Επαγγελματικός αποπροσανατολισμός
Posted by Σωτήρης Δημητριάδης Tue, 17 Oct 2006 16:16:24 EEST
Στα Λύκεια υπάρχει ο λεγόμενος σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού. Σκοπός του είναι να βοηθάει τους μαθητές να κάνουν τις σωστές επιλογές για τη μετέπειτα επαγγελματική τους σταδιοδρομία και να τους ενημερώνει για τη κατάσταση των διαφόρων επαγγελμάτων (για τη ζήτηση που υπάρχει, αν υπάρχει ήδη κορεσμός για κάποια επαγγέλματα κλπ).
Όταν ακόμα εγώ ήμουν μαθητής, το μόνο που μας ενήμερωνε ο σύμβουλος είναι για το πού μπορούμε να σπουδάσουμε εκείνο που θέλουμε, και αν δεν καταφέρναμε να περάσουμε στις προεισαγωγικές, να μας πει εναλλακτικές λύσεις (είτε σε κολλέγια, είτε σε άλλες χώρες). Δεν νομίζω να αναβαθμίστηκε ο ρόλος του σύμβουλου του επαγγελματικού προσανατολισμού (αν κάνω λάθος διαψεύστε με). Το πρόβλημα όμως δεν είναι αποκλειστικά των συμβούλων του επαγγελματικού προσανατολισμού. Το πρόβλημα ξεκινά από τους γονείς οι οποίοι οπωσδήποτε θέλουν τα παιδιά τους να γίνουν επιστήμονες. Δυστυχώς αυτός ο επαγγελματικός ρατσισμός καλλιεργείται και στην επόμενη γενιά. Ρατσισμός προς τα χειρωνακτικά επαγγέλματα. Τι εννοώ; Για παράδειγμα η γειτόνισσα μου προτιμά να λέει ότι ο γιος της είναι αδιόριστος καθηγητής παρά ότι δουλεύει σε τυπογραφείο.
Ένας νέος 17-18 χρονών, δεν θα σκεφτεί την ανεργία, εκείνοι που πρέπει να το σκεφτούν είναι οι αρμόδιοι (γονείς, σύμβουλοι επαγγελματικού προσανατολισμού, υπουργείο Παιδείας). Να μην λέμε απλώς ότι όλοι οι νέοι πάνε και σπ ουδάζουν και μετά μένουν άνεργοι, να λέμε ότι όλοι(οι περισσότεροι) γονείς στέλλουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν και μετά μένουν άνεργοι.
Reader's Comments
Σωτήρη συμφωνώ μαζί σου. Έξαλλου δεν μπορούμε όλοι να γίνουμε επιστήμονες Άλλοι έχουν ταλέντο στα μαθηματικά , φυσική, χημεία και άλλοι στην τεχνολογία, ηλεκτρολογία κ.λ.π.
Το θέμα είναι πως επαγγέλματα όπως κτίστες, ηλεκτρολόγοι και μηχανικοί είναι και τα πιο κερδοφόρα στις μέρες μες επειδή δεν υπάρχουν πολλοί και αυτοί που υπάρχουν κάνουν «μονοπώλιο»! Ο λόγος γι αυτό είναι επειδή έχει περάσει η ιδέα ότι τα να είσαι γιατρός, δικηγόρος, καθηγητής κατέχει και καλύτερη θέση στην κοινωνία από ένα κτίστη.. Αυτό είναι λάθος μεν αλλά κανένας δεν κάνει προσπάθειες να το αλλάξει…
Θυμάμαι όταν ήμουν τρίτη γυμνάσιου και έπρεπε να επιλέξω κατεύθυνση για το Λύκειο, η σύμβουλος καθηγήτρια με είχε συμβουλέψει να πάω Πρακτικό γιατί ήταν ψηλοί οι βαθμοί μου στις Θετικές Επιστήμες άλλα δεν μου είπε ότι για να μπω π.χ. Ψυχολογία θα ήταν καλύτερα να πήγαινα κλασικό…
Πράγματι, τώρα τα χειρωνακτικά επαγγέλματα έχουν ζήτηση και χρυσοπληρώνεις εάν τους χρειαστείς. Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να κάνεις τέτοιες δουλειές από μόνο σου.
Ξέρω πολλά άτομα που δεν είναι επαγγελματίες οικοδόμοι, τα οποία συνεισφέρουν στην ανέγερση του σπιτιού τους, είτε κάνοντας τους εργάτες (αρκάτες, πουρκοί στα κυπριακά), ή τους μαστόρους. Ακόμα και το μπογιατζή να κάνει κάποιος ενώ κτίζει το σπίτι του, γλυτώνει αρκετά λεφτά.
Οπότε δεν νομίζω ότι αυτά τα επικερδή πλέον επαγγέλματα είναι άξια … σνοπαρίσματος. Στην Κύπρο έχουμε υπερπροσφορά πτυχιούχων και έλλειψη τεχνικών επαγγελματιών.
Σωτήρη, στα ιδιωτικά είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Υπάρχουν 1-2 ψυχολόγοι που κάνουν τις councellors που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να συμπληρώνουν το ucas form. Ούτε καν τα απαραίτητα guide lines που ενδεχομένως να άλλαζαν τη ζωή κάποιων από τους μαθητές/μαθήτριες.
Αυτά από ένα μελλοντικό άνεργο.
Cheers
Το επάγγελμα της Συμβούλου καθηγήτρια είναι μια από τις επιλογές που θέλω να κάνω όταν επιτέλους πιάσω πτυχίο το έχω μελετήσει λιγάκι το θέμα…
Δεν χρειάζεται να έχεις τελειώσει δασκάλα ή ψυχολόγος για να μπορείς να το κάνεις Ακόμη και εγώ μπορώ να πάω να κάνω ένα χρόνο στην Αγγλία ή Αμερική για counseling και θα μπορώ να εργοδότη σαν σύμβουλος καθηγήτρια… Άρα, αφού μπορεί ο οποιοσδήποτε να το κάνει τότε δεν μπορούμε να βασίζουμε το μέλλον μας μόνο πάνω στις συμβουλές τους.
@ Στέλλα
Αυτή τη στιγμή πληρώνω ένα τύπο που η δουλειά του είναι councellor. Η απάντηση στο ερώτημα σου είναι απλή. Επειδή βαριέμαι. Είναι πάρα πολλή η διαδικασία και το research που χρειάζεται για να καταλήξεις σε 6 πανεπιστήμια που δικαιούσαι το ucas form, συνεπώς βάζεις κάποιον άλλο να το κάνει, ακολουθώντας τις υποδείξεις του πελάτη φυσικά (αν πραγματικά τον ενδιαφέρει)