Γιάννης Κωμοδρόμος

(~yiannis)

Χάθηκε το Φεγγάρι της Βίκυς

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Wed, 17 Aug 2005 13:49:35 EEST

Ερμηνευτής: Βίκυ Μοσχολιού

Στίχοι: Βαγγέλης Γκούφας

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Βάστα Καημένο Μεσολόγγι

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Wed, 03 Aug 2005 11:34:53 EEST

Ξεκίνησα να δώσω μια απάντηση στο Γιώργο σε ότι αφορά την απορία του για την «δικτατορία» και στον Αντρέα για τις φωτογραφίες και τελικά μου προέκυψε κάπως μεγάλο το κείμενο, οπότε το παραθέτω εδώ έστω και λιγάκι ασύνδετο.

Φαινομενικά έχουμε την Δημοκρατία Γιώργο. Η δικτατορία η Γεναιτζίσιμη εν παίζεται. Και επειδή υπάρχουν στενοί δεσμοί μεταξύ των απανταχού «δικτατοριών», μετά από συνεννόηση της "Φανικής Δικτατορίας" μετά της Δικτατορίας την οποίαν υπομένω επί είκοσι συναπτά έτη, οι φωτογραφίες έχουν ήδη λογοκριθεί, απορριφθεί και …"αιωνία τους η μνήμη".

Όσο και εάν προσπάθησα να απαλλαγώ από το τυραννικό αυτό καθεστώς, δεν απέδωσαν καρπούς οι προσπάθειες μου.

Το σύνολο του ανδρικού πληθυσμού φαίνεται να έχει υποταχθεί εις τας ορέξεις της εκάστοτε δικτατορίας τους.

Μόνο μερικοί θύλακες αντιστάσεως υπάρχουν και ένιοι των νεαρών αντρών στήνουν το δικό τους «μπαϊράκι», αλλά δυσοίωνες είναι οι προοπτικές και αβέβαιο το μέλλον τους.

Έν και μοναδικόν είναι το «Απόρθητον Φρούριον» το οποίον όμως βάλλεται πανταχόθεν. Εν αυτώ δε, εις και μοναδικός ανήρ αμύνεται σθεναρώς, υψώνοντας ψηλά το λάβαρον του Ανδρικού Πληθυσμού, διατηρώντας άσβεστη την ελπίδα όλων για αποτίναξη του «ζυγού».

Αγωνίζεται υπέρ βωμών και εστιών και είναι αποφασισμένος να κρατήσει το φρούριο πολεμώντας γενναία μέχρι τελευταίας ρανίδας του αίματος του αν χρειαστεί.

«Βάστα Καημένο Μεσολόγγι», αναφωνούν οι ανά την υφήλιον άρρενες.

Άξιον απορίας είναι από πού αντλεί δύναμη αυτό το παλικάρι, αυτός ο ήρωας που με αυταπάρνηση αγωνίζεται νυχθημερόν. Το γεγονός αυτό απετέλεσε αντικείμενο επιστημονικής έρευνας. Μετακλήθηκαν ειδικοί από το εξωτερικό, οι οποίοι προέβησαν συλλογή στοιχείων, αναλύσεις, μελέτες, κλπ. …και κατέληξαν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι αντλεί τη δύναμη του από τον…

…Λευκαρίτικο Τταβά :=)

Στο Καλό....

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Mon, 11 Apr 2005 23:49:08 EEST

Επ' Αφορμή

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Mon, 14 Mar 2005 03:40:05 EET

Το Ελληνικό μουσικό τοπίο, είναι ακόμα ομιχλώδες. Η σκόνη που άρχισε να σηκώνεται λίγο μετά το 1980 στους μουσικούς μας δρόμους με τα κάθε λογής φαστ – φουτ «τραγούδια» ακόμα δεν έχει κατακάτσει. Άκου λέει «μείνε μαζί μου έγκυος γιατί είμαι φερέγγυος». Τέλος πάντων….

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν λαμπρά φώτα στον ορίζοντα και αρχίσαμε να βλέπουμε φως στην άκρη του τούνελ, μας δέρνει ακόμη μουσική φτώχεια και κακοριζικιά.

Μέσα σε όλα αυτά μας έφυγε και ο Σταύρος Κουγιουμτζής. Ένας συνθέτης που συνέβαλε στο να κρατηθεί σε κάποιο ύψος το Ελληνικό τραγούδι

Τα ακούσματά του από τα γραμμόφωνα της εποχής με τις 78άρες πλάκες. Θα μπει στο ωδείο και θα αγαπήσει το λαϊκό τραγούδι.

Κατεβαίνει στην Αθήνα τέλη της δεκαετίας του 60, σε μια εποχή που ο Επιτάφιος του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου κυριαρχεί στον ψυχισμό του πλάι στα τραγούδια του Τσιτσάνη, του Μπαγιαντέρα, του Μητσάκη, αλλά και του Χατζιδάκη.

Αν και ο ίδιος ήταν εξαίρετος στιχουργός, συνεργάζεται με πολλούς άλλους σπουδαίους στιχουργούς όπως τον Κώστα Βίρβο, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο (άλλη μεγάλη εν ζωή μορφή αυτή) τον Μάνο Ελευθερίου και άλλους. Παράλληλα μελοποιεί και ποιητές όπως ο Κώστας Βάρναλης και ο Ντίνος Χριστιανόπουλος.

Πολλά από τα τραγούδια του χαρακτηρίζονται σήμερα σαν κλασσικά.

Το 1998 με την προτροπή του Γιώργου Νταλάρα επιστρέφει (μετά από απουσία 11 χρόνων) με κομμάτια βασισμένα στην βυζαντινή υμνογραφία που παρουσιάζονται στο Μέγαρο Μουσικής με τον τίτλο: Ύμνοι αγγέλων σε ρυθμούς ανθρώπων.

Συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Γιώργο Νταλάρα, Χαρούλα Αλεξίου, Βίκυ Μοσχολιού, Γιάννη Πουλόπουλο, Γιάννη Καλατζή, Δημήτρη Μητροπάνο, Άννα Βίσση, Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Μερικά από τα τραγούδια του που έγιναν επιτυχίες:

Παρεπιπτόντως, υπάρχει κανείς στην κοινότητα που να ενδιαφέρεται για το παλιό λαϊκό τραγούδι και κυρίως για το ρεμπέτικο;

Αν ακόμα διαθέτει κάποιος συλλογές από τέτοιου είδους τραγούδια, με ενδιαφέρει ιδιαίτερα.

Παράδεισου …κατάταξη

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Thu, 03 Mar 2005 23:05:04 EET

Αφού λοιπόν δια των ατράνταχτων μου «επιχειρημάτων» εξασφάλισα μία θέση εις την αυλή του Παραδείσου, μου εγνωστοποίησε ο Άγιος Πέτρος ότι οι Παράδεισοι των Χριστιανών ήταν τρεις. Ο Γαλλικός, ο Γερμανικός και ο Κυπριακός. Είχα δε την ευκαιρία να επιλέξω έναν από τους τρεις.

Χωρίς να το σκεφτώ καθόλου διάλεξα τον Κυπριακό.

Τα όνειρα κοστίζουν ακριβά ...σε κάποιους

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Tue, 01 Mar 2005 19:16:43 EET

Ρε συ Χρύσω, βρήκες εκείνο τον ονειροκρίτη; Αν ναι, σε παρακαλώ δάνεισε μου τον. Είδα και εγώ έναν όνειρο/εφιάλτη και τον χρειάζομαι επειγόντως.

Ήμουνα λέει, σεβάσμιος Μητροπολίτης (από πού ως που, αλλά τέλος πάντων) και λόγω του ότι σε μια μεγάλη ενορία είχε πεθάνει ο ιερέας, μετάθεσα έναν νεαρό παπά από ένα μικρό χωριό, για να εκτελεί εκεί την λειτουργία. Ο νεαρός παπάς ήταν (άκουσον – άκουσον) ο Νεόφυτος Δημητρίου.

Ο Παπα-Νεόφυτος λοιπόν ήταν τόσο νευρικός στην πρώτη του λειτουργία, που δεν μπορούσε καν να μιλήσει. Προσέτρεξε λοιπόν σε εμένα για βοήθεια.

• Πανιερώτατε κ.κ. Ιωάννη, μου είπε, Μέχρι τώρα λειτουργούσα στην προηγούμενη εκκλησία με «πεντέξι κοτζιάκαρες», τώρα έχω πέραν των πεντακοσίων πιστών με ψηλό μορφωτικό επίπεδο να με παρακολουθούν και δεν μπορώ να αντεπεξέλθω.
• Άκουσε τέκνον μου Παπα-Νεόφυτε, του είπα στοργικά. Την επόμενη φορά ρίξε μερικές σταγόνες ζιβανία στο νερό που θα πιείς και θα δεις ότι θα χαλαρώσεις.

Την Κυριακή λοιπόν ο Παπά-Νεόφυτος ακολουθεί τη συμβουλή μου και πραγματικά νιώθει ότι θα μπορούσε να κάνει λειτουργία και κήρυγμα χωρίς άγχος ακόμα και αν γινόταν χαλασμός κόσμου.

Μετά τη λειτουργία επιστρέφει στο σπίτι του ο Παπα-Νεόφυτος, όπου μετά από λίγο εμφανίζεται ο Διάκος μου και του παραδίδει ένα σημείωμα που έγραφε τα εξής :

Αγαπητέ Πάτερ-Νεόφυτε,

Επιεικώς τίθεστε εν αργία για διάστημα ενός μηνός και την επόμενη φορά που θα επανέλθετε εκ της αργίας σας και θα λειτουργήσετε, να ρίξετε μερικές σταγόνες ζιβανία στο νερό κι όχι μερικές σταγόνες νερό σε μια μπουκάλα ζιβανίας του ενός λίτρου.

Σας παραθέτω μερικές παρατηρήσεις, για να μην επαναληφθούν τα σημερινά.

• Δεν χρειάζεται να τοποθετείτε φέτα λεμονιού στο χείλος του Δισκοπότηρου.
• Το κουβούκλιο στην πλευρά της εκκλησίας είναι το εξομολογητήριο, όχι το μπάνιο.
• Ο Αρχάγγελος είπε στην Παρθένο: "Χαίρε κεχαριτωμένη", όχι "Γεια σου ρε κουκλάρα".
• Καλό θα είναι να μην ακουμπάτε την εικόνα της Παναγίας πόσο μάλλον να την αγκαλιάζετε και να τη φιλάτε με τέτοιο πάθος.
• Οι εντολές είναι 10 και όχι 12.
• Οι απόστολοι ήταν 12 και όχι 7 και κανείς τους δεν ήταν νάνος.
• Δεν αναφερόμαστε στον Ιησού Χριστό και τους αποστόλους ως "Ι.Χ. και Σία".
• Ο Ιούδας ήταν προδότης, όχι "σκατορουφιάνος του κερατά" που είπες εσύ στους χριστιανούς.
• Ο Χριστός μας είπε στον Πέτρο ότι "πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, θα με αρνηθείς", δεν του είπε: "Ώσπου να κράξει ο πετεινός θα με γράψεις στ’ αρχ…… σου”.
• Δεν επιτρέπεται να αποκαλούμε την κεφαλή της εκκλησίας μας "Νονό".
• Το καθαγιασμένο ύδωρ είναι για να ευλογούμε, όχι για να δροσίζουμε το σβέρκο μας, να το χτυπάμε και να αναφωνούμε «πίτσιαλα-πίτσιαλα».
• Ποτέ δεν κηρύττουμε καθισμένοι στα σκαλιά του ιερού και σε καμία περίπτωση δεν ακουμπάμε το πόδι μας πάνω στη Βίβλο.
• Ο άρτος χρησιμεύει για τη Θεία Ευχαριστία όχι ως «τσίλλιμα» που συνοδεύει τη ζιβανία.
• Η παρότρυνση να χορέψει το ποίμνιο ήταν ενδιαφέρουσα, δεν χρειαζόταν όμως και να χορέψει rock & roll γύρω από την εκκλησία.
• Τις σκάλες του άμβωνα τις κατεβαίνουμε κανονικά, όχι τσουλήθρα στο κάγκελο.
• Και τέλος, την λειτουργία την τελειώνουμε με "Αμήν", όχι με "Ολέ!"

Ελπίζω αυτά τα λάθη να διορθωθούν άμα τη επανόδω σας εκ της αργίας.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτός που στεκόταν στην άκρη του ιερού και τον οποίον εσύ Πάτερ-Νεόφυτε αποκέλεσες "αδερφάρα με τα μούσια" και "τραβεστί με μάξι" ήμουν εγώ!

Ξύπνησα ξαφνικά και όπως ήταν και φρέσκο το όνειρο, γύριζε και ξαναγύριζε μέσα στο μυαλό μου. Πρώτα - πρώτα τι γύρευα εγώ Μητροπολίτης;

Αφού το σκέφτηκα λίγο καλύτερα, διαπίστωσα ότι το κύριο πρόσωπο στο όνειρο δεν ήμουν εγώ, αλλά ο Πάτερ-Νεόφυτος (είπαμε Νεόφυτος Δημητρίου).

Επειδή με έτρωγε η περιέργεια, δεν μπορούσα να περιμένω τον ονειροκρίτη της Χρύσως. Ψάχνοντας λοιπόν από δω ψάχνοντας από κει, βρήκα καταχωνιασμένο, σκονισμένο, «τσιλλημενο τζαι σκοροφαημένο» , ένα παλιό ονειροκρίτη που ήταν μάλιστα γραμμένος στην καθαρεύουσα. Όλες οι εξηγήσεις ήταν καταχωρημένες αλφαβητικά.

Τι να ψάξω τώρα; Άρχισε να ξαναπερνάει από μπροστά μου το όνειρο. Τι έκανε ο Πάτερ-Νεόφυτος; Έκανε κάτι που δεν ήταν πρέπον, ούτε άρμοζε και ήταν εκτός του σχήματος του. Άρα έκανε κάτι παράνομο. Οπότε η λέξη κλειδί ήταν «παρανομία».

Άρχισα λοιπόν να γυρίζω προσεκτικά τις εύθραυστες σελίδες του ονειροκρίτη. Ν, Ξ, Ο, Π. Παγάκια, παίζω, παρανόηση, παρανοϊκός, παρανομία. Εδώ είμαστε λοιπόν. Και ιδού το τι έγραφε ο μέγας ονειροκρίτης.

"Ο παρανομίαν εν ονείρω διεξάγων, υπεκφυγήν τινά εργάζεται. Μεθοδεύει δε αυτήν είτε δια της μη αναφοράς είτε δια της επιλεκτικής λήθης".

Το διάβασα μια φορά, το διάβασα δεύτερη και δεν μπορούσα να το συνδέσω με το όνειρο. Το διάβασα πιο προσεκτικά και… είδον το φως το αληθινόν.

Ώστε έτσι κύριε αρφότεγνε Παπα-Νεόφυτε….!!!

Μάσιεσαι να κλώσεις, να γλιάσεις με τρόπον α;

Για τούτον τζαι δεν το ανάφερες ξανά. Για τούτον τζαι εξήχασες το …σκόπιμα.

Έταξες μας ότι θα συνεισφέρεις χοντρά για να μας κάμεις ούλλους έναν τραπέζιν, αν έχαννες έναν στοίχημαν. Το στοίχημαν έχασες το. Αντί να «σταχείς στον πούντο σου» …εσιώπησες.

Σκέφτεται ο κύριος Νεόφυτος: Αφηστους πελλούς τζαι ή θα το ξιχάσουν ή θα αντραπούν να μου το πούν.

Το λοιπόν ΠΑΠΑ-ΝΕΟΦΥΤΕ. Λάλε ημέραν, ώραν, τόπον τζαι το ποσόν που θα επιχορηγήσεις να τελιεώννουμεν.

Υ.Γ. Τζαι να θυμάσαι τζαι καμμιάν παροιμίαν, όπως:

Έτσι θκιούες τους οχτρούς ίντα να τους κάμω
Φοβού τους θκιούες σου και δώρα φέροντες.

Permanent Link [+ 4 comments] - Add a Comment

Να μη σου λάχει ο ...Κλήρος

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Sun, 27 Feb 2005 12:47:07 EET

Ρε παιδιά τι γίνεται με την Εκκλησία της Ελλάδας (και όχι μόνο); Όλοι ψυλλιαζόμασταν ότι κάτι γίνεται δεν πήγαινε καλά, αλλά τόσο πολύ πιά.

Τις τελευταίες εβδομάδες ότι όταν δώ τις ειδήσεις της ΝΕΤ στις 3 μετά το μεσημέρι, πάντα αποτελεί πρώτη είδηση. Όταν μετά με «τσιλλίσει κανέναν κουρίν του κάρτου», βλέπω πάντα ένα όνειρο που περιστρέφεται γύρω από το πιο πάνω θέμα. Το βλέπω μάλιστα σε συνέχειες. Κάτι σαν σήριαλ. Και ιδού το πρώτο επεισόδιο.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και αδελφές

Την παρελθούσαν ημέραν παρεσύρθην υπό του Μορφέως εις “εσπερινόν περίπατον” όστις μοι εδώρισε όναρ τι. Επιθυμώ δε όπως σας καταστήσω κοινωνούς της ημετέρας εμπειρίας.

Ευρέθην αίφνης, έμπροσθεν των πυλών του παραδείσου.

Δόμνα Σαμίου - Τα Αθυρόστομα της Αποκριάς

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Wed, 12 Jan 2005 00:52:42 EET

«Χυδαία» και «πορνό» είναι αυτά βλέπουμε σήμερα στην τηλεόραση και στα περιοδικά που είναι κρεμασμένα στα περίπτερα με τις φωτογραφίες γυμνών γυναικών, είναι τα τραγούδια που γράφονται "εκτός Αποκριάς" απάντησε η Δόμνα Σαμίου στις επικρίσεις που δέχτηκε τα τελευταία οκτώ χρόνια από την κυκλοφορία του δίσκου με τα «αθυρόστομα» παραδοσιακά τραγούδια της Αποκριάς.

Η Δόμνα Σαμίου θα ερμηνεύσει τα επίμαχα τραγούδια σε μια μεγάλη Αποκριάτικη παράσταση στην οποία θα μετέχουν και καρναβαλιστές παραδοσιακών καρναβαλιών από τη Βόρεια Ελλάδα, την ερχόμενη Τρίτη και Τετάρτη στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

«Καταντήσαμε μαϊμούδες. Μιμούμαστε άγνωστα σε μας και την παράδοση μας έθιμα. Η Αποκριά σήμερα είναι εμπόριο. Κάποτε Αποκρεύαμε..» τόνισε μεταξύ άλλων η Δόμνα Σαμίου στη διάρκεια συνέντευξης τύπου που έδωσε σήμερα στη Θεσσαλονίκη ενόψει των δύο παραστάσεων στο Μέγαρο Μουσικής.

Τα «Αποκριάτικα» κυκλοφορήσαν πριν από οκτώ χρόνια , παρουσιάστηκαν τότε για πρώτη φορά στο «Μύλο» της Θεσσαλονίκης με τη μορφή συναυλίας , ακολούθησαν παρουσιάσεις τους σε ιδιωτικούς χώρους (κέντρα διασκέδασης της Αθήνας) , σε δημόσιες υπαίθριες εκδηλώσεις της Αποκριάς, αλλά για πρώτη φορά παρουσιάζονται στο Μέγαρο Μουσικής με τη μορφή μάλιστα λαϊκού δρώμενου - παράστασης καθώς στη σκηνή θα μετάσχουν συνολικά περι τα 150 άτομα (ομάδες κλαρναβαλιστών από παραδοσιακά καρναβάλια της Βόρειας Ελλάδας όπως οι «φανοί» της Κοζάνης, ομάδες κουδουνοφόρων από το Σοχό, ένα «μπουλούκι» από τη Γραμένιτσα της Αρτας, το συγκρότημα «Περπερούνα» και καρναβαλιστές από τη Μυτιλήνη).

Η Δόμνα Σαμίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928 από γονείς Μικρασιάτες. Μελετά το δημοτικό τραγούδι από 13 χρόνων . όταν άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο «Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής» με δάσκαλο τον αείμνηστο Σίμωνα Καρρά.

Εργάστηκε από το 1954 ως το 1971 στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και στα 1971 πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή ερμηνεύοντας δημοτικά τραγούδια στο πλευρό του Διονύση Σαββόπουλου . Παράλληλα συνεργάστηκε και με την Ελληνική Τηλεόραση για μια σειρά ντοκιμαντέρ με τίτλο Μουσικό Οδοιπορικό. Οιμαναζητήσεις αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός σημαντικού αρχείου, καθώς σκοπός της υπήρξε πάντα να διαφυλάξει τα δημοτικά τραγούδια και τη μουσική παράδοση της Ελλάδας.

Έκτοτε έχει δώσει αμέτρητες συναυλίες με επιλεγμένο ρεπερτόριο, όπου τραγουδάει η ίδια, παρουσιάζοντας όμως παράλληλα στο κοινό της αυθεντικούς μουσικούς και τραγουδιστές. Οι δύο παραστάσεις των «Αποκριάτικων» της Δόμνας Σαμίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης δίνονται την ερχόμενη Τρίτη και Τετάρτη 4 και 5 Μαρτίου στις 9 μ.μ

Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης τίμησε φέτος την παράδοση της Αποκριάς καλώντας τη Δόμνα Σαμίου να ζωντανέψει το πνεύμα και τον ήχο αυτής της αρχαιότατης γιορτής.

Η Δόμνα Σαμίου είναι ο πρώτος άνθρωπος που φρόντισε να συγκεντρώσει, να ταξινομήσει και να εκδώσει ηχητικές καταγραφές με τραγούδια που συνοδεύουν τις εκδηλώσεις και τελετές της ελληνικής Αποκριάς (1994) που, ας σημειωθεί, αποτελούν μια κατηγορία ελάχιστα καταγεγραμμένη και μελετημένη, καθώς το άκρως τολμηρό τού περιεχομένου τους αποτελούσε, και ίσως ακόμα αποτελεί, ανυπέρβλητο εμπόδιο για τα μέτρα της αστικής ηθικής. Δεν είναι, άραγε, αξιοπαρατήρητο ότι επί εκατό σχεδόν χρόνια δισκογραφικής δραστηριότητας κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να ηχογραφήσει ένα αποκριάτικο τραγούδι;

Ωστόσο, τα μασκαρέματα, οι αθυροστομίες, ο ενθουσιασμός, η προσωρινή κατάργηση των καθιερωμένων τύπων και διακρίσεων αποτελούν επιβίωση των μανιωδών παραληρημάτων των ασελγών, λάγνων και τραγοντυμένων Σατύρων, των Σειληνών, των Μαινάδων και άλλων μορφών της ελληνικής αρχαιότητας. Οι Ρωμαίοι πήραν, και κατά τη συνήθειά τους, ευτέλισαν την ουσία των τελετών αυτών και έτσι τις διέδωσαν στις χώρες της απέραντης αυτοκρατορίας τους. Η χριστιανική εκκλησία, ιδιαίτερα στους πρώτους αιώνες της ιστορίας της, προσπάθησε με πάθος να καταργήσει τα ειδωλολατρικά αυτά έθιμα ή έστω να τα περιορίσει, μα στάθηκε μάταιο καθώς οι ρίζες τους ήταν πολύ βαθιές. Γι' αυτό (όπως έκανε και με άλλες, ελληνικές παραδόσεις) στο τέλος τις οικειοποιήθηκε.

Το θέαμα που… απεργάστηκαν, και με επιμέλεια παρουσίασαν, η Δόμνα Σαμίου και οι συνεργάτες της, τολμηρό, έτσι κι αλλιώς, ως εκ της φύσεώς του, έγινε ακόμη τολμηρότερο λόγω του περιβάλλοντος εντός του οποίου υλοποιήθηκε. Ενα περιβάλλον που απέχει μάλλον (αν δεν βρίσκεται και σε διάσταση) από εκείνο που ο καθένας θα μπορούσε να φανταστεί ως φυσικό ή αρμόδιο, αν όχι για την τέλεση, έστω και για την επί σκηνής αναπαράσταση παρόμοιας μορφής εκδηλώσεων. Γι' αυτό και μεγάλη μερίδα της τόλμης ανήκει στη Διοίκηση του ΟΜΜΘ για την απόφασή του να εισηγηθεί στο κοινό της πόλης την ιδιαίτερη φύση της παραδοσιακής βωμολοχίας, του άσεμνου, του προκλητικού, της ασέλγειας και του διαλαλήματος παντός "ου φωνητού" κατά τη βυζαντινή έκφραση. Ακούγοντας την πολυτελή και επιβλητική αίθουσα συναυλιών του Μεγάρου να αντηχεί τα λόγια του τραγουδιού: "Το μουνί το λένε Γιώτα…" κ.λπ., δεν μπορούσε κανείς να μην παρατηρήσει την, έστω και στιγμιαία, κατίσχυση του αποκριάτικου πνεύματος επί του υποκριτικού καθωσπρεπισμού και της σεμνοτυφίας, η οποία, πάντως, από κάπου δραπέτευσε και… ξεφύτρωσε στο βιβλιαράκι του προγράμματος με τον κατάλογο των τραγουδιών, όπου προσπαθώντας να αποφύγει την κακοτοπιά, έδωσε στο εν λόγω τραγούδι τον τίτλο…"Η Γιώτα"! Πήγε δηλαδή για μαλλί και βγήκε κουρεμένη.

Η παράσταση, πάντως, που την αποτελούσαν μια σειρά από τραγούδια και δρώμενα από το τυπικό της ελληνικής Αποκριάς, κέρδισε, από την αρχή, το κοινό που την παρακολουθούσε με διαθέσεις, και συχνά εκδηλώσεις, συμμετοχής. Κατάφερε επίσης να επιβληθεί στον "άβολο" γι' αυτή χώρο, πράγμα για το οποίο φαίνεται ότι ήταν αποφασισμένη η σκηνοθέτις κ. Δάφνη Τζαφέρη, που πλην της όλης και εξαιρετικής συμβολής της, στο τέλος, και υπό τους ήχους των χάλκινων πνευστών της ομάδας "Λόζιους κι Ανακατωσιά" από την Κοζάνη, οδήγησε τον πολυπληθή θίασο προς κατάληψιν όλου του… κτιρίου. Κοινό και χορευτές, μουσικοί και τραγουδιστές με προεξάρχουσα τη Δόμνα Σαμίου, βγήκαν από την αίθουσα και κατέλαβαν το φουαγιέ, όπου εδόθη μια ακόμη, εκτός προγράμματος, μουσικοχορευτική παράσταση, αφού κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να φύγει. Τα θορυβώδη χάλκινα μαζί με τα θορυβωδέστερα νταούλια, που αντηχούσαν παντού, μας επιτρέπουν να μιλήσουμε για μια παταγώδη… επιτυχία.

Είναι αυτονόητο πως για κάθε προσπάθεια απαιτούνται η καλή συνεργασία, η γνώση και το ταλέντο πολλών ανθρώπων που συμβάλλουν, ο καθένας στον τομέα του, στην επιτυχία. Αυτονόητο είναι επίσης, πως και οι επιμέρους καλές προσπάθειες πρέπει να επαινούνται. Ετσι, εκτός από τη Δόμνα Σαμίου που ήταν η "ψυχή" αυτού του έργου, εκτός από τη Δάφνη Τζαφέρη που πραγματοποίησε τη σύνθεση των στοιχείων και των σκηνών του θεάματος, συνέβαλαν επίσης με την τέχνη τους η κινησιολόγος Ζωή Μάργαρη, η εθνολόγος και λαογράφος του Κέντρου Ερευνας της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, Μιράντα Τερζοπούλου, οι ομάδες "Περπερούνα", "Φανός Κοζάνης", "Καρναβάλια Δήμου Σοχού", "Μπουλούκι της Γραμμενίτσας" καθώς και πολλοί άλλοι "αφανείς ήρωες" μπροστά και πίσω από τη σκηνή του θεάτρου.

ΓΙΩΡΓΟΣ Ε. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/03/2003

Θα μας φάει η Ακρίδα ...η Θρησκογενής

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Tue, 11 Jan 2005 00:49:30 EET

Η πιο κάτω είδηση με έχει κάνει έξω φρενών, γι αυτό ζητώ να με συγχωρέσετε αν αυτά που πω «ηχήσουν κακόηχα στα αυτιά σας» ή αν φανούν «χυδαία στα μάτια σας».

Πρωτοψάλτης από το Μεσολόγγι υπέβαλε μήνυση κατά της Δόμνας Σαμίου, επειδή εμφανίστηκε στην ΕΤ3 να τραγουδά τα σκωπτικά και διονυσιακού χαρακτήρα τραγούδια της Καθαράς Δευτέρας. Όπως μετέδωσε τα Μ.Μ.Ε., ο Θεόδωρος Ακρίδας υπέβαλε τη μήνυση στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, ο οποίος θα εξετάσει την υπόθεση. Μάλιστα, ο πρωτοψάλτης έστειλε και επιστολές προς τον πρωθυπουργό, βουλευτές και τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, διαμαρτυρόμενος για το ύφος των τραγουδιών αυτών, που παρουσιάζονται μέσω της δημόσιας τηλεόρασης. Στις επιστολές του κ. Ακρίδα απάντησε μόνο ο κ. Χριστόδουλος, ο οποίος μάλιστα εξέφρασε και τη συμπαράστασή του στον πρωτοψάλτη.

Επέπεσεν λοιπόν ακρίδα. Ενδογενής μάλιστα. Το επιστημονικό της όνομα για όσους δεν το γνωρίζουν είναι: «Thriskogenius malakious»

Το «τιτσιρκόν» των ελληνίδων στάρλετ στην τηλεόραση δεν τους πειράζει τους «ηθικούς»;. Ίσως για να παίρνουν το απαραίτητο μάτι. Ακολουθούν φαίνεται την ρήσιν «ένα οφθαλμόλουτρο την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα» ή αν προτιμάτε «ένα μάτι την ημέρα το γ..μήσι κάνει πέρα» ή «ένα μάτι την ημέρα, κάνει μαλακία βέρα». Ειδικά το τελευταίο, φαίνεται να εφαρμόζεται όχι μόνο θεωρητικά αλλά και πρακτικά από τους ανά τον κόσμο «Ηθικούς».

Καλά, ο Ακρίδας είναι θρησκόληπτος. Αλλά ο Χριστόδουλος;

Δε βγήκε να κάνει πόλεμο στα ριάλιτι που ξεφτιλίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια δείχνοντας σε όλο τον κόσμο τις προσωπικές στιγμές των ανθρώπων. Ούτε βγήκε να κάνει επίθεση στους αστρολόγους που πλουτίζουν λέγοντας ψέματα ή στους καραγκιόζηδες λαϊκιστές του τηλεοπτικού πεδίου. Φαίνεται θα του είπαν οι image makers του ότι θα κάνει κακό στη δημόσια εικόνα του. Με τόσο κόπο την έχτισε και την κτίζει ο άνθρωπος.

Τα «γαμοτράγουδα» τους φταίξανε τώρα, τα οποία έτσι κι αλλιώς υπήρχαν και υπάρχουν και αποτελούν μέρος της Ελληνικής παράδοσης;

Τι λέει ρε το πουλάκι τους; Ξέρουν ποια είναι η Δόμνα Σαμίου; Ξέρουν τι έχει προσφέρει στο τραγούδι και ειδικά το παραδοσιακό;

Ούτε το νυχάκι της δεν μπορούν να φτάσουν. Όταν η Δόμνα Σαμίου κόψει τα νύχια της καλό θα ήταν να τους κάνουμε δώρο καμιά ακρονυχίδα για να έχουν να λένε ότι κατέχουν κάτι ακριβό και ίσως η ακρονυχίδα αυτή τους βοηθήσει να ξεφύγουν επιτέλους από τη μιζέρια τους.

Το επόμενο βήμα είναι να πάρει την άγουσα ο Μπόστ, ο Σουρής, ο Σούτσος ο Λασκαράτος και πάει λέγοντας.

Ύστερα «έχουν γυρί» οι δικοί μας. Ο Άζινος, ο Βασίλης Μιχαηλίδης, οι ποιητάρηδες μας τζαι ….αααα μανούλλα μου!!!!! Χώστε με ρε κοπέλλια τζαι εντόπισεν με η ακρίδα Thriskogenius malakious. Ζάβαλλε μου τζαι εγιώ εννα πάω τέλλεια θύμαν.

Ρε αρφότεγνε, εν έσιειες άλλην επιλογήν. Για να μεν διασυρτεί το όνομα σου, πρέπει να με διαγράψεις πρώτα – πρώτα που θείο σου τζαι ύστερα που τον Blogger.

Υ.Γ. Ελπίζω τα μέλη του Figita να είναι πραγματικοί μου φίλοι και να μην με εγκαταλείψουν. Ευελπιστώ ότι θα έρχονται να με βλέπουν τζαι να μου φέρνουν τζαι κανέναν πακκούϊν τσιάρα όταν θα σαπίζω στην «στενήν».

Ο Σιαμισιάρης

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Mon, 06 Dec 2004 21:39:29 EET

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλους για τις ευχές Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλω στον «αρφότεχνον» που παρά το γεγονός ότι αποπειράθηκε να αποκαλύψει την ηλικία μου, τελικά απέκρυψε μέρος της. Σύμφωνα με τα αυτού γραφόμενα σήμερα κλείνω τα εικοσιδύο έξω τα καλοκαίρια. Για να βρείτε την ηλικία μου, θα πρέπει να προσθέσετε όχι μόνο τα καλοκαίρια αλλά και τους χειμώνες. Είμαι ακριβώς ….τόσο.

Αν με ρωτήσετε όμως πως αισθάνομαι, η απάντηση είναι πως κοντά σας ίσως να είμαι …νιάννιαρο.

Δεν μπορώ όμως να μη δώσω και μια ποιητάρικη απάντηση

Χώρε ρε τον αρφότεχνον
          που γίνην ποιητάρης
Να με πειράξει μάσιεται
          μαν τέλλεια σιαμισιάρης

Ποίημαν ο ανίδεος
          έκατσε για να γράψει
Τζι΄ ενόμισεν εν ποιητής
          λαμπρόν που να τον κάψει

Ιντα να κάμω τα εκατό
        Σωτήρη για να ζήσω
Νομίζω εννα βαρηθώ
        τζαι εννα αυτοκτονήσω

Τα κυριάτα άφιστα
          Χρήστο μου εις την πάντα
Έν τζαι εγέρασα σιόρ
          είμαι πας τα …σαράντα

Υ.Γ: Αθκιάτζην ρε αρφότεχνεεεεεε!.

Του Νου μας το Φκιόρον

Posted by Γιάννης Κωμοδρόμος Tue, 09 Nov 2004 23:30:26 EET

Προσωπικά εμένα μ' αρέσει το τριαντάφυλλο. Ναι, είναι ένα από τα ωραιότερα και ομορφότερα λουλούδια, μυρίζει ωραία, είναι χρήσιμο (βκάλλουμεν τζαι ροδόστεμμαν).

Όμως όλη αυτή την ομορφιά πρέπει να την χειρίζεται κανείς με μεγάλη προσοχή. Πρέπει να προσέχει τα αγκάθια του. Ουδέν καλόν λοιπόν αμιγές κακού και το ανάποδο.

Πιστεύω λοιπόν ότι την Λαϊκή Ποίηση (και όχι μόνο) πρέπει να την αντιμετωπίζει κάθε ένας σαν ένα τριαντάφυλλο που έχει και τα αγκάθια του. Κατά βάση λοιπόν συμφωνώ με τον φίλο τον Χρίστο Ευαγγέλου.

Εκεί που διαφοροποιούμαι λίγο, είναι σε ότι αφορά τα αγκάθια. Υπάρχουν αγκάθια. Αλλά για μένα τα αγκάθια μπορεί να εκπροσωπούν ένα πράγμα και για κάποιον άλλον, άλλο πράγμα.

Η αγάπη, ο έρωτας και το σεξ, είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης. Ειδικά το σεξ που προσφέρει και ηδονή, έχει σημαντική και ίσως πρωταρχική θέση. Απασχολούσε και απασχολεί μεγάλο μέρος των συζητήσεων μεταξύ αντρών αλλά και μεταξύ γυναικών. Στα καφενεία παλιά, στις καφετέριες τώρα, το θέμα συζητείται με όλες μάλιστα τις «ζουμερές» του λεπτομέρειες, με τα ανάλογα επίθετα και τις «ορολογίες» του.

Οι παππούδες μας λοιπόν με όλη αυτή την παράδοση (στα καφενεία τσιάττιζαν αντί να μιλούν) ασχολήθηκαν και με αυτό το θέμα. Μάλιστα έλεγαν τα πράγματα με το όνομα τους. Όπως ακριβώς τα συζητούσαν. Εξάλλου δεν ήταν για ευρεία κατανάλωση.

Εδώ θα ανοίξω μια παρένθεση και να πω ότι τα κείμενα του μεγάλου αρχαίου κωμωδιογράφου Αριστοφάνη (τυχαία στην προηγούμενη μου δημοσίευση τον ανάφερα σαν «ξυμαρόγλωσσο») είναι γεμάτα από βωμολοχίες (να θυμίσω ότι στα θέατρα τότε πήγαιναν μόνο άντρες). Οι περισσότερες μεταφράσεις δεν αποδίδουν τα κείμενα του ως έχουν. Ένα παράδειγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ένα κομμάτι από τη Λυσιστράτη, εκεί που ορκίζονται οι γυναίκες πάνω από μια κούπα. Οι κλασσικές μεταφράσεις ωραιοποιώντας λιγάκι το κείμενο λένε: ούτε έρωτα θα κάνω… Μια πιο πιστή μετάφραση λέει: Ούτε ψωλή οκταδάκτυλη, δεν θα αφήσω να μου μπεί.

Για τους παππούδες μας λοιπόν δεν ήταν και μεγάλο κακό. Μετάφεραν την πραγματικότητα και τις σκέψεις τους ως είχαν στα τσιαττιστά και τα ποιήματα τους.

Το συγκεκριμένο ποίημα (έτσι πρέπει να ονομαστεί μια και έχει μέτρο ρυθμό και ομοιοκαταληξία) περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Κ.Γ. Λάμαχου «Τα μυλλωμένα τραούδκια των Κυπρίων». Είναι ένα μάζεμα των μυλλωμένων που κυκλοφορούσαν, αρκετά δε από αυτά δεν είχαν ποτέ προηγουμένως καταγραφεί και είναι αγνώστου δημιουργού. Το βιλβίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Χρ. Ανδρέου. Η έκδοση συνοδεύεται και με έναν ψηφιακό δίσκο, ο οποίος περιέχει απαγγελίες μερικών μυλλωμένων τραουδκιών με υπόκρουση κυπριακή μουσική. Τις απαγγελίες – από ότι κατάφερα να ξεχωρίσω - τις κάνουν παρακαλώ, ο Νίκος Σιαφκάλης Ηθοποιός και σκηνοθέτης, ο Νεόφυτος Νεοφύτου ηθοποιός και μία ηθοποιός που μου διαφεύγει το όνομα της.

Τελειώνοντας να πω ότι κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα τα ποιήματα βρίθουν ή είναι μεστά σοφίας. Μάλλον με το αντίθετο θα συμφωνούσα αλλά ας μείνω ως εδώ, πολλά έγραψα.

Μπορεί μερικοί από μας να μην συμφωνούμε στον ορισμό των αγκαθιών, αλλά για τα τριαντάφυλλα «πάμεν ούλλοι μονόβουλοι».

Συμφωνείς φίλε Χρίστο;