Older »
Blog Entries

Και το κερασάκι στην τούρτα (στο desktop σας)

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Sat, 19 Apr 2008 09:39:56 EEST

http://youtube.com/watch?v=E4Fbk52Mk1w

http://youtube.com/watch?v=6Xbdiwu1nKs

ακόμα ένας λόγος να βάλεται Ubuntu

Permanent Link - Add a Comment

Άλλος ένας προσήλυτος σε Ubuntu

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Thu, 17 Apr 2008 22:43:17 EEST

Με χαρά διαπίστωσα ότι τα ubuntu γίνονται όλο και περισσότερο φιλικά προς αρχάριους, καθότι άσχετος με linux.

Το live cd είναι η απάντηση σε όποιον διστάζει να δοκιμάσει Ubuntu. Απλά κάνεις εκκίνηση από CD και δουλεύει μέχρι και ασύρματο δίκτυο :-)

Επίσης τύπωσα στο inkjet μου χωρίς να κάνω εγκατάσταση κάποιου driver.

Τα Updates γίνονται αυτόματα.

Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment

The Company You Keep

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Thu, 27 Mar 2008 20:17:28 EET

* You are who you associate with ..

  • You are how you identify yourself ..
  • You are your decisions ..
  • You are your environment ..

Permanent Link [+ 1 comment] - Add a Comment

Μια φώτο, χίλιες λέξεις

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Sun, 16 Mar 2008 19:53:17 EET

Κάπου σε μιά παραλία της Λάρνακας,

Κάτι σου προκαλεί την περιέργεια . . . .

και φυσά και αέρας . . .

Permanent Link [+ 4 comments] - Add a Comment

Η Επιτυχία δεν χρειάζεται απολογίες, Η αποτυχία δεν επιτρέπει δικαιολογίες

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Mon, 10 Mar 2008 00:07:59 EET

"Παζάρευα με την ζωη για λίγα ψιλά,

Μα η ζωη δεν έδινε περισσότερα,

όσο και αν την παρακαλούσα τα βράδυα

μετρώντας το κομπόδεμα μου.

"Γιατί η ζωή είναι ένα συνηθισμένο αφεντικό,

Σου δίνει ότι ζητήσεις,

αλλά έχοντας συμφωνήσει στην αμοιβή,

πρέπει να αντέχεις το βάρος της δουλειάς.

"Δούλευα χαμάλης μόνο και μόνο,

για να ανακαλύψω απογοητευμένος,

ότι όποιο αντάλαγμα και αν ζητούσα απο τη ζωή, Η ζωή θα το πλήρωνε ευχαρίστως ."

Permanent Link [+ 1 comment] - Add a Comment

Y

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Fri, 07 Mar 2008 22:35:05 EET

Depression is repressed anger accompanied by low self esteem

Permanent Link - Add a Comment

Αμφισβήτηση

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Sat, 10 Nov 2007 14:19:48 EET

Τι είναι το www.droppingknowledge.org ?

Αμφισβήτησή της υπάρχουσας γνώσης και ενθάρρυνσή της αναθεώρησης απόψεων σε Ανθρωποκεντρικά ζητήματα.

Αυτό το μικρό;o απόσπασμα εξηγεί καλύτερα:

http://www.droppingknowledge.org/bin/media/show/2.page

Permanent Link - Add a Comment

Ανέκδοτα!

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Tue, 02 Oct 2007 20:56:35 EEST

Όταν ήμουν 14 χρονών, ήλπιζα ότι μια μέρα θα βρω ένα κορίτσι. Οταν έγινα 16 βρήκα ένα κορίτσι, αλλά δεν είχε καθόλου πάθος, κι έτσι αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με πάθος για ζωή. Στο κολέγιο έβγαινα ραντεβού με ένα παθιάρικο κορίτσι, αλλά παραήταν συναισθηματική. Όλα μαζί της ήταν μία κατάσταση εκρηκτική. Ήταν μελοδραματική, έκλαιγε όλη μέρα και με απειλούσε με αυτοκτονίες. Έτσι αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι με συναισθηματική σταθερότητα. Όταν έγινα 25 βρήκα ένα πολύ σταθερό κορίτσι, αλλά ήταν βαρετή. Ήταν απόλυτα προβλέψιμη και δεν την ενθουσίαζε τίποτα. Η ζωή μου μαζί της ήταν τόσο ανιαρή που αποφάσισα ότι χρειάζομαι ένα κορίτσι γεμάτο με ενθουσιασμό για ζωή. Όταν έγινα 28 βρήκα ένα ενθουσιώδες κορίτσι, αλλά δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τους ρυθμούς της. Έτρεχε από το ένα πράγμα στο άλλο, ποτέ δεν καθόταν στα αυγά της. Λειτουργούσε παρορμητικά και με έκανε τόσο ευτυχισμένο όσο και δυστυχή. Αρχικά ήταν πολύ ενθουσιώδης, αλλά αλλού την έχανες κι αλλού την έβρισκες. Έτσι αποφάσισα να βρω ένα κορίτσι με πιο εφικτούς στόχους στη ζωή του. Όταν έφτασα τα τριάντα, βρήκα ένα έξυπνο και φιλόδοξο κορίτσι με τα δυο της πόδια να πατάνε γερά στη γη και ….. την παντρεύτηκα. Ήταν τόσο φιλόδοξη που με χώρισε και πήρε ό,τι είχα και δεν είχα. Τώρα είμαι πιο ώριμος και πιο σοφός, και ψάχνω για ένα κορίτσι με μεγάλα βυζιά.

Είναι ο τυπάς και ψάχνει να παρκάρει στο Παγκράτι εδώ και 3 τέταρτα. Ξενερωμένος εντελώς πια κι αφού έχει πει όσα μπινελίκια ξέρει από τα νεύρα του, αρχίζει: "Θεέ μου… σε παρακαλώ… βοήθησε με να βρω πάρκινγκ. Δεν αντέχω άλλο. Κι εγώ, παρόλο που ήμουν τόσα χρόνια άπιστος θα κάνω τα πάντα για σένα. Θα αλλάξω, θα πηγαίνω κάθε μέρα στην εκκλησία. Σε παρακαλώ κάνε μόλις στρίψω στην γωνία να έχει μια θεσούλα. Σε παρακαλώ…" Μόλις στρίβει λοιπόν στην γωνία, να σου η θεσούλα ελεύθερη. Κοιτάζει ο τυπάς τον ουρανό: "Αστο Θεέ… Βρήκα."

Γυρνάει μία κοπέλα από το ραντεβού της, τελείως καταπτοημένη. - Τι έχεις; ρωτά η μητέρα της. Χωρίσατε; - Όχι, αντίθετα! Ο Μιχάλης μου ζήτησε να τον παντρευτώ! - Και γιατί στενοχωριέσαι; - Γιατί μου είπε επίσης ότι είναι άθεος. Μαμά, δεν πιστεύει καν ότι υπάρχει Κόλαση!!! - Παντρέψου τον. Και μην φοβάσαι, θα του δείξουμε πόσο άδικο έχει.

Μετά από μακρά ασθένεια, η σύζυγος πεθαίνει και φτάνει στις Πύλες του Ουρανού. Ενώ περιμένει τον Αγιο Πέτρο, βλέπει μέσα από τα κάγκελα τους γονείς της, τους φίλους της και όλους όσους είχαν φύγει πριν από εκείνη να κάθονται σε ένα τραπέζι και να απολαμβάνουν ένα υπέροχο γεύμα. Όταν έρχεται ο Αγιος Πέτρος, του λέει: - Πω πω, τι ωραίο μέρος! Τι πρέπει να κάνω για να μπω; - Θα σου πω μια λέξη. Αν την προφέρεις γράμμα γράμμα σωστά με την πρώτη φορά, θα μπεις. Αν κάνεις λάθος, θα πας κατευθείαν στην κόλαση. - Οκ. Ποιά είναι η λέξη; - ΕΡΩΤΑΣ, λέει ο Αγιος Πέτρος. Εκείνη την πρόφερε σωστά και πέρασε στο Βασίλειο των Ουρανών. Ένα χρόνο μετά, ο Αγιος Πέτρος της ζήτησε να φυλάξει τις Πύλες. Και εκείνη τη μέρα, ω της εκπλήξεως, εμφανίστηκε ο επί της γης σύζυγός της. - Γεια, τι έκπληξη! είπε εκείνη. Τι κάνεις; - A, ήμουν μια χαρά από τότε που πέθανες. Παντρεύτηκα εκείνη την ωραία νοσοκόμα που σε φρόντιζε, κέρδισα το Λόττο και έγινα εκατομμυριούχος. Τότε πούλησα το σπίτι όπου ζούσαμε και αγόρασα μια βίλλα στην περιοχή που πάντοτε σου άρεσε. Ταξίδεψα με τη γυναίκα μου στην Ευρώπη, στην Ασία και την Αυστραλία. Είμασταν διακοπές στις Αλπεις και τότε αποφάσισα να κάνω σκι. Έπεσα…, τα σκι μου έπεσαν στο κεφάλι και να'μαι τώρα εδώ. Για πες μου, τι πρέπει να κάνω για να μπω, αγαπημένη μου; - Θα σου πω μια λέξη. Αν την προφέρεις γράμμα γράμμα σωστά με την πρώτη φορά, μπορείς να μπεις. Αν όχι, θα πας κατευθείαν στην κόλαση του απάντησε εκείνη. - OK, είπε αυτός. Ποια είναι η λέξη; - SCHWARTZENEGGER.

Γυρνά ο Τζόνι ο ταξιτζής σπίτι του: - Μα καλά, ρε γυναίκα, πήρες τηλέφωνο στο κέντρο και είπες ότι δεν είσαι έγκυος, ότι ήταν ανεμογκάστρι;! - Ναι, γιατί; Πειράζει; - Και βέβαια! Τώρα όλοι μου λένε να βγάλω τον πούτσο μου, να φουσκώσουμε τα λάστιχα!

Ο Κώστας, ο Διονύσης και ο Δημήτρης ναυαγίσανε. Στα 100 μίλια είναι το νησί των σειρήνων και στην μέση υπάρχουν καρχαρίες. Κολυμπάει ο Κώστας, 20 μίλια, κουράζεται, πνίγεται, τον τρώνε οι καρχαρίες. Κολυμπάει ο Δημήτρης, 30 μίλια κουράζεται, πνίγεται, τον τρώνε οι καρχαρίες. Κολυμπάει ο Διονύσης, 20 μίλια, 30 μίλια, 40 μίλια, 50 μίλια, 60 μίλια, 70 μίλια, 80 μίλια, 90 μίλια, 95 μίλια, 97 μίλια, 99 μίλια, 99 μίλια, φτάνει στα ρηχά, βγαίνει παραπατώντας απο την κούραση. Τον βλέπει μία Σειρήνα και φωνάζει: - Αχ, κορίτσια, άνδρας! Και ο Διονύσης: - Αχ, πού;;;!

Ένας τύπος έτρεχε με την μηχανή του βράδυ. Ξαφνικά βλέπει τα φώτα ενός περιπολικού να τον ακολουθούν, αλλά σκέφτεται ότι μπορεί να του ξεφύγει. Ανεβάζει ταχύτητα, 150, ο αστυνομικός πίσω του, 160, 180, 200, τίποτα! Δεν μπορεί να του ξεφύγει και σταματάει στην άκρη. Αστυνομικός: - Είχα μια δύσκολη μέρα και τώρα εσύ που δεν σταμάταγες. Θα μπορούσα να σε πάω μέσα, αλλά μια και αυτό είναι μεγάλη ιστορία και εγώ είμαι κουρασμένος, θα σε αφήσω αν βρεις μια δικαιολογία που δεν την έχω ξανακούσει… Μοτοσικλετιστής: - Ξέρετε, προχθές η γυναίκα μου το έσκασε με έναν αστυνομικό. Αστυνομικός: - Λοιπόν; Μοτοσικλετιστής: - Νόμιζα ότι ήσασταν ο ίδιος και με κυνηγούσε να την επιστρέψει. Αστυνομικός: - Καληνύχτα σας!

Ο σύζυγος γυρίζει σπίτι αγριεμένος. - Τι έχεις; τον ρωτάει η σύζυγος. - Ασε με! της λέει αυτός, τσακώθηκα με το θυρωρό! - Για ποιο λόγο; - Λέει πως έχει πάει με όλες τις γυναίκες της πολυκατοικίας, εκτός από μια! - Μμμ… θα είναι εκείνη η ψηλομύτα του τρίτου!

Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment

Τηλεφωνική Γραμμη Βοήθειας (NLP)

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Fri, 07 Sep 2007 12:10:18 EEST

http://www2.hawaii.edu/~lady/crisis/chronix.html

Τασεις αυτοκτονίας, κατάθληψη, αυτο-εκτίμιση, ο "σωστός" (άραγε) τρόπος να βοηθήσεται κάποιον.

Το βρήκα τυχαϊα διαβάζοντας για Νευρογλωσσικό προγραμματισμό

(όπως http://www.nlpls.com/articles/index.php )

Permanent Link [+ 1 comment] - Add a Comment

Love (verb, emotion follows)

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Tue, 31 Jul 2007 00:46:09 EEST

Look at my marriage. I'm really worried. My wife and I just don't have the same feelings for each other we used to have. I guess I just don't love her anymore and she doesn't love me. What can I do?"

"The feeling isn't there anymore?" I asked.

"That's right," he reaffirmed. "And we have three children we're really concerned about. What do you suggest?"

"Love her," I replied.

"I told you, the feeling just isn't there anymore."

"Love her."

"You don't understand. The feeling of love just isn't there."

"Then love her. If the feeling isn't there, that's a good reason to love her."

"But how do you love when you don't love?"

"My friend, love is a verb. Love – the feeling – is a fruit of love the verb. So love her. Sacrifice. Listen to her. Empathize. Appreciate. Affirm her. Are you willing to do that?"

In the great literature of all progressive societies, love is a verb. Reactive people make it a feeling. They're driven by feelings. Hollywood has generally scripted us to believe that we are not responsible, that we are a product of our feelings. But the Hollywood script does not describe the reality.

If our feelings control our actions, it is because we have abdicated our responsibility and empowered them to do so. Proactive people make love a verb. Love is something you do: the sacrifices you make, the giving of self, like a mother bringing a newborn into the world.

Permanent Link [+ 2 comments] - Add a Comment

Ναρκωτικά - Πρόληψη, Παλιές νοοτροπίες;

Posted by Σωτήρης Στυλιανού Thu, 05 Jul 2007 00:53:50 EEST

Ναρκωτικά, όλοι ξέρουμε το πρόβλημα. Φωνάζουν μόνο οι συγγενείς των χρηστών και οι χρήστες! Φωνάζουν για βοήθεια, έχουν κάθε δικαίωμα για βοήθεια. Το πρόβλημα όμως δεν λύνεται επουλώνοντας τις πληγές. Το πρόβλημα πρέπει να χτυπηθεί στην ρίζα του. Η Λύση είναι η προληπτική ενημέρωση και η παροχή λύσεων … σε ποιους? Όχι στους έφηβους των 15-17! Ο βασικός χαρακτήρας του ανθρώπου διαμορφώνετε μέχρι τα 12-14. Πολλοί χρήστες έχουν αρχίσει από τα 12-13, τι να την κάνουν την ενημέρωση στα 16? Στην Ελλάδα υπάρχει ένα πιλοτικό πρόγραμμα ενημέρωσης των παιδιών από τα δημοτικά. Αυτό πιστεύω χρειάζεται να γίνει και στην Κύπρο. Επίσης χρειάζονται πραγματικές λύσεις στα προβλήματα των παιδιών. Στήριξη στην διαμόρφωση του χαρακτήρα τους. Ας ελπίσουμε το ολοήμερο σχολείο να βοηθήσει σε αυτό. Ας ξεπεραστεί πια η νοοτροπία ότι στο σχολείο φορτώνουμε τα παιδιά γνώσεις και τίποτα άλλο. Πολλές οικογένειες έχουν σοβαρά προβλήματα και τα παιδιά ψάχνουν στήριξη αλλού. Στο σχολείο δεν την βρίσκουν , οπότε καταφεύγουν ΑΛΛΟΎ Το σχολείο πρέπει να παρέχει στήριξη και "φιλία" σε όσα παιδιά το αποζητούν και το χρειάζονται, υπό την μορφή πραγματικής φιλίας, όχι υπό την μορφή ψυχοθεραπείας! Τι ποσοστό αλήθεια από τους δασκάλους γίνεται φίλος με τους μαθητές? Δεν προτρέχω σε αρνητική απάντηση. απλά λέω πως το υπουργείο πρέπει να μετρά πλέον σε βάθος την συνολική απόδοση των εκπαιδευτικών, όχι για να προβαίνει σε τιμωρητικά μέτρα, αλλά για να γνωρίζει το ίδιο τι πρέπει να προσφέρει στους εκπαιδευτικούς του ώστε αυτοί να κάνουν καλύτερα την δουλειά τους.

Η κατάσταση με τα ναρκωτικά έχει γίνει ανεξέλεγκτη Πρέπει πρώτα να κλείσει η βρύση και μετά να ξεκινήσει να αδειάζει η μπανιέρα.

Πρώτα Η πρόληψη!

Περισσότερα λεφτά στην πρόληψη παρά στην αποτοξίνωση!

Περισσότερος χρόνος αφιερωμένος από τους αρμόδιους στον προγραμματισμό ενεργειών για την πρόληψη!

Η αποτοξίνωση σε δεύτερη μοίρα!

Ξέρω πως ακούγεται απάνθρωπη η άποψη να αφήσουμε τους χρήστες στο έλεος του θεού. Αν είχα παιδί ή φίλο χρήστη είμαι σίγουρος θα ένοιωθα το ίδιο. Αλήθεια όμως πόσο ένοχοι ήμαστε όμως όταν αφήνουμε ανυποψίαστα μικρά παιδιά να γίνονται χρήστες;

ΚΛΕΊΣΤΕ ΤΗΝ ΒΡΎΣΗ!

Permanent Link [+ 3 comments] - Add a Comment