Και λεγόμαστε άνθρωποι με μυαλό και αισθήματα...
Posted by Σωτήρης Δημητριάδης Sat, 03 Jun 2006 19:17:51 EEST
Συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό της σωρούς του Άλεξ. Αλήθεια, τι μπορεί να ώθησε τους συνομήλικους του στην αποτρόπαια αυτή πράξη;
Θυμάμαι ακόμα όταν ήμουν εγώ στοΔημοτικό, τον χλευασμό ή και τον αποκλεισμό από κάποια παιχνίδιαγια κάποια παιδάκια επειδή ήταν "διαφορετικά". Η διαφορετικότητα σ'ένα παιδί μπορεί να ήταν επειδή φορούσε γυαλιά, επειδή ήταν χοντρός, υπερβολικάψηλός ή κοντόςκαι διάφορες άλλες μαλακίες. Γιατί να πρέπει να λειτουργούμε όπως τις αγέλες των ζώων, που οτιδήποτε ανόμοιο πρέπει να αποβάλλεται; Γιατί πρέπει να έχουμε κάποιον να "περιπαίζουμε" είτε στο σχολείο είτε στο στρατό;
Η παιδεία πρέπει να δώσει βαρύτητα στη διαπαιδαγώγηση του χαρακτήρα του παιδιού. Οι γονείς να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Ξέρω παιδάκια που είναι όλη μέρα μπροστά από ένα playstation και "σκοτώνουν". Οι δάσκαλοι και γονείς φαίνεται ότι έχουν χάσει τη μάχη. Δεν φταίνε όμως μόνο αυτοί, όλοι έχουμε μερίδιο ευθύνης.
Μετά από λίγο καιρό θα ξεχαστεί αυτό το γεγονός, ώσπου να έρθει ο θάνατος του επόμενου Άλεξ να μας ξανασοκάρει.
Reader's Comments
Είμαι σίγουρος ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης διαστρέβλωσαν πολύ την υπόθεση. Όλοι θέλουν μια αποκλειστική είδηση, όλοι θέλουν να πουν ή να δείξουν κάτι που δεν έχουν οι άλλοι και στο τέλος μεταδίδουν κάτι ανεπιβεβαίωτο!
Δεν ξέρω τι έγινε αλλά μου φαίνεται περίεργο που δυο ελληνόπουλα μαζί με δυο αλβανικής καταγωγής παιδιά και ένα ρουμανικής καταγωγής, να είναι φίλοι μεταξύ τους και να σκοτώσουν ένα άλλο παιδί για ρατσιστικούς λόγους!
Από την άλλη φαίνεται ότι παραδέχτηκαν ότι τον χτυπούσαν οπότε πιθανόν να είναι ένοχοι. Εν πάση περίπτωση τα media δεν βοηθούν την κατάσταση!
τα παιδιά είναι πολύ σκληρά μεταξύ τους. Από φίλους μου εκπαιδευτικούς, μαθαίνω ότι υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να απομονωθεί ένα παιδάκι από τα υπόλοιπα. ακόμα κ στο νηπιαγωγείο, η κατάσταση είναι τραγική. Μπορεί να φταίξει ο τρόπος που μιλά, περπατά, η δουλειά των γονιών του, η οικογενειακή του κατάσταση, το πόσο έξυπνο είναι, τα μαλλιά, η τσάντα του(!) [..] Φυσικά, από το να δαχτυλοδείχνει ένα παιδί μια ολόκληρη τάξη κ να του ασκεί ψυχολογική βία μέχρι το να το σκοτώσουν, είναι μεγάλη η απόσταση! Ο δάσκαλος μπορεί να γίνεται έξαλλος κάθε φορά, να φοβερίζει, να μοιράζει τιμωρίες κ κηρύγματα, αλλά κ πάλι, θα υπάρξει κ επόμενη φορά. Δε καταλαβαίνω γιατί!