (Γνώμη μου φυσικά)
που χάθηκες;