Σκέψεις πριν την αποφοίτηση
Posted by Σωτήρης Δημητριάδης Fri, 24 Jun 2005 13:34:51 EEST
Σε πέντε μέρες είναι η αποφοίτηση, είναι δηλαδή ο επίλογος μιας ιστορίας που ξεκίνησε πριν τέσσερα χρόνια. Ειλικρινά δεν ανυπομονώ να έρθει εκείνη η μέρα, ακόμα να συνειδητοποιήσω ότι αποφοιτώ, ίσως το συνειδητοποιήσω εκείνη τη μέρα…
Τα τέσσερα χρόνια στο ΠανΚύπρου, ως προπτυχιακός φοιτητής, θα μου μείνουν αξέχαστα μαζί με όλες τις καλές και κάποιες κακές στιγμές που πέρασα. Εκείνο που με φοβίζει περισσότερο είναι ότι θα χάσω τους συμφοιτητές μου. Μέχρι τώρα διάβαινα ένα δρόμο ταυτόχρονα με άλλους ανθρώπους. Δυστυχώς όμως από τον επόμενο χρόνο και μετά, αυτή η διάβαση θα είναι πλέον ατομική, αφού ο καθένας από μας θα βρίσκεται αλλού. Ο καθένας θα κινείται πλέον στο δικό του προσωπικό δρόμο.
Τελικά αυτό που θα μείνει πίσω μου, χωμένο στη καρδιά μου, αυτό που μένει και θα ζει είναι οι άνθρωποι που γνώρισα. Μέσα από αυτούς έμαθα, παραδειγματίστηκα, γέλασα, θύμωσα, ωρίμασα. Αυτές τις μέρες νιώθω έντονα την ανάγκη να πω σ’όλους αυτούς ευχαριστώ. Ευχαριστώ Νεόφυτε, ευχαριστώ Μαρία…
Reader's Comments
Και εμένα όταν ήμουν στην φάση του Πτυχίου, με πιάσαν τα "συναισθηματικά" μου, αφού είχα παρόμοιες σκέψεις και συλλογισμούς από σένα.
Θα σου έλεγα άπλα να ευχαριστήσεις τον Θεό, την τύχη, για τις γλυκόπικρες εμπειρίες που σου έχει προσφέρει η πανεπιστημιακή ζωή διότι όπως λέει και ο ποιητής:
Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν αυγινές στον δρόμο.
Αλλο δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
[…].
Αγαπητέ Σωτήρη, κλείνει ένας ωραίος κύκλος στην ζωή σου, αρχίζει ένας άλλος. Με κάποιους φίλους θα ξεκόψεις, με άλλους θα κρατήσεις επαφή, θα γνωρίσεις νέο κόσμο . Τα πάντα ρει. Όλα κινούνται και τίποτα δεν είναι σταθερό στις ζωές μας. Απλά καλά είναι να χαίρεσαι την κάθε στιγμή.
Συγχαρητήρια !
Χάρη, σ'ευχαριστώ για το σχόλιο σου.
Να 'σαι καλά !
Τσ τσ τσ…. τους συγκάτοικους σου δεν θα τους ευχαριστήσεις; ;-)
Φίλε, άτε με το καλό, και καλός πολίτης που λαλεί ο λόος. Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν — καλή τύχη!
Χρίστο να'σαι καλά! Φανή, είπαμε, τους συγκάτοικους θα τους ευχαριστήσω στη Πάφο :)
Το ίδιο νιώθω κι εγώ. Συναισθήματα ανάμεικτα. Χαρά που αισίως εκπλήρωσα ακόμα ένα στόχο μα και αβεβαιότητα για το τι μου επιφυλάσσει το μέλλον. Λυπάμαι που θέλοντας και μη θα χάσω επαφή με κάπιοα πρόσωπα. Θα κρατήσω όμως τους φίλους που απέκτησα και έζησα μαζί τους τοσες χαρές μα και τόσες λύπες. Γνώρισα διαφόρων ειδών χαρακτήρες και έμαθα να ξεχωρίζω τι αξίζει και τι όχι στον κόσμο. Το Παν Κύπρου μου έδωσε, όχι μόνο γνώσεις, αλλά και εφόδια ζωής….
;-)
Αγαπητέ φίλε Σωτήρη συγχαρητήρια.
Δυστυχώς έτσι είναι η ζωή σε κάποια φάση ο καθένας μας θα τραβήξει το δρόμο του. Οι πραγματικές φιλίες θα αντέξουν στο χρόνο και θα ενδυναμωθούν φτάνει και οι δύο πλευρές να το θέλουν. Θα συμφωνήσω με αυτό που είπε ο Χάρης:
Καλό ταξίδι στο νέο δρόμο που ανοίγετε μπροστά σου.
Τα λέμε!!!
Ευχαριστώ Ανδρέα, τα λέμε :)