Οδικές τρύπες
Posted by Σωτήρης Δημητριάδης Thu, 18 Sep 2008 10:33:34 EEST
Πάντα προσπαθώ ν'ακολουθώ τη πιο σύντομη διαδρομή για τον τόπο που πρέπει να πάω. Η επιλογή γίνεται με βάση του δρομολογίου που έχει τη πιο λίγη κίνηση. Δυστυχώς κάθε λίγο αναγκάζομαι να αλλάζω δρομολόγια λόγω των οδικών τρύπων.
Τη μια σκάβουν για να βάλουν αγωγούς των νερών της βροχής, την άλλη για το αποχετευτικό, για να έχουν συνέχεια δουλειά τα δημόσια έργα κτλ. Όταν τελειώσουν αυτοί έρχονται εκείνοι της ΑΗΚ, της CYTAs οι οποίοι δεν συντονίστηκαν με τους προηγούμενους (για διάφορους λόγους - ένας από αυτούς είναι ίσως επειδή δεν "μιλιούνται").
Η απορία είναι γιατί ανοίγουν τόσες πολλές τρύπες ταυτόχρονα με αποτέλεσμα τόσος κόσμος να ταλαιπωρείται άδικα. Τουλάχιστον στη Λευκωσία τις πρωινές και τις μεσημβρινές ώρες η κατάσταση είναι ανυπόφορη.
Ακούει κανείς;
Reader's Comments
Άτε έφταιξε του η ΑΗΚ τωρά… Να πηγαίνεις με το παλιό σου αυτοκίνητο δουλειά για να μεν έχεις πρόβλημα. Έχεις τίποτε Mercedes και κόφτει σε τόσο πολλά ;
Μπα κανένας δεν ακούει! Στο προηγούμενο διαμέρισμα που έμενα αποφάσισαν να κάνουν έργα. Δεν ξέρω ποιος και γιατί αλλά ο δρόμος έκλεισε, άνοιξαν λάκκους μέσα στον δρόμο, τον χειμώνα έγινε πισίνα και μετά από ένα μήνα δουλειά μας είπαν ότι σε 3 μήνες θα ξαναδοθεί στην κυκλοφορία! Ο μόνος χώρος να παρκάρω ήταν μπροστά από το σπίτι και με τα έργα αναγκαστικά πάρκαρα σε ένα χωράφι 400 μέτρα μακριά. Δεν είναι τόσο η απόσταση όσο η σκόνη και η υγρασία που έτρωε το καημένο το αυτοκίνητό μου. Τωρά ευτυχώς έχω 2 πάρκινγκ! :Ρ
Btw, και εγώ προσπαθώ να ακολουθώ την πιο σύντομη διαδρομή ή την πιο εύκολη όταν δεν έχει κίνηση (λιγότερα φώτα, κυρτώματα, στροφές).
Εγώ ακολουθώ την μακρινή απόσταση για το σπίτι μου, επειδή εγεμίσαν τους δρόμους με δολοφονικά κυρτώματα και κλαίει ο Γιώτης μου. Έτσι πάω που γυρώ που βρίσκω μόνο ένα κύρτωμα, για να μεν έβρω τρία.
Όταν υπέφερε η Λάρνακα από αυτές τις καταστάσεις, εγώ ήμουν Λευκωσία (φοιτήτρια). Τώρα, είμαι Λάρνακα! Θέλω 13 λεπτά να πάω δουλειά. :D (και πάντα έρχομαι με 10 λεπτά καθυστέρηση).
Έχει λίγες μέρες (πάνω που 10) που σάζουν ένα δρόμο στο Τσέρι. Έτσι, αναγκάζουμαι να φακκώ χίλιους γυρούς, μέσα σε χώματα, κατήφορα, ανήφορα κλπ κλπ, επειδή δεν μπορώ να κατέβω το κατηφορούι των 20 μέτρων! Άσε που σήμερα πήγα να πάρω μια φίλη μου που Εργάτες και εκλείσαν το μοναδικό δρόμο που ήξερα για να πάω σπίτι της.. 15 λεπτά να γυρίζω μες στο χωριό! Και ούτε μια ταμπέλα για να σε βγάλουν στον ίδιο δρόμο.. Γκρρρρ!